rogatka płońska I, Płock
Narodowy Instytut Dziedzictwa en

Zdjęcie panoramiczne tej lokalizacji jest niedostępne.

photo

Rogatki Płońskie stanowią świadectwo rozwoju i historii miasta, zaprojektowane zostały w stylu klasycystycznym przez znanego warszawskiego architekta Jakuba Kubickiego. Stanowią przykład architektury municypalnej z pocz. XIX w. na Mazowszu.

Historia

Układ urbanistyczny Płocka na początku XIX w., kiedy to miasto znajdowało się w zaborze pruskim, poddany został gruntownej przebudowie. W 1803 r. rozpoczęto realizację planu Schmida, zakładającego likwidację średniowiecznych murów miejskich w zamian za utworzenie o wiele większego pierścienia z wałów otaczającego miasto. Na przecięciach wału z drogami wjazdowymi zaplanowano rogatki miejskie. Od strony północnej i południowej przy trakcie prowadzącym do Płońska w 1825 r. zbudowano rogatki płońskie zaprojektowane przez znanego warszawskiego architekta Jakuba Kubickiego. Stanowiły pierwotnie siedzibę urzędników pobierających opłaty celne i drogowe, od lat 60. XX w. rogatka północna pełni funkcję stacji trafo.

Opis

Rogatki Płońskie złożone z dwóch budynków flankujących biegnącą równoleżnikowo ulicę Zygmunta Padlewskiego, po wschodniej stronie al. Jana Kilińskiego (oddzielone od niej chodnikiem) usytuowane są po obu stronach drogi wjazdowej prowadzącej z Płońska do miasta. Rogatka I usytuowana została popółnocnej stronie ulicy Zygmunta Padlewskiego. 

Obiekt wybudowany został na ceglano-kamiennym fundamencie, bez podpiwniczenia, ze ścianami wymurowanymi z cegły spojonej zaprawą cementowo-wapienną, ze ścianami obustronnie otynkowanymi. Stropy wykonane zostały z drewna. Więźba dachowa jest krokwiowa, pokryta dachówką (pierwotnie blachą). Stolarka okienna i drzwiowa w pełni wykonana została z drewna.. Budynek rozplanowany jest na planie prostokąta. Wejście do budynku prowadzi od strony południowej.

Budynek jest zwarty, jednokondygnacyjny, z niskim poddaszem, nakryty dachem namiotowym, w którego zachodnim spadku ulokowany został wywietrznik nakryty namiotowym daszkiem pokrytym blachą. Wejście do budynku prowadzi poprzez czterokolumnowy portyk (w porządku doryckim) wspierający gzyms międzykondygnacyjny ściany nadwieszony nad podcieniem frontowym. Elewacje budynku wykonane zostały w stylu klasycystycznym, rozdzielone są 2 gzymsami: międzykondygnacyjnym i koronującym. Jedyne okno w formie stojącego prostokąta usytuowane zostało w elewacji zachodniej.

Obiekt niedostępny.

Jerzy Szałygin, OT NID w Warszawie, 07.05.2019 r.

Bibliografia

  • Karty ewidencyjne zabytku architektury i budownictwa, tzw. zielone: D. Rogatka Płońska (północna), oprac. Wacław Kochanowski, 1966.

  • Płock. Rogatki miejskie, za: http://www.polskaniezwykla.pl/web/place/32229,plock-rogatki-miejskie.html.

  • Rogatki miejskie Płocka, za: https://pl.wikipedia.org/wiki/Rogatki_miejskie_P%C5%82ocka.

  • M. Romanowski, Przewodnik Płock i okolice, Płock 2002, s. 33,38,42.

  • W. Serafimowicz, B.Trębala, Z dziejów budownictwa w Płocku, Płock 2008, s. 31, 41. 

Informacje ogólne

  • Rodzaj: budynek użyteczności publicznej
  • Chronologia: 1825 r.
  • Forma ochrony: rejestr zabytków
  • Adres: Jana Kilińskiego 12, Płock
  • Lokalizacja: woj. mazowieckie, pow. Płock, gmina Płock
  • Źródło: Narodowy Instytut Dziedzictwa

Licencja:

zgłoś problem do konserwatora zabytków

Geoportal

Mapa Google

Zobacz także w najbliższej okolicy