Poznaj lokalne zabytki


Wyraź zgodę na lokalizację i oglądaj zabytki w najbliższej okolicy

Zmień ustawienia przeglądarki aby zezwolić na pobranie lokalizacji
Strona korzysta z plików cookies. Dowiedz się więcej.

Wycieczki - Zabytek.pl

Typy obiektów
Transport
Czas trwania
Twoje wycieczki
Like /pl/wycieczki/ladami-miejsc-chowania-zmarych-w-ktach
zdjęcie wiodące wycieczki Śladami miejsc chowania zmarłych w Kętach
10
wycieczki
Śladami miejsc chowania zmarłych w Kętach

Proponowana przeze mnie wycieczka po Kętach prowadzi nie tylko szlakiem najbardziej znanych zabytków. Szukając najstarszych miejsc grzebania zmarłych możemy wiele dowiedzieć się o mieszkańcach, którzy tworzyli to miasto, jego kulturę i atmosferę. Wiele z tych miejsc już nie istnieje, cmentarze zostały zrównane z ziemią, krzyże czy pomniki wieńczące mogiły nie zachowały się do naszych czasów. Ale należy o nich pamiętać, bowiem wpisują się one w bogatą historię tego miasta. Trasę opracowałam głównie na podstawie książki Władysława Droździka "Cmentarze i groby w Kętach". Gorąco zachęcam do odwiedzenia tego małego, malowniczo położonego miasta - jednego z najstarszych miast w Polsce!

Like /pl/wycieczki/sladami-mazowieckich-olendrow
zdjęcie wiodące wycieczki ŚLADAMI MAZOWIECKICH OLENDRÓW
3
wycieczki
ŚLADAMI MAZOWIECKICH OLENDRÓW

Osadnictwo na prawie holenderskim obejmujące nie użytkowane zalewowe tereny położone wzdłuż cieków wodnych zostało stworzone i przyniesione na tereny Rzeczypospolitej w XVI w. przez kolonistów holenderskich pochodzących z Fryzji i Flandrii, których napływ spowodowany został z jednej strony prześladowaniami religijnymi, z drugiej zaś względami praktycznymi: koloniści reprezentowali wysoki poziom gospodarki i kultury osadniczej, przez co byli osadnikami wysoce pożądanymi. Osadzano ich zawsze bądź nad brzegami wód, bądź na miejscach nizinnych i mokradłach. Dzięki wielowiekowemu doświadczeniu w walce z zalewem wody wyniesionemu z ojczyzny, potrafili oni drogą zakładania całego systemu rowów, tam i grobli, nawet całkiem nieużyteczne połacie, z pozoru nie nadające się do prowadzenia działalności gospodarczej, doprowadzić do stanu kwitnącej kultury rolnej. Mazowsze jako obszar ważny dla rozwoju osadnictwa holenderskiego w Polsce, zasiedlane było przez Olendrów od 1628 r. (Saska Kępa) aż po lata 40. XX w. (ponad 200 wsi i osad wzdłuż Wisły, Bugu, Narwi i Wkry). Do dnia dzisiejszego posiada dobrze zachowany krajobraz kulturowy, historyczną siecią osadniczą oraz liczne, różnorodne przykłady tradycyjnego budownictwa ludowego reprezentującymi ostatni etap rozwoju kolonizacji na prawie holenderskim, z których trzy objęte są ochroną prawną. Stanowią one wielką wartość historyczną nie tylko dla kultury polskiej, ale holenderskiej i niemieckiej.

Like /pl/wycieczki/gotyckie-zamki-biskupow-i-kapituly-warminskiej
zdjęcie wiodące wycieczki Gotyckie zamki biskupów i kapituły warmińskiej
3
wycieczki
Gotyckie zamki biskupów i kapituły warmińskiej

Trasa wycieczki prowadzi po trzech zamkach dominium warmińskiego, wybranych ze względu na skalę i jakość architektoniczną założeń oraz dostępność dla zwiedzających.

Like /pl/wycieczki/sladami-sop-etap-2-w-ciagu-rzeki-czarnej-i-drzewiczki
zdjęcie wiodące wycieczki Śladami SOP - ETAP 2 - w ciągu rzeki Czarnej i Drzewiczki
3
wycieczki
Śladami SOP - ETAP 2 - w ciągu rzeki Czarnej i Drzewiczki

Staropolski Okręg Przemysłowy, zwany też niekiedy Zagłębiem Staropolskim, był najstarszym i do końca XIX wielu największym na ziemiach polskich rejonem górniczo-hutniczym i metalurgicznym. Obejmował on centralną, północną i wschodnią część regionu zwanego obecnie świętokrzyskim. W III Etapie wycieczki zapraszamy do zwiedzenia obiektów, ulokowanych w północnej części regionu, wzdłuż biegu rzeki Czarnej i Drzewiczki. Poza prezentowanymi poniżej obiektami wpisanymi do rejestru zabytków, warto odwiedzić również zabytek nierejestrowy: dawny zakład wielkopiecowy w Furmanowie.

Like /pl/wycieczki/zamki-gr-kamiennych-sma-2018
zdjęcie wiodące wycieczki Zamki Gór Kamiennych - SMAŻ 2018
4
wycieczki
Zamki Gór Kamiennych - SMAŻ 2018

Położone w Sudetach Środkowych Góry Kamienne to miejsce niezwykłe. W ich krajobrazach można podziwiać dno morza sprzed ponad 300 mln lat, relikty procesów wulkanicznych zaszłych w trakcie transformacji dna morskiego w góry oraz miejsca pradziejowego i średniowiecznego zagospodarowania gór przez ludzi. W XIII wieku Śląsk przeżywa intensywną przemianę ustroju społecznego i gospodarczego. Z inicjatywy Piastów śląskich lokowane są liczne miasta i wsie. Nowej sieci osadniczej towarzyszy rozbudowa połączeń komunikacyjnych, a interesów książęcych strzegą rycerze-kasztelani osadzani w budowanej wówczas sieci zamków. Zamki, będące widocznym znakiem władzy książęcej, wznoszono zarówno przy miastach, jak i w dobrach wiejskich, gdzie stawały się centrami zarządu gospodarczego posiadłości książęcych. Zdecydowanie najlepiej znanymi są do dziś istniejące zamki - a w szczególności Zamek Grodno. Nie jest on jednak jedynym, a rycerze rozbójnicy w historii często wykorzystywali większość z nich.

Like /pl/wycieczki/rowerem-przez-ziemi-namysowsk-trasa-fioletowa
zdjęcie wiodące wycieczki Rowerem przez Ziemię Namysłowską - trasa fioletowa
9
wycieczki
Rowerem przez Ziemię Namysłowską - trasa fioletowa

Propozycja trasy szlakiem zabytków Ziemi Namysłowskiej. Trasa "fioletowa" zaczyna się we wsi Łączany, a dalej prowadzi przez Ziemiełowice, Jastrzębie i Biestrzykowice do Świerczowa.

Like /pl/wycieczki/styl-okrtowy
zdjęcie wiodące wycieczki Styl okrętowy
15
wycieczki
Styl okrętowy

Śladami stylu okrętowego, czyli cylindryczne formy w architekturze Gdyni, na przykładzie realizacji z terenu Śródmieście, Kamiennej Góry i Portu. Gdynia miasto z morza, to hasło które towarzyszyło oraz wyrażało charakter miejsca niemal od początku budowy oraz w okresie niezwykle dynamicznego rozwoju miasta. Choć w okresie dwudziestolecia międzywojennego powstawało w Gdyni wiele obiektów o zachowawczym charakterze, to równocześnie w Gdyni zaczęli się pojawiać architekci młodego pokolenia, z których „udziałem wznoszono obiekty o znacznie zaawansowanym obliczu stylowym, czerpiącym zarówno z zasobu dekoracyjnego art déco, jak i funkcjonalizmu, radykalnie redukującego formę do prostych brył geometrycznych”1. To właśnie funkcjonalizm korespondował z nadmorskim charakterem Gdyni, jego „nautyczna stylistyka, działająca bryłą przypominającą transatlantyckie okręty, z zaokrągleniami na narożach, metalowymi balustradami i okrągłymi oknami (…) wskazywały na portowy charakter tego ośrodka”2. Styl okrętowy rozwinął się w latach 30., w czasie gdy „dominującą pozycję stopniowo zdobyła w Gdyni architektura modernistyczna. Proces zmian towarzyszył wzrostowi zamożności miasta, stabilizacji ilości mieszkańców oraz narastającemu przeświadczeniu, że gdyńską nowoczesność wyrazić może wyłącznie modernizm”3. Warto także podkreślić iż, stylistyka gdyńskiego modernizmu „z jednej strony poddana była hasło skrajnej awangardy, promującym purystyczną estetykę gładkich, pozbawionych wszelkich dekoracji brył, a z drugiej, wpływom ekspresjonizmu, który dążył do plastycznego podkreślenia detalu, faktury i specyficznej symboliki kompozycji”4. Droga pomiędzy poszczególnymi zabytkami wiedzie pośród zabudowy, którą charakteryzują liczne nawiązania do stylu okrętowego. Wieżyczki, maszty, bulaje, metalowe poręcze, balkony o obłych/opływowych kształtach, nadwieszone daszki, czy też cylindryczne formy wkomponowane w bryłę budynku, to rezerwuar form charakterystyczny dla stylu okrętowego. Szlak pieszo-rowerowy, większość opisywanych obiektów znajduje się w przestrzeni publicznej. Przewidywany dystans to blisko 10 km, czas trwania wycieczki to co najmniej klika godzin, w zależności od przyjętej formy przemieszczenia. Dodatkowe oznaczenia: KZD – klatki z duszą, to efektowne klatki schodowe, które były budowane na planie prostokąta, owalu czy półokręgu, dzięki czemu uzyskiwano biegnącą przez całą wysokość obiektu otwartą przestrzeń, wejścia do wybranych budynków są możliwe m.in. w trakcie wycieczek organizowanych przez Gdyński Szlak Modernizmu; ŚDP – światło do południa, ŚPP – światło po południu, oznaczenie pory dnia z optymalnymi warunkami oświetleniowymi dla frontowyvh elewacji; OF – opływowe formy, oznacza sąsiedztwo ciekawych realizacji pomiędzy poszczególnymi obiektami na szlaku, które nawiązują do stylu okrętowego, ale nie posiadają indywidualnych wpisów do rejestru zabytku, najczęściej znajdują się na obszarze objętym ochroną konserwatorską. Przypisy: 1. Irma Kozina, Funkcjonalistyczny modernizm w architekturze Gdyni i Katowic jako styl propagandy władzy, w: Polska nad Bałtykiem, Gdańsk 2012, s. 253. 2. Ibidem, s. 253. 3. Andrzej Szczerski, Modernizacje. Sztuka i architektura w nowych państwach Europy Środkowo-Wschodniej 1918-1939, Łódź 2010, s. 221. 4. Maria Jolanta Sołtysik, Modernistyczna Gdynia - dziedzictwo lat międzywojennych, [w:] Renowacje i zabytki, 2010 Kraków, s. 60. 5. Robert Hirsch, Anna Orchowska-Smolińska, Dworzec kolejowy w Gdyni - najmłodszy zabytek, "Renowacje i zabytki" 2010, nr 4, s. 115.

Like /pl/wycieczki/ladami-poznaskich-ewangelikw
zdjęcie wiodące wycieczki Śladami poznańskich ewangelików
10
wycieczki
Śladami poznańskich ewangelików

Zorganizowane życie religijne ewangelickiej mniejszości wyznaniowej w stolicy Wielkopolski sięga połowy XVI wieku. Od tego czasu krajobraz kulturowy Poznania wzbogacano obiektami sakralnymi oraz użyteczności publicznej, związanymi z działalnością ewangelików. Po II wojnie światowej wiele kościołów przejęli katolicy, dawne cmentarze przekształcono w parki, a budynki użyteczności publicznej zaadaptowano do pełnienia różnych funkcji. Na "Szlaku poznańskich ewangelików" znajdują się trzy rodzaje obiektów: a) kościoły (obecnie lub w przeszłości ewangelickie), b) tereny otwarte (obecnie parki będące w przeszłości cmentarzami ewangelickimi), c) obiekty użyteczności publicznej (budynki przeznaczone dla ewangelików lub powstałe przy ich udziale). Liczący ok. 9 km szlak rozpoczyna się w najstarszym zachowanym do czasów współczesnych miejscu, związanym z działalnością ewangelików na terenie Poznania – w kościele pw. Wszystkich Świętych, zlokalizowanym przy ul. Grobla. W opisie poszczególnych miejsc powołano się na literaturę wskazaną w autorskim artykule, dostępnym pod adresem http://turystykakulturowa.org/ojs/index.php/tk/article/view/859

Like /pl/wycieczki/szlakiem-gotyckich-kosciolow-zulawskich
zdjęcie wiodące wycieczki Szlakiem gotyckich kościołów żuławskich
12
wycieczki
Szlakiem gotyckich kościołów żuławskich

Celem wycieczki jest prezentacja charakterystycznego dla obszaru Żuław, średniowiecznego budownictwa sakralnego.

Like /pl/wycieczki/las-wolski-
zdjęcie wiodące wycieczki Las Wolski
7
wycieczki
Las Wolski

Pasmo Sowińca, leżące w widłach Wisły i Rudawy, biegnie nieomal od zachodnich granic miasta do śródmieścia Krakowa, wznosząc się ok. 150 m ponad poziom Rynku Głównego. Najwyższą część zajmuje Las Wolski o powierzchni przeszło 500 ha. To jeden z największych w Polsce i Europie leśnych parków miejskich o mieszanym drzewostanie (m.in. buki i świerki) ściśle pokrywającym bogato urzeźbiony teren (głębokie wąwozy, skałki, niewielkie wierzchowiny, cztery uroczyska itd.). Miejsce w naturalny sposób obronne, przytykające do doliny Wisły, zachęcało do osadnictwa, o czym świadczą relikty archeologiczne sięgające paleolitu. Przez stulecia człowiek był obecny na tym obszarze, ale był zbyt słaby, by ingerować w jego postać. Dziś, kiedy presja na każdy skrawek gruntów położonych w sercu Krakowa jest silna, tym ważniejsze jest zachowanie – w niezmienionym stanie – obszaru tak charakterystycznego dla panoramy i tradycji kulturowej Krakowa. Miasta nie sposób wyobrazić sobie bez tej zielonej ściany Lasu Wolskiego i bez sylwety Kopca Kościuszki.

Like /pl/wycieczki/kraina-otwartych-okiennic
zdjęcie wiodące wycieczki Kraina otwartych okiennic
7
wycieczki
Kraina otwartych okiennic

Szlak obejmuje trzy miejscowości o unikatowym budownictwie drewnianym: Puchły, Soce i Trześcianka. Wsie zachowały zabytkowe układy przestrzenne oraz tradycyjne budownictwo; drewniane domy charakteryzują się bogatą ornamentyką, nawiązującą do zdobnictwa stosowanego w rosyjskiej architekturze ludowej.

Like /pl/wycieczki/z-portu-do-miasta
zdjęcie wiodące wycieczki Z portu do miasta
8
wycieczki
Z portu do miasta

Celem wycieczki "Z portu do miasta" jest zapoznanie z morskim dziedzictwem miasta. CELE SZCZEGÓŁOWE WYCIECZKI: 1. Zwiedzanie wybranych zabytków industrialnych zlokalizowanych wzdłuż ul. Polskiej 2. Poznanie architektury modernistycznej Dworca Morskiego 3. Poznanie architektury dawnej Gdyni sprzed 1926 roku 4. Zapoznanie z budynkami mieszkalnymi w okolicach ul. Świętojańskiej oraz Skweru Kościuszki Wycieczkę rozpoczynamy przy Pomniku Ofiar Grudnia 70, które jest miejscem szczególnym dla wszystkich Gdynian. To tu doszło do masakry robotników zmierzających do pracy i tu rozpoczniemy naszą wędrówkę w poszukiwaniu morskiego dziedzictwa Gdyni. Następnie kierujemy się w stronę ulicy Polskiej wzdłuż której możemy podziwiać industrialne budynki portowe z lat 30. m.in. chłodnię, która do dziś pełni swoją funkcję – ul. Polska 20 oraz Magazyn H (ul. Polska 17) patrząc w stronę Nadbrzeża Indyjskiego możemy podziwiać pozostałości po dawnej Olejarni Union wbudowaną w jedną z nowoczesnych hal. Kierując się w stronę ronda Karlskrony zobaczymy elewator zbożowy, który obecnie należy do Bałtyckiego Terminalu Zbożowego. Po drugiej stronie ronda zobaczymy niemiecki schron przeciwlotniczy T-750, niemy świadek okupacji Gdyni, który miał strzec portu przed dywanowymi nalotami Aliantów. Następnym punktem wycieczki będzie Muzeum Emigracji mieszczącym się w pięknym, niedawno zrewitalizowanym budynku byłego Dworca Morskiego, w którym możemy podziwiać wyjątkową klatkę schodową z wspaniałym wnętrzem. W dawnej hali łukowej mieszczą się sale ekspozycyjne, przedstawiającą kulisy emigracji od XIX do XX wieku. Dla chętnych zwiedzanie Muzeum Emigracji. Reszta grupy może odpocząć przy kawie w jednej z kawiarni obserwując widok na Port Marynarki Wojennej. Szacunkowy czas zwiedzania ekspozycji to 1,5 – 2 godziny. Z Budynku Dworca Morskiego idziemy wzdłuż ulicy Chrzanowskiego, gdzie możemy zobaczyć budynek Urzędu Morskiego obok którego znajduje się polski schron przeciwlotniczy w kształcie piramidy – unikat architektury militarnej. Następnie udamy się na ulicę Węglową gdzie możemy zobaczyć wyjątkowe zabudowania wsi Gdyni zanim uzyskała prawa miejskie, czyli charakterystyczne domy rybackie. Następnie udamy się w ulicę Świętojańską – modernistyczną wizytówką Gdyni przy której znajdują się perełki architektoniczne jak na przykład kamienica Piotra Ferdynusa (przy ul. Jana z Kolna, budynek Komendy Miejskiej Policji czy nowoczesny apartamentowiec Transatlantyk, nawiązujący do okrętowej tradycji budowy budynków. Zatrzymamy się na Placu Kaszubskim przy Pomniku Antoniego Abrahama, króla Kaszub. Chwilę wytchnienia znajdziemy w kultowym gdyńskim Pączusiu spożywając gorącego, pysznego pączka. Skąd udamy się w stronę Skweru Kościuszki gdzie zwiedzimy perełki morskiej legendy Gdyni czyli ORP Błyskawica oraz Dar Pomorza. Spacerując przez Park Rady Europy przejdziemy do Teatru Muzycznego i tam wjedziemy kolejką na Kamienna Górę. Podziwiając panoramę modernistycznej Gdyni zakończymy naszą wycieczkę.

Like /pl/wycieczki/droga-polskich-poetow
zdjęcie wiodące wycieczki Droga polskich poetów
5
wycieczki
Droga polskich poetów

Proponuję zwiedzenie trzech, niewielkich miejscowości związanych z życiem i twórczością zasłużonych osób dla literatury polskiej. Opinogóra Górna, Przedwojewo oraz Gołotczyzna to miejsca położone od siebie w niewielkich odległościach, w województwie mazowieckim, ok. 100 km od Warszawy. Miejscowości te związane są z poetami romantyzmu i pozytywizmu: Zygmuntem Krasińskim, Marią Konopnicką oraz Aleksandrem Świętochowskim. Są to postacie związane ze sobą, ponieważ poetka bardzo ceniła twórczość Zygmunta Krasińskiego, a także współpracowała z Aleksandrem Świętochowskim. Opinogóra Górna jest to wieś związana z życiem i twórczością polskiego wieszcza, pisarza romantycznego Zygmunta Krasińskiego. Poeta był drugim ordynatem w Opinogórze Górnej i spędził w tej miejscowości swoje dzieciństwo i młodość. W związku z tym od 1961 roku prężnie działa w tym miejscu Muzeum Romantyzmu, gdzie zgromadzonych zostało sporo pamiątek związanych z poetą oraz jego rodziną. Muzeum jest to cały zespół budynków, na który składają się: neogotycki pałacyk, oficyna, dwór, oranżeria, folwark, a także obiekty gastronomiczne. Budynki znajdują się w parku, który został zagospodarowany w stylu angielskim. W opinogórskim parku można też podziwiać wyjątkowe okazy ptaków, roślin, pospacerować przy stawach lub podziwiać prawie 200-letnie, kamienne meble ogrodowe, które należały do Krasińskich. Nieopodal zespołu muzealnego jest kościół, w którego podziemiach są krypty z grobami Zygmunta Krasińskiego i jego krewnych. Przedwojewo natomiast związane jest z pisarką doby pozytywizmu Marią Konopnicką. To właśnie w tej wsi wybudowała ona dwór dla swojego syna Jana Konopnickiego. On w latach 1907-1928 był właścicielem Przedwojewa. Dwór to jedyny, stojący obiekt związany z pisarką, do którego przyjeżdżała w ciągu swojego życia. Niestety obecnie obiekt ten można zobaczyć tylko z zewnątrz. Jest on zniszczony, w większej części opuszczony. Niektóre pomieszczenia są zamieszkałe przez miejscową ludność. Oprócz dworu warto udać się do położonego 300 m dalej kościoła wybudowanego w 1620 roku, przy którym znajduje się pomnik na pamiątkę żołnierzy polskich poległych w 1920 roku. W trakcie II Wojny Światowej został on rozbity przez wojska niemieckie. Odbudowano go w 2004 roku. Gołotczyzna natomiast to również niewielka miejscowość, w której przebywał Aleksander Świętochowski - ideolog pozytywistyczny, pisarz i społecznik. Obecnie w Gołotczyźnie znajduje się Muzeum Pozytywizmu i działa jako Oddział Muzeum Szlachty Mazowieckiej w Ciechanowie. Siedzibą Muzeum jest willa należąca do Świętochowskiego o nazwie „Krzewnia". W pomieszczeniach budynku został zachowany wystrój wnętrz jaki był za życia poety.

Like /pl/wycieczki/piekno-polnocnej-dzielnicy-gdyni
zdjęcie wiodące wycieczki Piękno północnej dzielnicy Gdyni
6
wycieczki
Piękno północnej dzielnicy Gdyni

Wycieczka ma na celu pokazanie piękna przyrody oraz równie pięknych zabytków północnej dzielnicy Gdyni - Oksywia. Jest to najstarsza osada, która obecnie znajduje się na terenie naszego pięknego miasta. Oksywie jest dzielnicą, która wbrew pozorom posiada wiele atrakcyjnych zabytków takich jak Kościół pw. św. Michała Archanioła, cmentarze czy bunkry oraz jest bardzo ważną i ciekawą częścią w historii naszego miasta.

Like /pl/wycieczki/ksiazece-miasto-brzeg-wojewodztwo-opolskie-wycieczka-po-park
zdjęcie wiodące wycieczki Książęce miasto Brzeg
18
wycieczki
Książęce miasto Brzeg

Do miasta można dojechać pociągiem (trasa Opole-Wrocław) lub samochodem (parking przed dworcem kolejowym). Brzeg był stolicą księstwa legnicko-brzeskiego, a obecnie jest stolicą powiatu brzeskiego. Miasto położone jest w zachodniej części województwa opolskiego. Układ urbanistyczny Brzegu jest dobrze zachowanym przykładem miasta lokowanego na prawie średzkim w połowie XIII w., założonego na terenie byłej wsi targowo-rybackiej, przy skrzyżowaniu ważnych szlaków handlowych i wodnego na Odrze. W średniowieczu miasto otoczone było murami miejskimi. Stare miasto (bardzo zniszczone w 1945 roku) ma kształt owalu ograniczonego od północy Odrą, a od południa, zachodu i wschodu wcześniej murami miejskimi i fosą, później (XVII - XVIII w.) fortyfikacjami bastionowymi, a obecnie plantami w miejscu d. fortyfikacji. W centrum prostokątnego rynku zlokalizowany jest ratusz w bloku śródrynkowym. Szachownicowy układ ulic zbiega się w miejscach dawnych bram Wrocławskiej i Opolskiej. W zachodniej części układu położony jest kompleks renesansowego zamku książęcego z kolegiatą p.w. św. Jadwigi, renesansowe gimnazjum piastowskie oraz barokowy kościół pw. Św. Krzyża (d. jezuitów), a we wschodniej części gotycki kościół p.w. św. Mikołaja, kompleks zabudowań d. gotyckiego klasztoru franciszkanów i reliktów koszar fryderycjańskich. Miasto jest jednym z najstarszych i piękniejszych na Śląsku. Wędrówka jego ulicami, wzdłuż urokliwych willi (niejednokrotnie niestety zaniedbanych) i kamienic (systematycznie poddawanych rewaloryzacji) oraz plantami miejskimi, przez Park Centralny im. Józefa Czajkowskiego i Park Nadodrzański, wśród zieleni, pozwala na dostrzeżenie miasta z jego kilkusetletnią historią, niejednokrotnie tragiczną (pożary, wojny husyckie, zagrożenie tureckie, wojna trzydziestoletnia), ale także na zobaczenie jego rozwoju w latach świetności (wille, kamienice, budynki użyteczności publicznej: ratusz, gimnazjum piastowskie, dworzec kolejowy, poczta, sąd, więzienie). Trasa około 7 km. Trasa wiedzie od dworca kolejowego, ulicą Piastowską, wzdłuż XIX i XX wiecznych willi, do zabytkowego budynku poczty. Dalej plantami, Parkiem Centralnym, wzdłuż fosy miejskiej, do Parku Nadodrzańskiego. Po drodze można odpocząć i zobaczyć wiele nieznanych i ciekawych gatunków roślin. W Parku Nadodrzańskim oglądniemy Bramę Odrzańską, i skierujemy się do Zamku Piastowskiego oraz kolegiaty pw. Św. Jadwigi. Dalej obejrzymy barokowy kościół pw. Św. Krzyża, a w nim piękne freski J. Kubena. Następnie ulicą Zamkową kierujemy się ku Rynkowi do renesansowego ratusza. Aby zobaczyć piękno architektury ratusza i zachowanych kamieniczek (część odrestaurowanych) musimy przejść wokół obiektu. Dalej ulicą Mleczną ( w południowo-wschodnim narożu rynku) idziemy do gotyckiego kościoła pw. Św. Mikołaja. Po zobaczeniu wnętrza tego obiektu, należy przespacerować się wokół niego, aby zobaczyć pięknie odrestaurowane kamieniczki. Spod kościoła, ulicami Długą i Lekarską, przez Park Centralny, dalej ulicą Jana Pawła II, wracamy do dworca kolejowego. Dla nie zmęczonych dodatkowo około 3 km. Spacer na cmentarz żydowski. Od dworca kolejowego kierujemy się pod wiadukt kolejowy, ulicami 1 Maja i Ks. K. Makarskiego do cmentarza komunalnego. Kirkut zlokalizowany jest po jego południowej stronie. Powrót tą samą trasą w kierunku dworca kolejowego.

Like /pl/wycieczki/szlak-uzdrowisk-ziemi-klodzkiej
zdjęcie wiodące wycieczki szlak uzdrowisk ziemi kłodzkiej
6
wycieczki
szlak uzdrowisk ziemi kłodzkiej

Szlak zaczynamy w Kłodzku z którego kierujemy się do Lądka-Zdrój, w którym jest rynek z ratuszem i kamienicami oraz park 1000-lecia. Z Lądka jedziemy do Polanicy-Zdrój. Jest tam oczywiście park zdrojowy oraz pijalnia wód zdrojowych. Następnie jedziemy do Kudowy-Zdrój, w której jest jedyny park zdrojowy na ziemi kłodzkiej, w którym są palmy. Jest także staw zdrojowy oraz słynne sanatorium Zameczek. Na koniec zajeżdżamy do Duszników-Zdrój, w których jest najwyższa fontanna w Polsce. Szlak kończymy w Kłodzku. Warto zwiedzić tam Twierdzę Kłodzką, rynek na którym jest ratusz, dużą ilość kamienic oraz słynny most św. Jana Pawła.

Like /pl/wycieczki/sladem-dawnego-mlynarstwa-na-opolszczyznie
zdjęcie wiodące wycieczki Śladem dawnego młynarstwa na Opolszczyźnie
6
wycieczki
Śladem dawnego młynarstwa na Opolszczyźnie

Szlak ukazujący najcenniejsze obiekty rzemiosła młynarskiego w województwie opolskim stanowiący o wielowiekowej tradycji przemysłu spożywczego w tym regionie Polski. Występujące na trasie młyny, często wraz z innymi obiektami towarzyszącymi, będące przejawem dawnej działalności młynarskiej – to niezwykle cenne źródła materialne świadczące o nieustannym rozwoju gospodarczym i kulturowym na tym terenie.

Like /pl/wycieczki/katowice-moje-miasto
zdjęcie wiodące wycieczki Katowice moje miasto
5
wycieczki
Katowice moje miasto

Wycieczka krajoznawcza

Like /pl/wycieczki/spacerkiem-po-przeworsku
zdjęcie wiodące wycieczki Spacerkiem po Przeworsku
8
wycieczki
Spacerkiem po Przeworsku

1 DZIEŃ POBYTU, DZIEŃ POWSZEDNI, ROBOCZY, W SEZONIE TURYSTYCZNYM OD POCZĄTKU MAJA DO KOŃCA WRZEŚNIA. Rozpoczynamy pobyt w Przeworsku od wizyty w Ratuszu. Tu mieści się siedziba Centrum Informacji Turystycznej, które udostępnia platformę widokową na wieży ratuszowej. Z wieży ratuszowej rozciąga się widok na panoramę Przeworska. Z tego miejsca można zorientować się w przestrzeni miasta i oznaczyć kolejne punkty zwiedzania, a będą to dwa późnogotyckie kościoły oraz klasycystyczny pałac Lubomirskich wraz z parkiem. (Ok. 30 min.) Od Ratusza, z rynku do kościoła i klasztoru Bernardynów prowadzi ulica Bernardyńska, gdzie zachowało się jeszcze kilka przykładów mieszczańskiego budownictwa przysłupowego, charakterystycznego dla regionu przemyskiego. Zwiedzane kościoła i klasztoru Bernardynów. (Ok. 1 h) Od klasztoru Bernardynów warto przejść się ok. 700 m ulicą Tatarską i obejrzeć kopiec tatarski. Położony na wschód od kościoła i klasztoru Bernardynów, przy dawnym trakcie jarosławskim, kopiec usypany został dla upamiętnienia zwycięsko odpartego przez mieszczan przeworskich najazdu tatarskiego w 1624 r. Na szczycie kopca wznosi się barokowa kapliczka słupowa. (Ok. 40 min.) Powrót na Rynek - ulicą Tatarską, a następnie ulicą Kilińskiego, gdzie z kolei zachowały się XIX-wieczne domki przymurowe, zbudowane z wykorzystaniem miejskich murów obronnych. Z Rynku – w kierunku dawnego kościoła bożogrobców, obecnie Bazyliki pw. św. Ducha oraz Kościoła SS. Miłosierdzia. Zwiedzanie Bazyliki św. Ducha. (Ok. 1 godz.), Zwiedzanie Kościoła SS. Miłosierdzia (Ok. 15 min.). Przerwa w zwiedzaniu – czas na kawę lub lancz – w pobliżu znajdują się restauracje. (Przerwa ok. 1,5 godz.) Z Rynku – w kierunku zachodnim – park i pałac Lubomirskich, gdzie znajduje się Muzeum w Przeworsku. W budynku pałacu Lubomirskich prezentowane są zbiory historyczne i etnograficzne oraz ekspozycja klasycystycznych wnętrz pałacowych. Zaś w głębi parku, w budynkach po stajniach cugowych, mieści się Muzeum Pożarnictwa – kolekcja sikawek konnych, kolekcja hełmów paradnych i bojowych, sprzęt bojowy, urządzenia sygnalizacyjne, umundurowanie strażackie, odznaczenia, pochodzące z wyposażenia ochotniczych straży pożarnych z terenu Podkarpacia. Spacer i odpoczynek w historycznym parku, z zabudowaniami kompleksu pałacowo – parkowego (oranżeria, kordegarda, domek ogrodnika), pomnikowe drzewa – aleja grabowa, lipa Króla Sobieskiego, platany, kasztanowce, sosny wejmutki. (Ok. 3 godz.) Z parku w kierunku zachodnim, przez most na Mleczce – do Skansenu-Zajazdu „Pastewnik”, gdzie obejrzeć można przykłady drewnianego budownictwa mieszczańskiego, domy zamieszane w przeszłości przez przeworskich rzemieślników i kupców, a także budynek dworku z Krzeczowic z 1701 r. – idealny przykład architektury „polskiego dworu”. W karczmie „Pastewnik” zjeść można obiadokolację, z dań tradycyjnej kuchni polskiej, napić się kawy lub regionalnego piwa. (Ok. 2,5 godz.) Wizyta w „Pastewniku” jest końcowym punktem 1-dniowego pobytu w Przeworsku. Przeworsk nad Mleczką, pierwotna majętność Tarnowskich, otrzymał prawa miejskie już w 1393 r. od króla Polski Władysława Jagiełły. Był miastem prywatnym, ściśle zależnym od pierwszego właściciela, Jana z Tarnowa i jego spadkobierców. Leżąc na ważnym szlaku handlowym, przy drodze ze Lwowa, w kierunku na Kraków – miasto dynamicznie się rozwijało i w XV w. mogło poszczycić się dwoma murowanymi gotyckimi kościołami i ratuszem. Od końca XV w. zaczęto opasywać je wałami ziemnymi, a kościół i klasztor oo. Bożogrobców włączono w system obronny miasta. Także nowo wybudowany klasztor oo. Bernardynów na wschodnim krańcu miasta powstrzymywał wrogów i dawał schronienie mieszczanom w czasie napadów. Centralne miejsce Rynku zajmował ratusz, a w obrębie murów miejskich w 1512 r. istniało 13 wąskich i ciasnych uliczek. Do miasta przylegały cztery przedmieścia: Łańcuckie, Jarosławskie, Pruchnickie i Kańczuckie. Przeworsk w XV i XVI w., był drugim po Przemyślu miastem powiatowym w ziemi przemyskiej. To tutaj odbywały się sądy ziemskie szlacheckie dla zachodnich obszarów ziemi przemyskiej, obsługując powiaty: rzeszowski, łańcucki, przeworski, jarosławski i pruchnicki. W związku z licznymi najazdami wojsk nieprzyjacielskich, miasto zostało obwarowane nowymi murowanymi fortyfikacjami, z trzema bramami zamykanymi na noc. Ich utrzymanie we właściwym stanie technicznym i obronę w czasie najazdów zapewniały cechy rzemieślnicze. Podczas najazdów każdy cech miał przydzieloną do obrony basztę czy fragment murów, a podczas pokoju do powinności organizacji cechowych należało właściwe zabezpieczanie fortyfikacji, które miały być w dobrym stanie. Miasto dotykały też liczne klęski i nieszczęścia. Najdotkliwszymi z nich były napady Tatarów i Wołochów w latach 1488–1489, następnie wojny kozackie, czasy potopu szwedzkiego, konfederacja barska – to kolejne nieszczęścia, które niszczyły miasto. W następnych stuleciach Przeworsk przechodził w ręce nowych właścicieli, po Tarnowskich przyszli Kostkowie, Ostrogscy i w 1621 r. – Lubomirscy. Kolejni dziedzice stali na straży interesów miasta, dbali o jego rozwój, nadając mu liczne przywileje i uzyskując je od władców Polski, przyczyniając się do wzmocnienia pozycji Przeworska i podnoszenia dobrobytu jego mieszkańców. Pomyślny okres w rozwoju miasta zamknął przełom XVII i XVIII w. - czas epidemii. Przywleczone głównie ze Wschodu: dżuma, ospa wietrzna i dur brzuszny dziesiątkowały ludność miasta. Kiedy w 1772 r. nastąpił I rozbiór Polski Przeworsk dostał się pod panowanie austriackie i został siedzibą urzędu powiatowego przynależnego do cyrkułu rzeszowskiego. Czasy zaborów przyniosły dalszy upadek miasta. Rozebrano wówczas usytuowany za ratuszem kościółek pw. św. Katarzyny i zburzono bramy miejskie. Na domiar nieszczęść, miasto w 1849 r. nawiedziła epidemia cholery przyniesiona przez wojska rosyjskie wracające z walk na Węgrzech. Miasto Przeworsk przestało być własnością prywatną, stając się Królewskim Wolnym Miastem w Królestwie Galicji i Lodomerii na mocy ustawy gminnej z 1862 r. Rok 1867 przyniósł autonomię i wprowadzenie wielu swobód obywatelskich. W tym czasie Galicja była najsłabiej zurbanizowaną częścią Polski porozbiorowej, a Przeworsk wyglądem przypominał inne miasta galicyjskie z 2 połowy XIX w. Pod koniec XIX w. Przeworsk liczył 333 domy, z przewagą budynków drewnianych, parterowych, gęsto stojących wzdłuż niebrukowanych uliczek. Domy w Rynku i na pobliskich ulicach należały w większości do Żydów. Miasto utrzymywało się tylko z drobnego rzemiosła. Pomimo bliskości stacji kolejowej i cukrowni, położonych na terenie sąsiedniej gminy Budy Przeworskie, liczba mieszkańców w Przeworsku malała. W pierwszym dziesięcioleciu XX w. Przeworsk liczył ok. 3200 mieszkańców. Dzięki przyłączeniu w 1922 r. Bud Przeworskich, a wraz z nimi cukrowni, Przeworsk uzyskał nowe źródło dochodów, przeznaczonych na budowę elektrowni miejskiej w 1926 r., budowę szkoły żeńskiej, wieży wodnej przy ratuszu, naprawę dróg miejskich i oświetlenia. Przyłączenie Bud Przeworskich miało jeszcze inny wymiar – ta część miasta stała się niejako strefą przemysłową, z cukrownią i rafinerią, z zakładami ordynacji księcia Andrzeja Lubomirskiego – cegielnią, gorzelnią, rafinerią spirytusu i warsztatami mechanicznymi na Podzamczu oraz stacją kolejową szeroko- i wąskotorową. Miasto zaczęło rozrastać się w kierunku dworca kolejowego i cukrowni. Po przyłączeniu w 1934 r. wsi Mokra Strona zyskało także tereny rolnicze. Stare miasto w latach 30. XX w. skupione było wokół Rynku i głównej ulicy miasta, którą wówczas była ulica Piłsudskiego, gdzie zlokalizowane były sklepy, zakłady rzemieślnicze oraz siedziby urzędów zarządu miejskiego, sądu, starostwa powiatowego urzędu skarbowego. W pobliżu Rynku usytuowane były trzy kościoły katolickie i synagoga. W obrębie tej najstarszej części miasta znajdowała się również szkoła męska, rzeźnia i elektrownia miejska i to ta, najstarsza część integrowała pozostałe. W czasie II wojny światowej okupant nie oszczędził również przeworskich zabytków. Najpierw hitlerowcy spalili synagogę i domy żydowskie przy ul. Kazimierzowskiej, dom rabina z biblioteką. Stary Sąd pamiętający czasy sądów ziemskich został spalony i rozebrany. Zburzono XVI-wieczne mury obronne, z wież kościelnych zdjęto dzwony. Także łupem okupanta padł Pałac Lubomirskich, wywieziono 38 skrzyń sreber artystycznych, dzieła sztuki światowej klasy, pamiątki narodowe. Władze okupacyjne zadecydowały o usunięciu pomnika króla Władysława Jagiełły, posąg zrzucono z cokołu. Na szczęście nie rozbito rzeźby, pracownicy Zarządu Miejskiego przechowali ją w stajniach miejskich, gdzie przetrwała do końca wojny, a po jej zakończeniu posąg Jagiełły wrócił na swoje miejsce. Pragnąc poznać historię Przeworska należy zapoznać się z jego zabytkami będącymi świadectwem dorobku pokoleń, które dawno temu odeszły i eksponującymi ich kulturę materialną i duchową. Obecnie w Przeworsku na uwagę turystów zasługują: Muzeum w Przeworsku Zespół Pałacowo-Parkowy – do 1944 r., siedziba książąt Lubomirskich znajdująca się w rozległym krajobrazowym parku, Muzeum Pożarnictwa - również teren parku, Bazylika pw. Ducha świętego - Sanktuarium Grobu Bożego – dawny kościół i klasztor Bożogrobców, przeworski ratusz z rynkiem, Kościół i klasztor oo. Bernardynów., Kościół i Klasztor SS. Miłosierdzia, Zajazd Pastewnik.

Like /pl/wycieczki/szlakiem-namysowskich-zabytkw
zdjęcie wiodące wycieczki Szlakiem namysłowskich zabytków
10
wycieczki
Szlakiem namysłowskich zabytków

Propozycja trasy wycieczkowej dla turystów pieszych i rowerzystów. Znajdują się na niej zabytkowe obiekty, położone na obszarze Namysłowa - miasteczka o XIII-wiecznej metryce, położonego na pograniczu kilku krain geograficznych i historycznych. Zabytki są zróżnicowane chronologicznie - najstarsze z nich pochodzą z gotyckiego wieku XIV, najmłodsze z wieku XIX, czasu pary i elektryczności.

Like /pl/wycieczki/szlakiem-cmentarzy-zydowskich-wojewodztwa-lodzkiego-cz-3-pab
zdjęcie wiodące wycieczki Szlakiem cmentarzy żydowskich województwa łódzkiego, cz. 3 Pabianice, Zduńska Wola.
2
wycieczki
Szlakiem cmentarzy żydowskich województwa łódzkiego, cz. 3 Pabianice, Zduńska Wola.

Na terenie obecnego województwa łódzkiego funkcjonowało ponad 70 cmentarzy żydowskich. Zakładane były najczęściej w XIX w., choć kilka ma starszą metrykę Dokładne informacje o cmentarzach oraz zwyczajach pogrzebowych można znaleźć mi. na stronie internetowej: https://sztetl.org.pl/pl/tradycja-i-kultura-zydowska/religia/cmentarze-zydowskie-w-polsce-najwazniejsze-informacje W czasie II wojny światowej wszelkie przejawy materialnego dziedzictwa Żydów były przez hitlerowców systematycznie niszczone. Ten los spotkał także nekropolie, gdzie odbywały się egzekucje, a elementy z dewastowanych przez Niemców nagrobków wykorzystywano np. do utwardzania nawierzchni dróg. Po zakończeniu działań wojennych po niektórych cmentarzach nie pozostał ślad ( usytuowanie kilku pozostaje do dziś nieustalone) a na ich terenie wznoszono budynki. Część przetrwała w stanie szczątkowym. Pozbawione opieki, często położone na uboczu, ulegały dalszemu zniszczeniu, niekiedy służąc jako źródło pozyskiwania materiału budowlanego. Na szczęście dla miłośników kultury żydowskiej i potomków dawnych mieszkańców, zachowały się też nekropolie w stosunkowo dobrym stanie. Większość z nich jest ogrodzona i na co dzień zamknięta, dlatego przed zaplanowaniem wycieczki dobrze jest uzyskać zgodę na zwiedzanie bezpośrednio u opiekunów lub w łódzkiej Gminie Żydowskiej. W dniach, w których przypadają święta żydowskie, zwiedzanie nie jest możliwe. Na terenie cmentarzy żydowskich obowiązuje szereg zasad, które należy przestrzegać. Mężczyźni powinni nosić nakrycia głowy. Nie należy jeść i pić, zbierać roślinności ani naruszać ziemi. Warto je odwiedzić, aby poznać kulturę i zwyczaje żydowskie ale także aby obejrzeć piękne przykłady sztuki sepulkralnej, pełne złożonej symboliki. Są to też miejsca niezwykle malownicze, wprowadzające w atmosferę skupienia i refleksji. Stanowią źródło inspiracji dla miłośników fotografii. Wycieczka została podzielona na kilka części, ponieważ poszczególne obiekty są położone w różnych częściach województwa. Ujęte w niej zostały cmentarze wpisane do rejestru zabytków ale w każdej części w rubryce "ogólny opis wycieczki" wymienione są niektóre położone w okolicy a zachowane cmentarze nie znajdujące się w rejestrze zabytków, po uwzględnieniu ich w trasie zwiedzania, czas wycieczki może znacznie się wydłużyć. W czasie wyprawy do Pabianic i Zduńskiej Woli warto także odwiedzić cmentarze w Łasku ( ul. Widawska, w pobliżu Podłaszcza) , Szadku ( ul. Widawska) i Warcie (ul. Sadowa).

Like /pl/wycieczki/drewniane-koscioly-wielkopolski-poludniowo-wschodniej
zdjęcie wiodące wycieczki Drewniane KOŚCIOŁY WIELKOPOLSKI POŁUDNIOWO-WSCHODNIEJ
13
wycieczki
Drewniane KOŚCIOŁY WIELKOPOLSKI POŁUDNIOWO-WSCHODNIEJ

Drewniane i ryglowe kościoły Wielkopolski, obok murowanych świątyń o zróżnicowanych stylach, stanowią charakterystyczny wyróżnik regionu. Swoją obecnością wzbogacają krajobraz osadniczy oraz są niezwykle cennym elementem dziedzictwa kulturowego Wielkopolski.

Like /pl/wycieczki/rowerem-przez-kraik-rychtalski
zdjęcie wiodące wycieczki Rowerem przez "Kraik Rychtalski"
10
wycieczki
Rowerem przez "Kraik Rychtalski"

W roku 1920 w granice II Rzeczypospolitej włączone zostały okolice miasteczka Rychtal. Przez wcześniejsze kilkaset lat, rejon ten należał do położonego na Dolnym Śląsku powiatu namysłowskiego. Trasa wycieczki wiedzie przez zabytkowe miejsca "Kraiku Rychtalskiego", z jednej strony będącego "Wrotami Wielkopolski", a z drugiej "Kluczem do Śląska".

Like /pl/wycieczki/rowerem-przez-ziemi-namysowsk-trasa-zielona
zdjęcie wiodące wycieczki Rowerem przez Ziemię Namysłowską - trasa zielona
9
wycieczki
Rowerem przez Ziemię Namysłowską - trasa zielona

Propozycja trasy szlakiem zabytków Ziemi Namysłowskiej. Trasa "zielona" rozpoczyna się we wsi Baldwinowice, a następnie prowadzi przez Skoroszów, Rychtal, Głuszynę, Smogorzów i Kowalowice. Meta znajduje się z kolei nad Zalewem Michalickim.