dzwonnica, Wola Gułowska
Narodowy Instytut Dziedzictwa en

Zdjęcie panoramiczne tej lokalizacji jest niedostępne.

photo

Obecnie istniejąca dzwonnica została wzniesiona w 1958 r., w miejsce dzwonnicy wcześniejszej, stanowi integralny element zabytkowego zespołu klasztornego.

Historia

Powstanie zespołu sakralnego karmelitów w Woli Gułowskiej poprzedziła budowa kaplicy ufundowanej przez właściciela wsi Hieronima Rusieckiego, wg tradycji, w miejscu pojawienia się w 1548 r. M. Boskiej. Kaplica funkcjonowała jako filialna parafii w pobliskim Adamowie. Konwent karmelitów trzewiczkowych został ufundowany w 1633 r. z inicjatywy dziedziców Ludwika, Stanisława i Mikołaja Krasińskich. Formalnie erygowany we wrześniu 1659 r. przez biskupa krakowskiego Andrzeja Trzebnickiego. Zapewne wkrótce rozpoczęto budowę murowanego barokowego kościoła, którą kontynuowano z przerwami do 1704 r., a ukończono dopiero w l. 1770-1780, po wybudowaniu dwuwieżowej fasady. Współcześnie z kościołem, w 2. poł. XVII w., wzniesiona została prawdopodobnie wolno stojąca dzwonnica, na temat której brak bliższych przekazów. Istniejąca obecnie dzwonnica została wzniesiona na nowo (bądź przebudowana ze starej z całkowitym zatarciem cech stylowych) w 1958 r., wraz z zakupieniem nowych dzwonów w miejsce zrabowanych w 1941 r.

Opis

Zespół klasztorny położony jest w centralnej. części wsi, po pn. stronie drogi lokalnej. Centralną budowlą zespołu jest okazały barokowy kościół oraz niewielki klasztor znajdujący się po jego zach. stronie. Dzwonnica usytuowana jest w pobliżu pd.-wsch. narożnika wieży kościelnej, przy murowanym ogrodzeniu otaczającym cmentarz kościelny. Jest to dzwonnica typu parawanowego, założona na planie prostokąta, z dwoma zamkniętymi odcinkowo prześwitami, w których zawieszone dzwony. Bryła trójuskokowa, z częścią środkową wyniesioną w formie niskiej, czworobocznej wieżyczki z przeźroczami, w której umieszczony mały dzwon – sygnaturka. Dzwonnica murowana z cegły i otynkowana. Partie boczne nakryte daszkami trójpołaciowymi, wieżyczka pod daszkiem namiotowym pokrytym blachą. Elewacje o podziałach ramowo-lizenowych, z wyodrębnionym cokołem i wąskimi gzymsami wieńczącymi.

Zabytek dostępny dla zwiedzających.

Oprac. Bożena Stanek-Lebioda, OT NID w Lublinie, 30.10.2019 r. 

Bibliografia

  • Karta ewidencyjna, Dzwonnica przy kościele par. Nawiedzenia NMP, Wola Gułowska, oprac. Boruch W., 2000, Archiwum Wojewódzkiego Urzędu Ochrony Zabytków w Lublinie, Delegatura w Białej Podlaskiej oraz Archiwum Narodowego Instytutu Dziedzictwa w Warszawie.
  • Łabaj Z., Kościół parafialny dawniej karmelitów trzewiczkowych w Woli Gułowskiej, „Roczniki Humanistyczne” 1967, nr 4, s. 95-106.
  • Walczy Z. Sanktuarium Maryjne w Woli Gułowskiej, „Nasza Przeszłość“ t. 60 1984, s. 129-168. 
  • Zabytki architektury i budownictwa w Polsce, t. 36/1 Województwo siedleckie, Warszawa 1988, s. 5.
     

Informacje ogólne

  • Rodzaj: dzwonnica
  • Chronologia: XVII w.
  • Forma ochrony: rejestr zabytków
  • Adres: Wola Gułowska 56
  • Lokalizacja: woj. lubelskie, pow. łukowski, gmina Adamów
  • Źródło: Narodowy Instytut Dziedzictwa

Licencja:

zgłoś problem do konserwatora zabytków

Geoportal

Mapa Google

Zobacz także w najbliższej okolicy