ewangelicki kościół pamięci cesarza Fryderyka III, obecnie rzymskokatolicki kościół parafialny pw. św. Jacka, Legnica
Narodowy Instytut Dziedzictwa en

Zdjęcie panoramiczne tej lokalizacji jest niedostępne.

ewangelicki kościół pamięci cesarza Fryderyka III, obecnie rzymskokatolicki kościół parafialny pw. św. Jacka

Legnica

photo

Kościół pw. św. Jacka stanowi cenny przykład architektury sakralnej o cechach neogotyckich.

Historia

Rzymskokatolicki kościół parafialny pw. Św. Jacka w Legnicy (do 1945 r. – Liegnitz), pierwotnie ewangelicki, Kaiser-Friedrich-Gedächtniskirche (Kościół Pamięci Cesarza Fryderyka III) wzniesiony został w latach 1904-1908 wg projektów berlińskiego architekta Oskara Hossfelda. Prace budowlane prowadzone były pod kierunkiem inspektora E.Kohtego. Komitet budowy kościoła powstał w 1899 roku, a jego przewodniczącym został prezydent rejencji legnickiej von Heyer oraz nadburmistrz Legnicy Ottomar Oertel. Protektorat nad budową nowej świątyni został objęty przez księżną von Sachsen-Meiningen, starszą siostrę cesarza. Położenie kamienia wegielnego nastapiło 18 października 1904 r. - w dniu urodzin cesarza. W uroczystym poświęceniu kościoła w dniu 9 czerwca 1908 r. wziął udział cesarz Wilhelma II oraz książę Oskar von Preussen. W okresie powojennym kościół remontowany był w 1966 r. i w 2001 r. (odsłonięcie polichromii wnętrza).

Opis

Ewangelicki kościół Pamięci Cesarza Fryderyka III wybudowany został przy nabrzeżu Kaczawy, na terenie placu obsadzonego akacjami (d. Luther-Platz). Jest to budowla neogotycka. Założona na rzucie krzyża, nakryta dachami dwuspadowymi, z dostawioną od  południowego zachodu kwadratową wieżą nakrytą wysokim, ostrosłupowym hełmem. Ponad skrzyżowaniem naw - smukła, przeswitowa sygnaturka. Elewacje opracowane w cegle. Szczyty naw dekorowane ostrołucznymi blendami i sterczynami. W południowej elewacji wieży wejście główne ujęte portalem, w którym relief z przedstawieniem Tronu Łaski wykonany przez Riedela ze Strassburga. Wnetrze trójnawowe, z zamkniętym sześciobocznie prezbiterium, przy którym zakrystia i kaplica. Wnętrze nakryte sklepieniem gwiaździstym i sieciowym. W bocznych nawach i w transepcie – empory.

Wyposażenie kościoła neogotyckie: z 1908 r. ołtarz główny z obrazami autorstwa Rafaela Schustera-Woldana z przedstawieniami Modlitwy Chrystusa w Ogrodzie Oliwnym, Złożeniem Chrystusa do grobu oraz Spotkania Zmartwychwstałego Chrystusa z Marią Magdaleną; ambona, chrzcielnica, organy, witraże. Oryginalne polichromie wnętrza zamalowane i częściowo usunięte przed II wojną światową, odsłonięte w latach 2001-2002.

Zabytek dostępny.

Oprac. Bogna Oszczanowska, OT NID we Wrocławiu, 15.01.2016 r.

Bibliografia

  • G. Humeńczuk, Legnica na dawnych kartach pocztowych. Legnica około 1900 r., Legnica 2004, s. 109.
  • W. Staniszewska, Wytyczne konserwatorskie do miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dzielnicy Kartuzy w Legnicy, Regionalny Ośrodek Studiów i Ochrony Środowiska Kulturowego we Wrocławiu, Wrocław 1995. Archiwum OT NID we Wrocławiu, s. 5
  • Zabytki sztuki w Polsce. Śląsk, Warszawa 2006, s. 481.
  • Zum Winkel A., Die Stadt Liegnitz seit der Einführung der Städteordnung im Jahre 1809, Liegnitz 1913, s. 522.

Informacje ogólne

  • Rodzaj: kościół
  • Chronologia: 1904 - 1908
  • Forma ochrony: rejestr zabytków
  • Adres: Legnica
  • Lokalizacja: woj. dolnośląskie, pow. Legnica, gmina Legnica
  • Źródło: Narodowy Instytut Dziedzictwa

Licencja:

zgłoś problem do konserwatora zabytków

Geoportal

Mapa Google

Zobacz także w najbliższej okolicy