Historia obiektu

Rokietnicki park dworski założono w 1. połowie XIX stulecia, kiedy właścicielem wsi był Kajetan Piniński, w istniejącym od kilku stuleciu zespole dworskim. Kompozycja ta została odwzorowana na planie katastralnym z połowy XIX w. W układzie przestrzennym parku centralne miejsce zajmował drewniany dwór, frontem zwrócony na wschód, poprzedzony paradnym podjazdem z gazonem. Osią układu była rozmierzona po zachodniej stronie dworu szeroka promenada, wzdłuż której rozlokowano meandrujące ścieżki i skupiny roślinne. W północno-wschodniej części parku znajdował się wtedy staw. W południowo-zachodniej części parku usypany został również kopiec widokowy. Wraz z budową nowej siedziby w początkach XX w. przeprojektowano park, powiększając go nieco od wschodu. W okresie PRL park utracił część wartości zabytkowych na skutek postępującej dewastacji oraz wycinki pomnikowych okazów drzew. W jego zachodniej części wzniesiono budynki gospodarcze, zlokalizowano punkt skupu zwierząt hodowlanych i składowisko materiałów budowlanych, co faktycznie zmniejszyło powierzchnię parku. W latach 70. XX w. użytkownikiem parku była Spółdzielnia Produkcyjna w Rokietnicy. Od 1988 r. park stanowi własność prywatną, jednak dotychczas nie przeprowadzono na jego terenie większych prac. Kilka lat temu runęła pomnikowa lipa rosnąca na kopcu widokowym.

Opis obiektu

Park położony jest częściowo na łagodnie opadającym zboczu oraz w dolinie rzecznej, w części otaczając budynek dworu. Granice założenia parkowego pozostają dość dobrze czytelne, a otaczające go łąki i pola uprawne sprawiają, że jest on widoczny z daleka. Na terenie parku fragmentarycznie zachowany jest starodrzew, którego skupiny widoczne są na zachód od budynku dworu, we wschodniej części parku oraz na jego obrzeżach. W składzie florystycznym dominuje lipa szerokolistna, dąb szypułkowy i jesion wyniosły. We wschodniej części założenia parkowego czytelne są dwie polany widokowe obrzeżone kulisami wielogatunkowymi oraz relikty parteru wodnego: stawów i cieku wodnego. Przy wjeździe do założenia od strony  południowej widoczny jest kopiec widokowy, a na nim relikty dominującej niegdyś w tej części parku pomnikowej lipy.

Zabytek jest dostępny dla zwiedzających.

Autor noty: Oprac.: dr Andrzej Gliwa, OT NID w Rzeszowie, 29.08.2023 r.