spichlerz - Zabytek.pl
Adres
Góra Ropczycka
Lokalizacja
woj. podkarpackie,
pow. ropczycko-sędziszowski,
gm. Sędziszów Małopolski - obszar wiejski
Historia
Miejscowość Góra Ropczycka była własnością królewską, w 3 ćw. XVIII w. została własnością Gabriela Bobrowicz-Jaworskiego, który wzniósł dwór przy funkcjonującym tu folwarku. Następnie majątek przeszedł na własność jego córki Katarzyny Starzeńskiej, potem jej syna Kazimierza Starzeńskiego. W 1846 r. Kazimierz wybudował w założeniu dworskim koszary dla pułku ochotników „krakusów”, prawdopodobnie w tym czasie wybudowano też spichlerz. Około 1870 r. wzniesiono w pd. części parku neogotycką kaplicę grobową. W l. 80. XIX w., zapewne, Góra Ropczycka została własnością hr. Artura Potockiego, by z ręką jego córki Zofii przejść na własność hr. Zdzisława Tarnowskiego. W 1938 r. dwór, niepełniący już w owym czasie funkcji siedziby pańskiej, przebudowano, staraniem ówczesnego właściciela Andrzeja Tarnowskiego. Ostatnim przedwojennym właścicielem zespołu był ich syn Artur Tarnowski. Po wojnie upaństwowiony majątek zagospodarowany został przez PGR, pomiędzy budynki dworskie, w tym pomiędzy d. dwór i oficynę, oraz na teren ogrodów dworskich, wprowadzono nową zabudowę mieszkaniową w postaci niewielkich bloczków mieszkalnych. W l. 50. XX w. przebudowano budynek oficyny (d. dwór). Te działania niemal całkowicie zniekształciły założenie dworskie i zdegradowały je bezpowrotnie. W pocz. XXI w. park, zagospodarowany jako park gminny, przeszedł rewitalizację, przeprowadzono także prace remontowe i konserwatorskie przy kaplicy grobowej Starzeńskich.
Opis
Spichlerz ulokowany jest po przeciwnej, północnej stronie ulicy, w kompleksie zabudowań gospodarczych, dłuższym bokiem wzdłuż drogi, frontem w stronę podwórza. Wybudowano go na rzucie prostokąta z podcieniem wspartym na masywnych filarach. Prostopadłościenna, podpiwniczona bryła przekryta jest dachem dwuspadowym, ściany wymurowane z cegły, połacie dachu pokryte blachą trapezową. Elewacje osadzone na wysokim cokole, z gzymsem podokapowym i skromną dekoracja płycinową, w dłuższych rozmieszczono rytmicznie rzędy okien i drzwi, w szczycie półkoliste okienko.
Dostępność. Niedostępny, nieużytkowany.
Oprac. Barbara Potera, OT NID Rzeszów, 31.10.2019 r.
Rodzaj: budynek gospodarczy
Styl architektoniczny: bezstylowy
Materiał budowy:
ceglane
Forma ochrony: Rejestr zabytków, Ewidencja zabytków
Inspire id: PL.1.9.ZIPOZ.NID_N_18_BK.16502, PL.1.9.ZIPOZ.NID_E_18_BK.216988