Historia 

Kaplica została wzniesiona w 1865 roku staraniem o. Innocentego Nycza. Była kilkakrotnie remontowana.

Opis 

Kaplica usytuowana jest na północny-zachód od założenia klasztornego, w zespole kaplic „Grupy Ukrzyżowania”, na wzgórzu zw. Golgotą, z elewacją frontową zwróconą ku wschodowi, w bezpośrednim sąsiedztwie dwóch rzeźb na wysokich cokołach: Chrystusa i Marii Magdaleny. Wymurowana została z cegły i otynkowana. Założona na rzucie prostokąta z nieco węższym prezbiterium, przeznaczonym na „Grób Chrystusa”. Przykryta jest dachem dwuspadowym z wieżyczką na sygnaturkę zamkniętą baniastym hełmem i krzyżem oraz wielospadowym daszkiem o obniżonej kalenicy nad prezbiterium, (pokrycie z blachy ocynkowanej). Naroża kaplicy zaokrąglone. Elewacje ujęte zdwojonymi pilastrami na cokołach, wspierającymi proste belkowanie zamknięte profilowanym gzymsem podokapowym. W elewacji frontowej wejście zamykane metalowymi drzwiami dwuskrzydłowymi. W ościeżach wejścia głównego otwór z zaporą po dawnych drzwiach drewnianych. W szczycie nad wejściem koliste okienko. W południowej elewacji bocznej półkoliste okno w opasce, z wielokwaterową ślusarką. W północnej elewacji bocznej wejście z metalowymi drzwiami, nad którym półkoliste nadświetle. Elewacje prezbiterium rozczłonkowane półkolumnami dźwigającymi półkoliście zamknięte arkady. Od południowej strony znajduje się kolejne wejście do wnętrza. Prezbiterium z grobem i figurą martwego Chrystusa oddzielone od nawy metalową kratą, wyłożone posadzką z czarnych i białych płytek ceramicznych. Na ścianach dekoracje malarskie, płaski strop ozdobiony przedstawieniem Zmartwychwstałego Chrystusa. Posadzka wybrukowana kamieniem rzecznym.

Zabytek dostępny z zewnątrz. Możliwość zwiedzania wnętrza w wybrane dni odpustów lub po uzgodnieniu telefonicznym.

Oprac. dr Jadwiga Stęchły, OT NID w Rzeszowie, 16-02-2024 r.