Wraz z innymi translokowanymi obiektami tworzy powstający przy lubaczowskim zespole zamkowo-parkowym Park Historyczno-Etnograficzny „Przygródek”.

Historia obiektu

Świetlicę wiejską wzniesiono zapewne około 1930 r., w miejscowości Opaka, w okresie pełnienia funkcji sołtysa przez Jana Janczurę. Według przekazów budynek wzniesiono z drewna sosnowego pozyskanego w lesie grodzkim. W jego pomieszczeniach ulokowano sklep i świetlicę. Po 1945 r. funkcjonowała w nim zlewnia mleka.  

W 2006 r. budynek został przeniesiony do Lubaczowa, do Parku Historyczno-Etnograficznego „Przygródek” - ekspozycji skansenowskiej na terenie Zespołu Zamkowo-Parkowego przy Muzeum Kresów, którą utworzy, docelowo, ok. 20 oryginalnych budynków mieszkalnych i gospodarczych, zabytków budownictwa i architektury drewnianej z XIX i 1. poł. XX w.

Opis obiektu

Budynek wzniesiony został na trójdzielnym planie, z sienią pośrodku.

Świetlica zlokalizowana jest w pd.-wsch. części Lubaczowa, po wschodniej stronie ul. Jana II Sobieskiego (d. Zamkowej), prowadzącej z centrum miasta na południe. Budynek położony  jest w odległości ok. 70 m od drogi, w zespole zabudowy „Przygródka” przylegającym od pn. do zespołu zamkowo-parkowego. Świetlica będzie elementem zagrody żydowskiej, zwrócona jest frontem na południe, jej elewacja będzie fragmentem pierzei małomiasteczkowej uliczki.

Świetlicę wybudowano na rzucie prostokąta o orientacyjnych wymiarach 6,5x315,0 m, jako obiekt niepodpiwniczony, parterowy, o zwartej, prostopadłościennej bryle przekrytej dachem dwuspadowym, urozmaiconej od frontu odkrytym gankiem z zadaszeniem dwuspadowym.

Budynek wzniesiono na ceglanej podmurówce, z drewna sosnowego, w konstrukcji zrębowej, połacie dachu pokryte są obecnie blachą płaską łączoną na rąbek stojący. Elewację frontową - południową rozplanowano jako pięcioosiową, symetryczną, pośrodku z wejściem zaakcentowanym gankiem, elewację wschodnią dwuosiową z dwoma oknami, pozostałe z jednym oknem.

Architekturę budynku wzbogaca lokalny detal architektoniczny w postaci ozdobnie wyciętych wsporników okapu w elewacjach szczytowych i w szczycie werandy oraz ganek wsparty na drewnianych słupkach.

Trójdzielne wnętrze, z sienią i składzikiem pośrodku przeznaczone jest na ekspozycję muzealną.

Dostępność obiektu dla zwiedzających. Obiekt dostępny z zewnątrz w godzinach otwarcia parku.

Autor noty: Barbara Potera, OT NID w Rzeszowie, 21.08.2024 r.