Historia 

Budynek spichlerza został wzniesiony prawdopodobnie na początku XX wieku z inicjatywy Ludwika Świeżawskiego, ówczesnego właściciela majątku ziemskiego w Rokietnicy. W latach 1917-1936 właścicielem zespołu dworskiego wraz ze spichlerzem był Eustachy Uznański, po którym cały majątek odziedziczyła jego córka Zofia. W 1944 roku zespół dworski w ramach akcji kolektywizacji rolnictwa został przejęty na własność Skarbu Państwa. Po zakończeniu II wojny światowej spichlerz był remontowany, służąc nadal do celów gospodarczych. Po nabyciu zespołu dworskiego przez inwestora prywatnego w 1988 roku przy budynku spichlerza, przeprowadzono prace remontowe w latach 1989-1990. Prace budowlane objęły wówczas wymianę stropów we wschodniej części budynku, na poziomie wszystkich kondygnacji. Dalsze prace zostały wstrzymane.

Opis 

Budynek spichlerza wzniesiony został na rzucie prostokąta i zwrócony frontem w kierunku południowym, przy wjeździe w południowej części dawnego zespołu dworskiego. Jest to budynek murowany z cegły, otynkowany, o dwóch kondygnacjach nadziemnych, podpiwniczony, nakryty dachem dwuspadowym o pokryciu z blachy. Zwartą bryłę budynku urozmaicają parterowe dobudówki z przedsionkami, od południa nakryta dachem pulpitowym, od wschodu zadaszeniem dwuspadowym. W elewacjach, osadzonych na cokole, z podziałem ramowo-płycinowym, rozmieszczono w dwu kondygnacjach rytmiczne rzędy okien: w elewacjach dłuższych – w pięciu osiach, w elewacjach krótszych – w dwóch. W partiach szczytowych elewacji bocznych umieszczone są trzy prostokątne okienka zakończone półkolistymi płycinami, ponad którymi okap wpierają drewniane kroksztyny. Wnętrza zaprojektowano w układzie trójdzielnym z centralnie położoną sienią.

Zabytek dostępny z zewnątrz. 

Oprac. dr Andrzej Gliwa, OT NID w Rzeszowie, 29.08.2023 r.