Historia

Zespół składa się z kościoła parafialnego, dzwonnicy, plebanii i domu parafialnego. Dzwonnica została wzniesiona około 1880 roku w okresie budowy nowego kościoła parafialnego w Waniewie. Powstała jako integralna część zespołu, pełniąc funkcję sygnalizacyjną i podkreślając sakralny charakter miejsca.

Opis

Zespół kościoła parafialnego pw. Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny usytuowany jest we wschodniej części miejscowości. Głównym elementem i dominantą jest kościół parafialny, murowany, wzniesiony w stylu neoromańskim w latach 1870 – 1877. Zniszczony w 1944 roku, podczas II wojny światowej, odbudowywany w latach 1946-1950. Dzwonnica wzniesiona ok. 1880 roku usytuowana jest w północno zachodnim narożu ogrodzenia kościelnego. Murowana z cegły także w stylu neoromańskim. Z północno-wschodniego narożnika cmentarza przykościelnego ogrodzenia prowadzi ścieżka do plebanii wzniesionej na początku XX wieku. Przed nią rozciąga się obszerny ogród plebański. Poza ogrodzeniem kościelnym w północnej części znajduje się drewniany, wolnostojący budynek mieszkalny wzniesiony przed 1870 rokiem dom parafialny.

Na terenie zespołu, nie objęte indywidualną ochroną konserwatorską, znajdują się także: na cmentarzu przykościelnym krypta grobowa Rostworowskich z 2. poł. XIX wieku; kamienne ogrodzenie, na którym przy bramce wiodącej do plebanii wyryta jest data 1904; krzyż misyjny z 1987 roku oraz grota kamienna z figurą Matki Bożej z 1988 roku.

Zespół kościoła parafialnego pw. Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny w Waniewie jest dostępny z zewnątrz.

Oprac. Iwona Górska, OT w Białymstoku, 24.03.2025 r.