Poznaj lokalne zabytki


Wyraź zgodę na lokalizację i oglądaj zabytki w najbliższej okolicy

Zmień ustawienia przeglądarki aby zezwolić na pobranie lokalizacji
Strona korzysta z plików cookies. Dowiedz się więcej.

Most na Młynówce - Zabytek.pl

Most na Młynówce


most 1390 r. Kłodzko

Adres
Kłodzko, Wita Stwosza

Lokalizacja
woj. dolnośląskie, pow. kłodzki, gm. Kłodzko (gm. miejska)

Gotycki most na Młynówce w Kłodzku jest jedną z najstarszych przepraw zachowanych w Polsce.

Został wzniesiony w latach 1376-1390 na miejscu znajdującej się tam poprzedniej, starszej przeprawy. Pierwotnie włączony był w system obwarowań południowej części miasta, rozpięty między miejską Mostową Bramą Górną, istniejącą już u schyłku XIII wieku a Mostową Bramą Dolną, wzmiankowaną w dokumentach w 1469 roku. W pierwszej połowie XVI wieku bramy te zostały zastąpione przez budowle nowożytne, przebudowane w latach 1543-1544 przez mistrza budowlanego Jakuba Adlera. Ostatecznie Mostowa Brama Górna, zespolona z murami miejskimi, uzyskała charakter założonej na rzucie prostokąta, trzykondygnacyjnej wieży bramnej z przesklepionym przejazdem, krytej ceramicznym dachem dwuspadowym. Mostowa Brama Dolna zamykała dostęp do mostu i miała formę arkadową. Obie bramy rozebrano w latach 1903-1904. Od XVII wieku na filarach mostu zaczęto ustawiać barokowe rzeźby, natomiast w 1655 roku Johann Georg von Götzen wraz z żoną ufundował Pietę na miejscu niezrealizowanej kapliczki, a na przełomie XVII i XVIII wieku figurę św. Jana Nepomucena. W 1714 roku ustawiono na moście grupę figuralną Trójcy Św. Koronującej Marię (fundacja Franza Ferdinanda von Fitschena) i figurę świętego Franciszka Ksawerego, jako wotum po zarazie. Kolejnymi rzeźbami były grupa Ukrzyżowania z 1734 roku, ufundowana przez rodzinę von Herbersteinów i figura świętego Wacława. Most był wielokrotnie wzmacniany i odnawiany w latach: 1626, 1701, 1750, 1889 i 1974. W 2009 roku przeprowadzono remont konserwatorsko-restauratorski, który otrzymał wyróżnienie w konkursie Zabytek Zadbany, organizowanym ówcześnie przez Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Prace konserwatorskie przy rzeźbach prowadzono w 1920 i 1972, między 1979 a 1999 i w 2009 roku.

Opis 

Jest to czteroprzęsłowy most z kamienia łamanego, ciosów kamiennych i cegły, wsparty na trzech filarach wzmocnionych przyporami kątowymi (lodołamami). Arkady przęseł mostu są półkoliste, o lekko podwyższonej strzałce, arkada północna jest węższa, ostrołukowa. Na przyporze filaru środkowego (od zachodu) znajduje się wykusz, będący podstawą niezrealizowanej kapliczki. Balustrada mostu jest pełna, nakryta kamiennym parapetem, nawierzchnia zbudowana jest z kostki brukowej. Na przyporach znajduje się sześć kamiennych rzeźb: Pieta z (prawdopodobnie) 1920 roku, na barokowym cokole z 1655 roku (fundacja Johanna Georga von Götzena), Trójca Św. Koronująca Marię z 1714 roku (fundacja Franza Ferdinanda von Fitschena), święty Jan Nepomucen z przełomu XVII i XVIII wieku (fundacja Franza von Götzen), grupa Ukrzyżowania z roku 1734 (fundacja rodziny von Herbersteinów), święty Franciszek Ksawery – kopia rzeźby z 1714, wykonana w 1920 roku przez Brunona Tschötschla oraz święty Wacław z XVIII wieku.

Zabytek jest ogólnie dostępny.

oprac. Beata Sebzda, OT NID we Wrocławiu, 25.09.2014 r., red. AC

Dane obiektu zostały uzupełnione przez użytkownika Waldemar Rusek.

Rodzaj: most

Styl architektoniczny: nieznana

Materiał budowy:  kamienne

Forma ochrony: Rejestr zabytków, Ewidencja zabytków

Inspire id: PL.1.9.ZIPOZ.NID_N_02_BL.21605, PL.1.9.ZIPOZ.NID_E_02_BL.10187