Historia

Kamienica powstała najprawdopodobniej w 2. połowie XVIII w. lub na początku XIX w. Początkowo w budynku znajdowała się restauracja, a od 1836 r. mieściła się apteka, której właścicielem był Ferdynand Fritze. Od jego nazwiska aptekę nazywano „Adler–Apotheke”, później apteką „Pod Orłem”. Po 1945 r. w budynku mieściła się kawiarnia, a w latach 1981-1983 oddział poczty. Obecnie budynek pełni nadal funkcję handlowo-usługową.

Opis obiektu

Kamienica usytuowana w zwartej zabudowie zachodniej pierzei rynkowej, u zbiegu z ul. Raciborską. Obiekt, usytuowany szczytowo do rynku, jest murowany z cegły, wzniesiony w stylu klasycystycznym, na planie prostokąta, jednopiętrowy, podpiwniczony, z użytkowym poddaszem, nakryty wysokim dachem naczółkowym. Elewacje opracowane są w tynku i z użyciem współczesnej okładziny imitującej kamień (cokół). Wszystkie otwory okienne i drzwiowe są prostokątne. W przyziemiu znajdują się lokale usługowe i sień wejściowa, powyżej pomieszczenia biurowe. Elewacja frontowa jest symetryczna, w przyziemiu czteroosiowa, na poziomie pierwszego piętra pięcioosiowa, w kondygnacji poddasza trójosiowa. W centralnej części elewacji mieści się jednokondygnacyjny, trójosiowy ryzalit pozorny. Podział wertykalny elewacji wyznaczają pilastry akcentujące osie pseudoryzalitu. Horyzontalne podziały elewacji wyznaczają niski cokół i gzyms obiegający pole szczytowe. Główny otwór wejściowy podkreślony jest wtórnym portalem. W pozostałych osiach usytuowane są otwory drzwiowe i witryny lokali usługowych. Otwory okienne powyżej przyziemia, ujęte opaskami, są rozmieszczone osiowo. Gzyms obiegający pole szczytowe jest profilowany, wyłamujący się w przebiegu ryzalitu pozornego. Pilastry w osiach ryzalitu są wtórnie kształtowane. Przestrzeń pomiędzy głowicami pilastrów, a gzymsem wypełnia prostokątna płycina zdobiona ząbkowaniem. Elewacja boczna (północna) jest asymetryczna, na poziomie parteru trójosiowa, powyżej pięcioosiowa. Podział horyzontalny wyznacza niski cokół i profilowany gzyms wieńczący. Witryny i wejścia lokali usługowych skupione są w zachodniej części elewacji. Na poziomie pierwszego piętra otwory okienne są rozmieszczone regularnie. Elewację tylną (zachodnią) częściowo przesłania budynek przy ul. W. Korfantego 2 i współczesna dobudówka. W przyziemiu mieści się otwór drzwiowy, poprzedzony współczesnym zadaszeniem. Otwory okienne na poziomie pierwszego piętra i poddasza są jednorodne, ujęte w gładkie, tynkowane opaski. Stolarka okienna i drzwiowa jest wtórna. Wnętrze budynku jest dwutraktowe i rozdzielone sienią. Klatka schodowa jest dostępna z sieni poprzez odcinkowo zamknięty otwór wejściowy. Schody w konstrukcji murowanej są dwubiegowe, powrotne z podestem, licowane wtórną okładziną imitującą kamień. Posadzki i wewnętrzna stolarka drzwiowa są wtórne. 

Obiekt o ograniczonym dostępie.

Autor noty: Oprac. Dorota Bajowska, Ewa Waryś Pracownia Terenowa NID w Katowicach, 04.2024 r.