Historia

Budynek wzniesiony został w latach 1634-1637. Pierwotnie pełnił funkcję kolegium księży mansjonarzy i był to wówczas prawdopodobnie obiekt parterowy.  Budynek przebudowano w końcu XIX wieku, poddawano go też wielokrotnym pracom modernizacyjnym w XX wieku (w tym m.in. częściowa odbudowa po zniszczeniach II wojny światowej). Po 1959 roku dobudowano skrzydło południowe.

Opis    

Plebania w zespole kościoła farnego usytuowana jest na północ od rynku starego miasta przy ulicy Piłsudskiego. Plebania położona jest na południe od kościoła; jej elewacja wschodnia przylega do dzwonnicy. Plebania to piętrowy, murowany budynek wzniesiony z kamienia i cegły. Zbudowana jest na rzucie wydłużonego prostokąta z ryzalitem w elewacji południowej. Bryła plebanii jest zwarta z trójspadowym, kalenicowym dachem. Ryzalit nakryty jest dachem pulpitowym. Pokrycie dachu stanowi blacha. Elewacje tynkowane, bez wystroju architektonicznego posadowione są na cokole oblicowanym płytami z piaskowca, ze ścianką kolankową wydzieloną profilowanym gzymsem. Elewacje obiega profilowany gzyms koronujący. Otwory okienne są prostokątne, bez obramień. Elewacja frontowa jest ośmioosiowa z niesymetrycznie umieszczonym wejściem w trzeciej osi od wschodu, dostępnym po jednobiegowych schodach.

Obiekt dostępny z zewnątrz.

Oprac. Anna Fortuna-Marek, OT NID w Rzeszowie, 04.02.2026 r.