rogatka płońska II, Płock
Narodowy Instytut Dziedzictwa en

Zdjęcie panoramiczne tej lokalizacji jest niedostępne.

photo

Rogatki Płońskie stanowią świadectwo rozwoju i historii miasta, zaprojektowane zostały w stylu klasycystycznym przez znanego warszawskiego architekta Jakuba Kubickiego. Stanowią przykład architektury municypalnej z pocz. XIX w. na Mazowszu.

Historia

Układ urbanistyczny Płocka na początku XIX w., kiedy to miasto znajdowało się w zaborze pruskim, poddany został gruntownej przebudowie. W 1803 r. rozpoczęto realizację planu Schmida, zakładającego likwidację średniowiecznych murów miejskich w zamian za utworzenie o wiele większego pierścienia z wałów otaczającego miasto. Na przecięciach wału z drogami wjazdowymi zaplanowano rogatki miejskie. Od strony północnej i południowej przy trakcie prowadzącym do Płońska w 1825 r. zbudowano rogatki płońskie zaprojektowane przez znanego warszawskiego architekta Jakuba Kubickiego. Stanowiły pierwotnie siedzibę urzędników pobierających opłaty celne i drogowe. Rogatka południowa (II) w chwili obecnej pełni funkcję gastronomiczną.

Opis

Rogatki Płońskie złożone z dwóch budynków flankujących biegnącą równoleżnikowo ulicę Zygmunta Padlewskiego, po wschodniej stronie al. Jana Kilińskiego (oddzielone od niej chodnikiem) usytuowane są po obu stronach drogi wjazdowej prowadzącej z Płońska do miasta. Rogatka II usytuowana została po południowej stronie ulicy Zygmunta Padlewskiego. 
Obiekt wybudowany został na ceglano-kamiennym fundamencie, bez podpiwniczenia, ze ścianami wymurowanymi z cegły spojonej zaprawą cementowo-wapienną, ze ścianami obustronnie otynkowanymi. Stropy wykonane zostały z drewna. Więźba dachowa jest krokwiowa, pokryta dachówką (pierwotnie blachą). Stolarka okienna i drzwiowa w pełni wykonana została z drewna.. Budynek rozplanowany jest na planie prostokąta, z dwoma asymetrycznej wielkości pomieszczeniami, w układzie szeregowym. Wejście do budynku prowadzi od strony północnej poprzez centralnie umieszczone drzwi flankowane przez dwa jednoosiowe okna.
Budynek jest zwarty, jednokondygnacyjny, z niskim poddaszem, nakryty dachem czterospadowym, w którego północnym spadku (w części zachodniej) ulokowany został komin. Wejście do budynku prowadzi poprzez ośmiokolumnowy podcień (w porządku doryckim) z kolumnami wspierającymi gzyms międzykondygnacyjny ściany. Elewacje budynku wykonane zostały w stylu klasycystycznym, zwieńczone zostały gzymsem koronującym. W elewacjach szczytowych po jednym oknie w formie stojącego prostokąta.

Obiekt ogólnodostępny.

Jerzy Szałygin, OT NID w Warszawie, 09.05.2019 r.

Bibliografia

  • Karty ewidencyjne zabytku architektury i budownictwa, tzw. zielone: D. Rogatka Płońska (południowa), oprac. Wacław Kochanowski, 1966.
  • Płock. Rogatki miejskie, za: http://www.polskaniezwykla.pl/web/place/32229,plock-rogatki-miejskie.html.
  • Rogatki miejskie Płocka, za: https://pl.wikipedia.org/wiki/Rogatki_miejskie_P%C5%82ocka.
  • M. Romanowski, Przewodnik Płock i okolice, Płock 2002, s. 33,38,42.
  • W. Serafimowicz, B.Trębala, Z dziejów budownictwa w Płocku, Płock 2008, s. 31, 41. 
     

Informacje ogólne

  • Rodzaj: budynek użyteczności publicznej
  • Chronologia: pocz. XIX w.
  • Forma ochrony: rejestr zabytków
  • Adres: Aleja Jana Kilińskiego 12R, Płock
  • Lokalizacja: woj. mazowieckie, pow. Płock, gmina Płock
  • Źródło: Narodowy Instytut Dziedzictwa

Licencja:

zgłoś problem do konserwatora zabytków

Geoportal

Mapa Google

Zobacz także w najbliższej okolicy