oficyna, Jagodne
Narodowy Instytut Dziedzictwa en

Zdjęcie panoramiczne tej lokalizacji jest niedostępne.

photo

Oficyna północna została dobudowana do dworu ok. 1864 r. w. i pełniła funkcję oficyny kuchennej. Ze względu na swoje usytuowanie bezpośrednio przy podjeździe, stanowi istotny element architektoniczny reprezentacyjnej części całego założenia dworskiego.

Usytuowanie i opis

Zespół dworski usytuowany jest u zbiegu dróg lokalnych, od pn. zach. otoczony polami, od pd. wsch. sąsiaduje z kompleksem wielkich stawów założonych na rzece Okrzejce. Zakomponowany na osi pn.-pd., po zach. stronie drogi prowadzącej do Okrzei. W części środkowej założenia znajduje się dwór z oficynami otoczony niewielkim parkiem. 
Oficyna pozbawiona wyraźnych cech stylowych, usytuowana na przedłużeniu elewacji frontowej dworu, z którym skomunikowana za pomocą wąskiego łącznika. Wzniesiona na planie wydłużonego prostokąta. Układ wnętrza dwutraktowy, początkowo amfiladowy, później częściowo przekształcony. W elewacjach dłuższych umieszczone przybudówki w formie ryzalitów – we frontowej mieściła się pierwotnie kancelaria, w ogrodowej – spiżarnia. Wejścia do oficyny znajdują się w elewacji frontowej i ogrodowej oraz w pn. ścianie szczytowej. Oficyna murowana z cegły i otynkowana, nakryta dachem dwuspadowym; ryzality również pod daszkami dwuspadowymi pokrytymi papą. Elewacje wzdłużne wieloosiowe, gładkie, pozbawione detalu architektonicznego, przeprute prostokątnymi otworami drzwiowymi i okiennymi zaopatrzonymi w tradycyjną stolarkę okienną w formie dwuskrzydłowych, sześciokwaterowych okien. Wewnątrz brak dawnego wystroju i wyposażenia.

Historia

Początki zespołu dworskiego w Jagodnem sięgają XVI-XVII w., kiedy znajdował się tu niewielki folwark należący do dóbr Kłoczew, będących w posiadaniu rodu Samborzeckich, następnie Leśniowolskich, a od k. XVII w. Cieciszowskich, którzy mieli tu swoją główną siedzibę. W 1729 r. w dworze Jagodzińskim odbył się chrzest Antoniego Cieciszowskiego, późniejszego senatora Rzeczypospolitej – zapewne był to już zachowany do naszych czasów drewniany dwór, który mógł zostać wzniesiony jeszcze w końcu XVII lub na pocz. XVIII w. Po bezpotomnej śmierci Antoniego Cieciszowskiego (w 1792 r.), dobra przeszły na własność ciotecznego brata Augustyna Szydłowskiego, a następnie jego potomków. Własnością tej rodziny były do czasu II wojny światowej. 
W 3. ćw. XIX w. Edward Szydłowski (ojciec) zmodernizował dwór i ok. 1864 r. dobudował do niego dwie murowane oficyny – do prawej (pn.) przeniesiono kuchnię, która pierwotnie mieściła się w pn.-wsch. narożniku dworu. Tu znajdowały się też mieszkania służby dworskiej. Po wojnie w budynku dworu umieszczono szkołę, obecnie jest to własność prywatna. Dwór i park udostępniane są jako miejsce spotkań, szkoleń itp. Oficyna wykorzystywana jest nadal do celów mieszkalnych.

Zabytek dostępny z zewnątrz.

oprac. Bożena Stanek-Lebioda, OT NID w Lublinie, 06-04-2020 r.

Bibliografia

  • Tatarkiewicz W., Trzy dwory podlaskie: Stanin, Jagodne, Sarnów, „Prace Komisji Historii Sztuki” 1932, t. 5, z. 2, s. 162.
  • Stanek-Lebioda B., Zespół dworski w Jagodnem, gm. Kłoczew, woj. lubelskie, Lublin 1983, mps, Archiwum Narodowego Instytutu Dziedzictwa Oddział Terenowy w Lublinie.
  • Zabytki architektury i budownictwa w Polsce. Województwo siedleckie, t. 36/1, Warszawa 1988, s. 66. 
  • https://www.facebook.com/dworjagodne/?ref=page_internal

Informacje ogólne

  • Rodzaj: budynek mieszkalny
  • Chronologia: 3. ćw. XIX w.
  • Forma ochrony: rejestr zabytków
  • Adres: Jagodne 3
  • Lokalizacja: woj. lubelskie, pow. rycki, gmina Kłoczew
  • Źródło: Narodowy Instytut Dziedzictwa

Licencja:

zgłoś problem do konserwatora zabytków

Geoportal

Mapa Google

Zobacz także w najbliższej okolicy