Pałac Rechenbergów, Sława
Narodowy Instytut Dziedzictwa en

Zdjęcie panoramiczne tej lokalizacji jest niedostępne.

Pałac Rechenbergów

Sława

photo

Zespół pałacowo-parkowy w Sławie  należy do jednych z najważniejszych założeń rezydencjonalnych w regionie, cechujący się późnobarokową architekturą otoczoną parkiem krajobrazowym o malowniczej lokalizacji wzdłuż jeziora.

Historia

Pałac jest posadowiony na miejscu dawnego zamku, wzmiankowanego w 1468 r. z związku ze sprzedażą miasta Melchiorowi von Rechenberg z Borowa Polskiego. W drugiej poł. XVI w. zamek został przebudowany w stylu renesansowym przez Hansa Rechenberga. W roku 1655 lub 1667 majątek przeszedł na własność Barwitzów baronów de Fernemont. Po wielkim pożarze, który strawił miasto w 1721 r. rezydencja została odbudowana w latach 1732-1735 w stylu barokowym. W nową budowlę wkomponowano ocalałą część zamku jako boczne skrzydło. Po roku 1854 barokowy ogród przekształcono w założenie romantyczne i powiększono jego powierzchnię w kierunku południowo-zachodnim. Autorem nowej kompozycji był Carl Eduard Petzold. Od 1886 roku posiadłość należała do hrabiów von Haugwitz. W trakcie II wojny światowej pałac został przejęty prze Główny Urząd Bezpieczeństwa Rzeszy. W latach 1957-1969 miał miejsce gruntowny remont i adaptacja pałacu na Dom Dziecka Przy południowo-wschodnim brzegu dziedzińca usytuowana jest oficyna, której czas powstania datuje się na okres XVI-XVIII w. Obecnie obiekty wraz z okalającą go częścią parku stanowi własność prywatną i pozostają nieużytkowane.

Opis

Późnobarokowy pałac został wzniesiony na planie wydłużonego prostokąta, z ryzalitami bocznymi. Od południa pod kątem rozwartym przylega skrzydło, będące reliktem po wcześniejszej siedzibie. Pałac to obiekt murowany, dwukondygnacyjny, z wysoką piwnicą, nakryty dachem mansardowym z wystawkami. Część centralna elewacji frontowej i ogrodowej została zaakcentowana trzykondygnacyjnymi ryzalitami pozornymi, w których mieszczą się reprezentacyjne wejścia. Elewacje artykułowane są detalem architektonicznym w formie pilastrów, gzymsów, tympanonów nad wejściami w ryzalitach, ozdobione ornamentem wstęgowo-cęgowym i muszlowym. Elewacje skrzydła bocznego pozbawione są detalu. Układ wnętrza jest dwutraktowy na parterze i jednotraktowy na piętrze. Zachowała się dwukondygnacyjna sala balowa, sień przelotowa, nakryta sklepieniem kolebkowym z reprezentacyjną klatką schodową oraz pomieszczenie na parterze w pd.-zach. narożniku na rzucie owalu z wnękami w narożach.

Dostęp do zabytku ograniczony. Własność prywatna – obiekt dostępny z zewnątrz.

oprac. Marta Kłaczkowska, OT NID w Zielonej Górze, 17-11-2017 r.

Bibliografia

  • Grabacz K., Przewodnik po zabytkach województwa lubuskiego, Tom II, Zielona Góra 2012, s. 338-339;
  • Kowalski S., Zabytki architektury województwa lubuskiego, Zielona Góra 2010, s. 337;
  • Sława. Zarys dziejów, red. W. Strzyżewski, Sława 2004, 254-256;
  • Zabytkowe parki województwa lubuskiego, red. B. Bielinis-Kopeć, Zielona Góra 2013, s. 374-376;
  • Zamki, dwory i pałace województwa lubuskiego, red. B. Bielinis-Kopeć, Zielona Góra 2007, s. 273-276.

Informacje ogólne

  • Rodzaj: pałac
  • Chronologia: 1732 - 1735
  • Forma ochrony: rejestr zabytków
  • Adres: Pl. Rynek 24, Sława
  • Lokalizacja: woj. lubuskie, pow. wschowski, gmina Sława - miasto
  • Źródło: Narodowy Instytut Dziedzictwa

Licencja:

zgłoś problem do konserwatora zabytków

Geoportal

Mapa Google

Zobacz także w najbliższej okolicy