Historia

Na przełomie XIX i XX wieku Piotr Łastowiecki (1860-1929) podjął decyzję o rozpoczęciu kompleksowej modernizacji zespołu dworsko-parkowego w Hadlach Szklarskich. Proces ten objął również najbliższe zaplecze gospodarcze siedziby dworskiej. W ten sposób na terenie dawnego majdanu gospodarczego obok budynków kuźni i oranżerii powstała również nowa murowana stajnia. Po śmierci Piotra Łastowieckiego w 1929 roku majątek ziemski w Hadlach Szklarskich objął jego syn Antoni Łastowiecki (1892-1973). Był on jego właścicielem do jesieni 1944 roku, kiedy w oparciu o dekret PKWN o reformie rolnej miejscowy majątek dworski wraz z budynkiem stajni przejęty został  na własność Skarbu Państwa. W latach 1977-1980 zdewastowany budynek stajni przeszedł kompleksowy remont i adaptację na stołówkę hotelową. We wnętrzu dawnej stajni powstała wtedy stołówka z zapleczem kuchennym i magazynowym w części parterowej oraz pokoje hotelowe na poddaszu. Prace te zostały przeprowadzone w oparciu o projekt architekta Jana Hawajskiego na zlecenie Wojewódzkiej Komendy Milicji Obywatelskiej w Przemyślu. W 2. poł. lat 90. XX stulecia budynek był własnością Komendy Wojewódzkiej Policji w Rzeszowie, a w 2007 roku obiekt stał się wraz z całym zespołem dworsko-parkowym własnością Gminy Jawornik Polski. W 2017 roku po kolejnym gruntownym remoncie budynku w jego wnętrzu powstała jadalnia hotelowa wraz z zapleczem kuchennym z przeznaczeniem dla gości ośrodka hotelowo-wypoczynkowego. 

Opis

Murowany wolnostojący budynek stajni położony jest na krawędzi skarpy w północno-zachodniej części zespołu dworsko-parkowego na terenie dawnego majdanu gospodarczego. Budynek murowany, parterowy frontem zwrócony na wschód częściowo otynkowany, a częściowo oblicowany cegłą. Dawna stajnia wzniesiona została na rzucie wydłużonego prostokąta i nakryta jest dachem dwuspadowym z 9 lukarnami zarówno od strony elewacji frontowej, jak i elewacji tylnej. Pokrycie dachu stanowi blacha. Bryła budynku prosta, znacznie wydłużona, jednokondygnacyjna z użytkowym poddaszem; w części północnej podpiwniczona. Elewacja frontowa o 19 osiach, gładko tynkowana z szeregiem 10 dużych prostokątnych okien w części środkowej, które umieszczone są w blendach zwieńczonych ceglanymi gzymsami, dwoma innymi dużymi od strony północnej i trzema mniejszymi prostokątnymi oknami w części południowej. Elewacja tylna o 21 osiach z szeregiem 16 dużych prostokątnych otworów okiennych w części środkowej i dwoma mniejszymi po bokach. Wystrój architektoniczny zbliżony do opracowania elewacji frontowej z narożami podkreślonymi przez ceglane lizeny. Obie elewacje boczne szczytowe; południowa o dwóch osiach, gładko tynkowana z drzwiami wejściowymi umieszczonymi pośrodku i jednym prostokątnym oknem po lewej stronie, a w kondygnacji górnej jedno niewielkie prostokątne okno. Elewacja północna bez otworów okiennych i drzwiowych z przystawionym do niej otynkowanym kominem kotłowni. Wnętrze budynku z dwoma traktami pomieszczeń, które przedziela korytarz, w których nie zachowały się niestety żadne elementy dawnego wyposażenia. Wystrój wnętrza – współczesny. 

Zabytek dostępny dla gości Zespołu Pałacowo-Parkowego. Obecnie pełni funkcję jadalni hotelowej.

Oprac. Andrzej Gliwa, OT NID w Rzeszowie, 07.11.2025 r.