Wraz z innymi translokowanymi obiektami tworzy powstający przy lubaczowskim zespole zamkowo- parkowym Park Historyczno-Etnograficzny „Przygródek”.

Historia obiektu

Wozownię wzniesiono około 1842 r. przy plebanii rzymskokatolickiej w Starym Dzikowie. Do 3. ćw. XX w. wchodziła w skład zespołu zabudowy gospodarczej, liczącego trzy obiekty: stajnię, stodołę i wozownię. W niezmienionej postaci obiekt zachował się do pocz. XXI w., kiedy to po inwentaryzacji został rozebrany i przewieziony do złożenia w innym miejscu.

Budynek wozowni został złożony w docelowej lokalizacji w 2013 r. Stał się elementem powstającego Parku Historyczno-Etnograficznego „Przygródek”, ekspozycji skansenowskiej na terenie Zespołu Zamkowo-Parkowego przy Muzeum Kresów w Lubaczowie, którą utworzy, docelowo, ok. 20 oryginalnych budynków mieszkalnych i gospodarczych, zabytków budownictwa i architektury drewnianej z XIX i 1. poł. XX w.

Opis obiektu

Wozownia zlokalizowana jest w pd.-wsch. części Lubaczowa, po wschodniej stronie ul. Jana II Sobieskiego (d. zamkowej), prowadzącej z centrum miasta na południe. Budynek położony  jest w odległości ok. 130 m od drogi, w zespole zabudowy „Przygródka” przylegającym od pn. do zespołu zamkowo-parkowego. Wozownia będzie elementem folwarku plebańskiego, zwrócona frontem na zachód, w stronę niewielkiego dziedzińca.

Wozownię wybudowano na rzucie prostokąta o orientacyjnych wymiarach 6,7x314,7 m, jako obiekt niepodpiwniczony, parterowy, o zwartej, prostopadłościennej bryle przekrytej dachem czterospadowym.

Budynek wzniesiono na kamiennej podmurówce, z drewna modrzewiowego, w konstrukcji zrębowej,  połacie dachu pokryte są gontem drewnianym. W dłuższych elewacjach rozmieszczono po dwa otwory: wrota do pomieszczenia głównego wozowni oraz drzwi do mniejszego pomieszczenia, tzw. skarbczyka. Dwudzielne wnętrze przeznaczone jest na ekspozycję muzealną.

Dostępność obiektu dla zwiedzających. Obiekt dostępny z zewnątrz w godzinach otwarcia parku.

Autor noty: Barbara Potera, OT NID w Rzeszowie, 21.08.2024 r.