Poznaj lokalne zabytki


Wyraź zgodę na lokalizację i oglądaj zabytki w najbliższej okolicy

Zmień ustawienia przeglądarki aby zezwolić na pobranie lokalizacji
Strona korzysta z plików cookies. Dowiedz się więcej.

Kościół parafialny pw. Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny w Waniewie - Zabytek.pl

Kościół parafialny pw. Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny w Waniewie


kościół 1870 - 1877 Waniewo

Adres
Waniewo, 62

Lokalizacja
woj. podlaskie, pow. wysokomazowiecki, gm. Sokoły

Miejscowość i kościół parafialny w Waniewie, o bogatej historii sięgającej XV wieku, są świadkami wielu przemian i wydarzeń. Obecna neoromańska budowla, wzniesiona w XIX wieku, kryje w sobie cenne zabytki sztuki sakralnej, będąc ważnym elementem dziedzictwa kulturowego regionu.

Historia

Parafię w Waniewie utworzono w 1511 roku przy istniejącym wcześniej kościele. W tym samym roku Mikołaj Radziwiłł ufundował nowy kościół pw. Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny. Kolejne drewniane kościoły były wznoszone i odnawiane na przestrzeni wieków. W latach 1870-1877 wzniesiono obecny murowany kościół w stylu neoromańskim według projektu architekta Stefana Kucharzewskiego. Kościół został poważnie zniszczony w 1944 roku i odbudowany w latach 1946-1950 staraniem ks. proboszcza Pawła Gąsowskiego. W latach 1999-2000 roku uporządkowane zostało otoczenie kościoła, zamontowano także nowe organy piszczałkowe. 

Stefan Kucharzewski pełnił funkcję inżyniera/budowniczego powiatu wysokomazowieckiego. Spod jego ręki wyszły projekty budowli czerpiących ze stylów historycznych. Wspólnie z Józefem Piusem Dziekońskim zaprojektowali neogotycki kościół pw. św. Stanisława w Dąbrowie Wielkiej (1883-1889). Samodzielnie wykonał projekt neobarokowego kościoła pw. Św. Jana Chrzciciela w Wysokim Mazowieckim (1875-1881), pośrednio-neoklasycystycznego kościoła pw. św. Anny w Dąbrówce Kościelnej (1875) przypisywanego Leandrowi Marconiemu, do którego Kucharzewski robił poprawki. Kucharzewski nadzorował także budowę neogotyckiego kościoła pw. Zmartwychwstania Pańskiego w Kuczynie (1888-1893) według projektu Jana Hinza. Wymienione obiekty figurują w rejestrze zabytków województwa podlaskiego.

Opis

Kościół jest orientowany, murowany z cegły i otynkowany. Zbudowany na planie prostokąta z trójboczną apsydą od wschodu, która zamyka jednoprzęsłowe prezbiterium. Korpus kościoła jest czteroprzęsłowy, trójnawowy, pseudobazylikowy. Nawy boczne otwarte są do głównej półkolistymi arkadami. Sklepienia krzyżowe z gurtami. Okna i drzwi zamknięte półkoliście. Chór muzyczny z podwieszonym balkonem. Elewacje dzielone lizenami, zwieńczone gzymsem z fryzem arkadkowym. Fasada z trójkątnym szczytem, w którym znajduje się postument z ażurowym krzyżem żeliwnym. Przekryty blaszanym, dwuspadowym dachem. Wewnątrz kościoła znajdują się liczne zabytki ruchome. Polichromie wykonał w 1972 roku malarz dekorator Stanisław Długozima. Jego polichromie można podziwiać także w innych podlaskich świątyniach m. in. w kościele św. Jana Chrzciciela w Grabowie (1957-60) czy pw. św. Barbary w Kramarzewie (1962). 

Kościół jest dostępny z zewnątrz. Pełni funkcję sakralną.

Oprac. Iwona Górska, dr Grzegorz Ryżewski, Oddział Terenowy w Białymstoku, 26.03.2025 r.

Dane obiektu zostały uzupełnione przez użytkownika Jarosław Bochyński (JB).

Rodzaj: kościół

Styl architektoniczny: neoromański

Materiał budowy:  ceglane

Forma ochrony: Rejestr zabytków, Ewidencja zabytków

Inspire id: PL.1.9.ZIPOZ.NID_N_20_BK.57204, PL.1.9.ZIPOZ.NID_E_20_BK.167957