kamienica, Zamość
Narodowy Instytut Dziedzictwa en

Zdjęcie panoramiczne tej lokalizacji jest niedostępne.

photo

Ciekawy przykład architektury mieszczańskiej z 1 poł. XIX w. Kamienica zlokalizowana w obrębie Starego Miasta wpisanego na listę UNESCO, częściowo zachowała elementy  pierwotnego układu wnętrza oraz oryginalne elementy wystroju kamieniarskiego z okresu jej powstania. 

Historia

Kamienica powstała w 1 poł. XIX w. jako własność żydowska, w 1 poł. XX w. w rękach rodziny Dolcnerów. Po II wojnie św. przejęta została przez Skarb Państwa, w 1993 r. skomunalizowana. W 1958 r. w budynku wykonano remont. Gruntowny remont z pełnym zakresem prac konserwatorskich przeprowadzono w latach 1971-73 wg proj. A. Hołocińskiego i Z. Kropisza, m.in. wymieniono pokrycie dachu oraz drewniane stropy na ogniotrwałe, przebudowano klatkę schodową, osuszono fundamenty, położono nowe tynki. 

Opis

Kamienica położona w obrębie Starego Miasta, w kwartale zwartej zabudowy ograniczonym ulicami Grodzką, Grecką, Ormiańską i Bazyliańską, frontem jest zwrócona na północ do ulicy Ormiańskiej. Założona została na planie zbliżonym do kwadratu, przy czym układ wnętrz jest nieznacznie zniekształcony. Jest to budynek  jednotraktowy, dwudzielny z bramą przelotową na osi środkowej. Część wschodnia jest węższa od zachodniej i zakończona klatką schodową. Wejścia do budynku znajdują się po obu stronach bramy przejazdowej. Kamienica została wzniesiona z cegły (fundamenty z kamieni wapiennych i cegieł), otynkowana. Jest to budynek dwukondygnacyjny z mieszkalnym poddaszem, podpiwniczony, przykryty dachem dwuspadowym pobitym blachą, z trzema małymi lukarnami umieszczonymi symetrycznie w połaci przedniej oraz trzema okienkami doświetlającymi w połaci tylnej. Elewacje frontowa i tylna dwukondygnacyjne. Frontowa północna trzyosiowa: z bramą przejazdową zamkniętą łukiem odcinkowym na osi środkowej i dwoma prostokątnymi oknami na osiach bocznych. Parter oddziela od piętra płaski gzymsem gzyms kordonowy. Na piętrze znajdują się trzy otwory okienne zestawione asymetrycznie,  całość została zwieńczona profilowanym gzymsem koronującym.  Elewacja tylna południowa jest również na parterze i piętrze trzyosiowa, asymetryczna. Otwór bramy  na parterze posiada cechy analogiczne do elewacji frontowej, flankowany na jednej osi bocznej blendą okienną, na drugiej prostokątnym oknem. Piętro powyżej gzymsu kordonowego lekko cofnięte w stosunku do parteru, trzyosiowe, z 3 oknami ustawionymi prawie symetryczne, zwieńczone masywnym profilowanym gzymsem. Stropy piwnic są przysklepione kolebkowo, na pozostałych kondygnacjach występują stropy płaskie.

Dostęp do zabytku ograniczony.

Oprac. Ewa Prusicka, OT NID w Lublinie, 06.07.2018 r. 

Bibliografia

  • Kędziora A., Dawna architektura i budownictwo Zamościa, Zamość 1990, s.78
  • S. Herbst, Zamość, Warszawa 1954
  • Karta ewidencyjna, Kamienica (...). Zamość, oprac. J. Serafinowicz, B. Seniuk, 1998, Archiwum Wojewódzkiego Urzędu Ochrony Zabytków w Lublinie Delegatura w Zamościu i Archiwum Narodowego Instytutu Dziedzictwa w Warszawie.

Informacje ogólne

  • Rodzaj: budynek mieszkalny
  • Chronologia: 1. poł. XIX w.
  • Forma ochrony: rejestr zabytków
  • Adres: Ormiańska 3, Zamość
  • Lokalizacja: woj. lubelskie, pow. Zamość, gmina Zamość
  • Źródło: Narodowy Instytut Dziedzictwa

Licencja:

zgłoś problem do konserwatora zabytków

Geoportal

Mapa Google

Zobacz także w najbliższej okolicy