Historia

Cmentarz został założony w pod koniec XVIII wieku jako wspólny dla ludności wyznania rzymskokatolickiego i greckokatolickiego (unickiego). Po 1875 roku, w ramach polityki rusyfikacyjnej, część unicka cmentarza została zamieniona na prawosławną. Od 1919 roku całość jest użytkowana jako cmentarza rzymskokatolicki. Znajdująca się na terenie cmentarza klasycystyczna kaplica została wniesiona w 2. ćwierci XIX wieku. Kilkakrotnie remontowana, w trakcie jednego z remontów zmienione pokrycie dachu z dachówki ceramicznej na blachę.

Opis

Cmentarz położony na południowo-wschodnim krańcu osady. Najstarsza, zabytkowa część cmentarza ma formę nieregularnego pięcioboku rozciągającego się na osi północ-południe. Kaplica cmentarna usytuowana jest w jej części północnej, przy głównej alejce prowadzącej od strony bramy. W bezpośrednim sąsiedztwie kaplicy znajduje się kilka nagrobków z końca XIX wieku i początku XX wieku. Kaplica klasycystyczna, elewacją frontową zwrócona na północ. Wzniesiona na planie ośmioboku z wydatnym portykiem od frontu. Kaplica murowana z cegły i otynkowana, z kryptą pod całą powierzchnią. Nakryta namiotowym, ośmiopołaciowym dachem zwieńczonym ażurową wieżyczką na sygnaturkę pod pagodowym hełmem zakończonym krzyżem na kuli. Nad portykiem dach dwuspadowy, wszystkie dachy pokryte blachą. Wnętrze jednoprzestrzenne, nakryte płaskim stropem z fasetą. W elewacji frontowej silnie wysunięty dwukolumnowy portyk toskański o zamurowanych bokach, zwieńczony trójkątnym, ogzymsowanym przyczółkiem. Wszystkie elewacje gładkie, zwieńczone belkowaniem z fryzem kostkowym, zastosowanym również w przyczółku; w dolnej części wyodrębniony cokół. Otwór wejściowy prostokątny, umieszczony w ramowo-lizenowm portalu zwieńczonym odcinkiem gzymsu, nad którym półkoliste okno. Drzwi dwuskrzydłowe, płycinowe, nabijane ćwiekami, z zamkiem kowalskiej roboty. Każda ze ścian elewacji przepruta wysokimi, zamkniętymi półkoliście i rozglifionymi uskokowo otworami okiennymi, zamurowanymi do ¾ wysokości; w ścianie tylnej blenda okienna. Pierwotnie na elewacjach umieszczone były tablice i epitafia. We wnętrzu mensa ołtarzowa, nad którą umieszczony krzyż z rzeźbami adorujących aniołów.

Zabytek dostępny z zewnątrz.

Oprac. Bożena Stanek-Lebioda, OT NID w Lublinie, 17-03-2021 r.