kaplica grobowa - Zabytek.pl
Adres
Góra Ropczycka
Lokalizacja
woj. podkarpackie,
pow. ropczycko-sędziszowski,
gm. Sędziszów Małopolski - obszar wiejski
Stanowi ważny składnik zabudowy wsi i jej dziedzictwa kulturowego.
Historia
Miejscowość Góra Ropczycka była własnością królewską, w 3 ćw. XVIII w. została własnością Gabriela Bobrowicz-Jaworskiego, który wzniósł dwór przy funkcjonującym tu folwarku. Następnie majątek przeszedł na własność jego córki Katarzyny Starzeńskiej, potem jej syna Kazimierza Starzeńskiego. W 1846 r. Kazimierz wybudował w założeniu dworskim koszary dla pułku ochotników „krakusów”, prawdopodobnie w tym czasie wybudowano też spichlerz. Około 1870 r. wzniesiono w pd. części parku neogotycką kaplicę grobową. W l. 80. XIX w., zapewne, Góra Ropczycka została własnością hr. Artura Potockiego, by z ręką jego córki Zofii przejść na własność hr. Zdzisława Tarnowskiego. W 1938 r. dwór, niepełniący już w owym czasie funkcji siedziby pańskiej, przebudowano, staraniem ówczesnego właściciela Andrzeja Tarnowskiego. Ostatnim przedwojennym właścicielem zespołu był ich syn Artur Tarnowski. Po wojnie upaństwowiony majątek zagospodarowany został przez PGR, pomiędzy budynki dworskie, w tym pomiędzy d. dwór i oficynę, oraz na teren ogrodów dworskich, wprowadzono nową zabudowę mieszkaniową w postaci niewielkich bloczków mieszkalnych. W l. 50. XX w. przebudowano budynek oficyny (d. dwór). Te działania niemal całkowicie zniekształciły założenie dworskie i zdegradowały je bezpowrotnie. W pocz. XXI w. park, zagospodarowany jako park gminny, przeszedł rewitalizację, przeprowadzono także prace remontowe i konserwatorskie przy kaplicy grobowej Starzeńskich.
Opis
Kaplica grobowa Starzeńskich ulokowana jest po południowej stronie wąwozu, na jego krawędzi będącej zarazem granicą parku, w pobliżu cmentarza parafialnego. Kaplicę wymurowano na rzucie prostokąta z trójbocznie zamkniętą częścią ołtarzową. Jej prostą bryłę przykryto z dachem dwuspadowym opadającym trzema połaciami nad trójbocznym zamknięciem. Ściany kaplicy wymurowano z cegły, w dolnych partiach z kamienia, połacie dachu pokryto blacha trapezową. W dłuższych elewacjach rozmieszczono po jednym, smukłym, zamkniętym ostrołukowo oknie, nad ostrołukowym wejściem, w szczycie, osadzono latarnię.
Dostępność. Dostępna z zewnątrz.
Oprac. Barbara Potera, OT NID Rzeszów, 31.10.2019 r.
Rodzaj: architektura sakralna
Styl architektoniczny: nieznana
Materiał budowy:
ceglane
Forma ochrony: Rejestr zabytków
Inspire id: PL.1.9.ZIPOZ.NID_N_18_BL.6594