rzymskokatolicki kościół parafialny pw. Świętej Trójcy, Legnica
Narodowy Instytut Dziedzictwa en

Zdjęcie panoramiczne tej lokalizacji jest niedostępne.

rzymskokatolicki kościół parafialny pw. Świętej Trójcy

Legnica

photo

Kościół pw. Św. Trójcy stanowi cenny przykład neogotyckiej architektury sakralnej. Uwagę zwraca zakomponowanie bryły kościoła, dostosowane do dużych skrótów perspektywicznych wynikających z usytuowania świątyni wśród zwartej zabudowy dzielnicy.

Historia

Rzymsko-katolicki kościół parafialny pw. Św. Trójcy w Legnicy (do 1945 r. – Liegnitz), wzniesiony został w latach 1903-1904 wg projektów wrocławskiego architekta Alexisa Langera. Prace budowlane prowadzone były pod kierunkiem mistrza budowlanego Jokischa. Parcela, na której wzniesiono kościół, znajdująca się przy ul. Św. Trójcy (Jaegerstrasse), wytyczona została jeszcze według planu z 1876 r. Zakup gruntu pod budowę świątyni sfinansowano w dużej części dzięki darowiźnie poczynionej przez Marię Berthę von Gellhorn, wdowę po tajnym radcy finansowym. Kościół zbudowano ze składek wiernych. Kamień węgielny pod budowę kościoła położono 27 kwietnia 1902 roku. 9 sierpnia 1904 r. poświęcono dzwony, natomiast 14 listopada tego samego roku – kościół. Uroczysta konsekracja kościoła z udziałem biskupa wrocławskiego kardynała Georga Koppa miała miejsce 8 maja 1905 roku.

Opis

Neogotycki kościół pw. Św. Trójcy wybudowany został w obrębie dzielnicy Kartuzy. Jest to budowla orientowana, założona na rzucie krzyża łacińskiego, ze strzelistą wieżą w północno-zachodnim narożu. Korpus kościoła nakryty jest dachem dwuspadowym, nawy boczne - dwuspadowymi dachami o kalenicy prostopadłej do osi kościoła. Ponad prezbiterium umieszczona została sygnaturka o trójkątnym przekroju. Elewacje oraz bogaty detal architektoniczny opracowane w cegle. Fasada z wyodrębnioną wieżyczkami schodowymi partią centralną, z wejściem do kościoła poprzedzonym trójprzęsłową kruchtą (podcieniem) wspartą na dwóch kolumnach, zwieńczoną wimpergą i pinaklami; ponad kruchtą rozeta. Dominatą architektoniczną jest pięciokondygnacyjna wieża, nakryta ostrosłupowym hełmem.

Wnętrze halowe, czteroprzęsłowe, trójnawowe, z trójprzęsłowym, dwuosiowym transeptem, rozbudowaną częścią prezbiterium złożoną z trzech poligonalnych apsyd oraz wielokątną, nieregularną zakrystią od strony południowo-wschodniej. Nawa główna nakryta została sklepieniem sieciowo-gwiaździstym, w nawach bocznych zastosowane zostały sklepienia przeskokowe.

Wyposażenie kościoła neogotyckie, zaprojektowane przez Alexisa Langera: ołtarz główny – poliptyk – pw. Trójcy Świętej, ołtarze boczne: pw. NMP i Najświętszego Serca Pana Jezusa, chrzcielnica; figura Matki Bożej z Dzieciątkiem na północno-zachodnim narożu kościoła, autorstwa wrocławskiego rzeźbiarza J. Baumeistera; dzwon odlany w drezdeńskiej ludwisarni Carla Alberta Bierlinga, 1904 r.

Zabytek dostępny.

Oprac. Bogna Oszczanowska, OT NID we Wrocławiu, 15.01.2016 r.

Bibliografia

  • G. Humeńczuk, Legnica na dawnych kartach pocztowych. Legnica około 1900 r., Legnica 2004, s. 111.
  • B. Skoczylas-Stadnik, Kościół Trójcy Świętej w Legnicy. 100 lat, Legnica 2004. http://www.trojca.legnica.pl.
  • W. Staniszewska, Wytyczne konserwatorskie do miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dzielnicy Kartuzy w Legnicy, Regionalny Ośrodek Studiów i Ochrony Środowiska Kulturowego we Wrocławiu, Wrocław 1995. Archiwum OT NID we Wrocławiu, s. 5
  • A. Zabłocka-Kos, Sztuka. Wiara. Uczucie. Alexis Langer – śląski architekt neogotyku, Wrocław 1996, s.181-185.
  • Zum Winkel A., Die Stadt Liegnitz seit der Einführung der Städteordnung im Jahre 1809, Liegnitz 1913, s. 522.
  • http://www.liegnitz.pl

Informacje ogólne

  • Rodzaj: kościół
  • Chronologia: 1903 - 1904
  • Forma ochrony: rejestr zabytków
  • Adres: Św. Trójcy 1, Legnica
  • Lokalizacja: woj. dolnośląskie, pow. Legnica, gmina Legnica
  • Właściciel praw do opisu: Narodowy Instytut Dziedzictwa

Licencja:

zgłoś problem do konserwatora zabytków

Geoportal

Mapa Google

Zobacz także w najbliższej okolicy