Poznaj lokalne zabytki


Wyraź zgodę na lokalizację i oglądaj zabytki w najbliższej okolicy

Zmień ustawienia przeglądarki aby zezwolić na pobranie lokalizacji
Strona korzysta z plików cookies. Dowiedz się więcej.

Las Wolski - Zabytek.pl

Wycieczka użytkownika NID

Las Wolski

7

Ikony/Spacer Created with Sketch.

kilka godzin

Ikony/Województwa Created with Sketch. małopolskie

Pasmo Sowińca, leżące w widłach Wisły i Rudawy, biegnie nieomal od zachodnich granic miasta do śródmieścia Krakowa, wznosząc się ok. 150 m ponad poziom Rynku Głównego. Najwyższą część zajmuje Las Wolski o powierzchni przeszło 500 ha. To jeden z największych w Polsce i Europie leśnych parków miejskich o mieszanym drzewostanie (m.in. buki i świerki) ściśle pokrywającym bogato urzeźbiony teren (głębokie wąwozy, skałki, niewielkie wierzchowiny, cztery uroczyska itd.). Miejsce w naturalny sposób obronne, przytykające do doliny Wisły, zachęcało do osadnictwa, o czym świadczą relikty archeologiczne sięgające paleolitu. Przez stulecia człowiek był obecny na tym obszarze, ale był zbyt słaby, by ingerować w jego postać. Dziś, kiedy presja na każdy skrawek gruntów położonych w sercu Krakowa jest silna, tym ważniejsze jest zachowanie – w niezmienionym stanie – obszaru tak charakterystycznego dla panoramy i tradycji kulturowej Krakowa. Miasta nie sposób wyobrazić sobie bez tej zielonej ściany Lasu Wolskiego i bez sylwety Kopca Kościuszki.

2

Kraków

kościół pw. św. Salwatora

15 minut

Zespół kościoła pw. Najświętszego Salwatora (ul. bł. Bronisławy 9) Sąsiedztw romańskiego kościoła św. Salwatora to nawarstwienia osadnictwa od epoki neolitu, poprzez kulturę łużycką, osadnictwo wczesnośredniowieczne, aż po czasy współczesne (badania archeologiczne w 1961 i 1965). Murowany kościół powstał na przełomie XI i XII wieku; przebudowano go w 2 połowie XII stulecia. Kościół św. Salwatora, który swymi początkami sięga XII w., stanowi tym samym jeden z najstarszych obiektów sakralnych nie tylko Krakowa, ale i Małopolski. Stąd jego początki legenda wiąże z Państwem Wielkomorawskim i panowaniem Mieszka I. Ostateczny kształt tej świątyni nadały późniejsze fazy jego budowy (zarówno średniowieczne, jak i XVII-wieczne) oraz XX-wieczne prace konserwatorskie. Świątynię restaurowano od 1604 do 1620-1622 (m.in. dobudowano krypty SS. Norbertanek). Spalony w 1656, został odnowiony w latach 1662-1673. Kolejne remonty miały miejsce w latach 1788-1798 i 1932 (arch. Zygmunt Gawlik); gruntowne prace remontowe przeprowadzono w latach 1973-1983. Obraz (1605) przedstawiający cudowny krucyfiks z Volto Santo prawdopodobnie wykonał Kasper Kurcz (zm. 1610), jeden z ważniejszych malarzy krakowskich, nawiązujący do tradycji gotyku, czerpiący wzory ze sztuki renesansowej i manieryzmu niderlandzkiego. W skład zespołu wchodzi murowane ogrodzenie (1622 i 1742, poszerzone 1841-1844), drewniany „dom grabarza” z 1824 (gruntownie remontowany w latach 1993-1995) oraz cmentarz przykościelny z XII w.

3

Kraków

willa

30 minut

Salwator Kolonia willowa w Krakowie (dzielnica Zwierzyniec), usytuowana na stokach Wzgórza św. Bronisławy. To jedna z pierwszych w Polsce kolonii willowych, stanowiąca urzeczywistnienie teoretycznych założeń Howardowskiego miasta-ogrodu. Realizacja wiąże się z akcją tworzenia „Wielkiego Krakowa” u progu XX w. Kolonię usytuowano na gruntach fortecznych pozyskanych przez miasto, w miejsce skasowanych szańców. Budowę poprzedził konkurs urbanistyczny, w którym I nagrodę uzyskał T. Niedzielski. Do realizacji przeznaczono projekt R. Bandurskiego i S. Weinberga, nagrodzony drugim miejscem. Przedsięwzięciu patronowało Towarzystwo Budowy Tanich Domów dla Urzędników. Projekt zrealizowano 1909–13. Przy wytyczonych łagodnymi łukami ulicach Gontyny i L. Anczyca oraz stanowiącej oś założenia alejowej ulicy św. Bronisławy wzniesiono kilkanaście wolnostojących willi w otoczeniu ogrodowym. ul. bł. Bronisławy: WILLA NR 11, 1910, proj. Roman Bandurski, nadbud. 1927, proj. Alfred Kramarski; DOM NR 12, 1910, proj. Roman Bandurski; DOM NR 14, 1910, proj. Alfred Kramarski; WILLA NR 15, 1913, proj. Alfred Kramarski i Jan Wilczyński; DOM NR 16, 1910, proj. Roman Bandurski; WILLA NR 17, 1912, proj. Roman Bandurski, poddasze 1926, bud. Szczepan Golec; WILLA NR 19, 1911, proj. Roman Bandurski; DOM NR 23, 1936, proj. Ludwik Wojtyczko; WILLA NR 24, 1931-1935, proj. Henryk Jasieński; WILLA NR 26, 1929-1930, proj. Ferdynand Liebling, cz. przebud. 1938, inż. Wacław Nowakowski. ul. Gontyna: DOM NR 1, ok. 1910; DOM NR 2, 1909, proj. Roman Bandurski; WILLA NR 3, 1909, proj. Roman Bandurski; DOM NR 4, 1910, proj. Roman Bandurski; WILLA NR 6, 1910, proj. Roman Bandurski; WILLA NR 7, 1910, proj. Roman Bandurski; WILLA NR 8, 1910, proj. Roman Bandurski; WILLA NR 9, 1910, proj. Roman Bandurski; WILLA NR 10, 1910, proj. Roman Bandurski; DOM NR 11, 1910, proj. Roman Bandurski; DOM NR 12, 1910, proj. Władysław Kaczmarski. ul. Anczyca: WILLA NR 1, 1909-1912, proj. Roman Bandurski oraz Przedsiębiorstwo Budowlane Jan Wilczyński i Alfred Kramarski; WILLA NR 3, 1909-1912, proj. z 1910 Roman Bandurski,, remont. l. 60 XX; WILLA NR 5, 1910-1913, proj. z 1910 Jan Wilczyński i Alfred Kramarski, remont. l. 60 XX; WILLA NR 7, 1910-1913, proj. Roman Bandurski, adaptacja poddasza na mieszkanie l. 70 XX; WILLA NR 9, 1910-1913, proj. Roman Bandurski; WILLA NR 11, 1909-1913, proj. Roman Bandurski.

Wydrukuj stronę wycieczki

Widzisz błędy lub nieprawidłowości? Zgłoś naruszenie zasad.