Herbaciarnia - Zabytek.pl
Adres
Pszczyna
Lokalizacja
woj. śląskie,
pow. pszczyński,
gm. Pszczyna - miasto
Historia
Dokładna data powstania budynku herbaciarni nie jest znana. Obiekt został wzniesiony prawdopodobnie w trzeciej ćwierci XIX wieku lub na początku XX wieku. Z 1911 roku pochodzi projekt klasycystycznej murowanej altany parkowej autorstwa Paula Krämera – architekta z Książęcego Urzędu Budowlanego w Pszczynie. Na podstawie zachowanych materiałów nie można jednak ustalić czy jest to projekt budowy nowego obiektu, czy przebudowy istniejącego. Powstanie herbaciarni było związane z rosnącym zainteresowaniem kulturą Orientu, w tym ceremonii parzenia i picia herbaty. W pierwszej połowie XX wieku budynek był otoczony zielenią – starszym drzewostanem parkowym, młodymi nasadzeniami drzew i krzewów, formowanymi żywopłotami oraz roślinami w pojemnikach. Na elewacjach zamontowano drewniane kratownice pełniące funkcję podpór pod pnącza. Wokół herbaciarni znajdowały się elementy małej architektury, takie jak ławki, donice oraz dwie rzeźby figuralne z postaciami dzieci, usytuowane na wysokich postumentach.
Po 1945 roku budynek był mocno zniszczony. W latach 60. XX wieku planowano jego likwidację i wzniesienie w tym miejscu innej budowli. Ostateczną decyzję o zachowaniu budynku podjęto w oparciu o opinię prof. Gerarda Ciołka, autora projektu rewaloryzacji parku. W latach 1994-1995 budynek poddano pracom remontowym polegającym na malowaniu ścian, zabezpieczeniu otworów okiennych za pomocą kutych krat i położeniu gontu bitumicznego na dachu. Ostatnie prace remontowe i konserwatorskie odbyły się w dwóch etapach, w latach 2019 i 2024. W 2019 roku usunięto wtórne powłoki malarskie i wyprawy tynkarskie, a następnie położono na elewacjach nowy tynk. Ściany zewnętrzne i wewnętrzne zostały pomalowane. W 2024 roku wymieniono pokrycie dachu na nowe, wykonane z blachy cynkowo-tytanowej łączonej na rąbek stojący. Odtworzono także sterczynę w formie owocu granatu. Obecnie w budynku znajduje się kawiarnia.
Opis
Budynek herbaciarni jest położony na terenie parku zamkowego w Pszczynie, na wyspie usytuowanej po północnej stronie pałacu. Obiekt charakteryzuje się zwartą bryłą. Został wzniesiony na rzucie elipsy, jako parterowy, nakryty dachem w formie kopuły. Ściany wymurowano z cegły i otynkowano od strony zewnętrznej i wewnętrznej. Dach wzniesiono w konstrukcji drewnianej i pokryto blachą. Elewacje zdobią klasycystyczne detale. W części zachodniej znajduje się otwór wejściowy zamknięty łukiem. Po bokach drzwi, w elewacji frontowej i bocznych, usytuowane są eliptyczne otwory okienne ujęte w tynkowane opaski. Pionowe podziały elewacji wyznaczają klasycystyczne pilastry, wsparte na cokole, sięgające do poziomu gzymsu wieńczącego. Nad wejściem mieści się dekoracja w formie girlandy kwiatowej. Na dachu znajduje się iglica w kształcie owocu granatu. Ściany wewnętrzne są zdobione dekoracją sztukatorską w formie girland. Na podłodze znajduje się lastriko.
Oprac. Ewa Waryś, OT NID w Katowicach, 30.03.2026 r.
Dane obiektu zostały uzupełnione przez użytkowników Joanna Wolany, Jarosław Bochyński (JB).
Rodzaj: pawilon parkowy
Materiał budowy:
ceglane
Styl architektoniczny: neoklasycystyczny
Forma ochrony: Rejestr zabytków
Inspire id: PL.1.9.ZIPOZ.NID_N_24_BL.105773