dzwonnica, Nowy Korczyn
Narodowy Instytut Dziedzictwa en

Zdjęcie panoramiczne tej lokalizacji jest niedostępne.

photo

Historia

Obecna murowana dzwonnica wybudowana została w 1889 r. w miejscu dawnej drewnianej. W czasie II wojny światowej została uszkodzona, ale już w 1945 r. była naprawiona.

Opis

Dzwonnica wchodzi w skład zespołu kościoła parafialnego pw. Świętej Trójcy i św.św. Wawrzyńca i Elżbiety, który zajmuje wnętrze nieregularnej, pięciobocznej działki, położonej na pn.-zach. od rynku, od zach. ograniczonej przebiegiem drogi tranzytowej. Zespół składa się z nowożytnej świątyni o stylistyce późnogotyckiej pw. Świętej Trójcy, położonej pośrodku d. cmentarza, obwiedzionego kamiennym murem oraz neogotyckiej dzwonnicy-bramy umieszczonej na pd.-wsch. od niej. 

Dzwonnica znajduje się na osi prezbiterium w linii murów. Jest to budowla trójkondygnacyjna, kwadratowa z przejazdem bramnym na parterze, ujęta po bokach bramkami. Wymurowano ją z kamienia, w całości wytynkowano, opięto skarpami i nakryto ostrosłupowym hełmem z okapem i czterema lukarnami w połaciach. Elewacje ma jednoosiowe o otworach okiennych ostrołukowych lub zamkniętych łukiem półkolistym w kamiennych ramach.

Zabytek dostępny. Możliwość zwiedzania po wcześniejszym uzgodnieniu telefonicznym.

Oprac. Łukasz Piotr Młynarski, OT NID w Kielcach, 19-03-2017 r.

Bibliografia

  • Karta ewidencyjna. Kościół par. p.w. św. Trójcy w Nowym Korczynie, oprac. A. Adamczyk, Kielce 1997, Archiwum Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w Kielcach i Archiwum Narodowego Instytutu Dziedzictwa w Warszawie.
  • Adamczyk A., Kościoły drewniane w województwie kieleckim, Kielce 1998.
  • Adamczyk A., Prace remontowo-konserwatorskie i budowlane w granicach województwa świętokrzyskiego i dawnego kieleckiego, [w:] Prace konserwatorskie w latach 1990-2000. Dziesięć lat Służby Ochrony Zabytków w Kielcach, red. A. Piasecka, Kielce 2001, s. 23-40.
  • Corpus Inscriptionum Poloniae, t. 1: Województwo kieleckie, red. J. Szymański, z. 3: Busko Zdrój i region, wyd. U. Zgorzelska, Kielce 1980.
  • Katalog zabytków sztuki w Polsce, t. 3: Województwo kieleckie, red. J. Z. Łoziński, B. Wolff, z. 1: Powiat buski, oprac. K. Kutrzebianka, Warszawa 1957.
  • Karpowicz M., Chronologia i geografia niderlandyzmu w rzeźbie 1. połowy XVII wieku, [w:] Niderlandyzm na Śląsku i w krajach ościennych, red. M. Kapustka, A. Kozieł, P. Oszczanowski, Wrocław 2003, s. 43-53.
  • Kazimierza Stronczyńskiego opisy i widoki zabytków w Królestwie Polskim (1844-1855), t. II: Gubernia Radomska, oprac. K. Guttmejer, Warszawa 2010.
  • Kiryk F., Urbanizacja Małopolski. Województwo sandomierskie XIII-XVI wieku, Kielce 1994.
  • Kowalski W., „Do zmartwychwstania swego za pewnym wodzem Kristusem…". Staropolskie inskrypcje północno-zachodniej Małopolski, Kielce 2004.
  • Kurzej M., Siedemnastowieczne sztukaterie w Małopolsce, Kraków 2012.
  • Łoziński J. Z., Grobowe kaplice kopułowe w Polsce (1520-1620), Warszawa 1973.
  • Miłobędzki A., Architektura region u świętokrzyskiego w XVII wieku, „Rocznik Muzeum Narodowego w Kielcach” 1975, t. 9, s. 57-83.
  • Miłobędzki A., Architektura polska XVII wieku, Warszawa 1980.
  • Rosiński P., Zabytkowe organy w województwie kielecki, Warszawa-Kraków 1992.
  • Wardzyński M., Rzeźba nowożytna w kręgu Jasnej Góry i Polskie Prowincji Zakonu Paulinów, cz. 1: Ośrodek rzeźbiarski w Częstochówce pod Jasną Górą 1620-1705, t. 1, Warszawa 2009.
  • Walanus W., Późnogotycka rzeźba drewniana w Małopolsce 1490-1540, Kraków 2007.
  • Wiśniowski E., Rozwój sieci parafialnej w prepozyturze wiślickiej w średniowieczu. Studium geograficzno-historyczne, Warszawa 1965.
  • Wiśniowski E., Prepozytura wiślicka do schyłku XVIII w., Lublin 1976.
  • Wojtasik Z., Prace konserwatorskie przy zabytkach ruchomych- prowadzone pod od 1990 roku do połowy 2000 pod nadzorem Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków i Wojewódzkiego Oddziału Służby Ochrony Zabytków w Kielcach, [w:] Prace konserwatorskie w latach 1990-2000. Dziesięć lat Służby Ochrony Zabytków w Kielcach, red. A. Piasecka, Kielce 2001, s. 63-81.
  • Wojtasik Z., Zub J., Konserwacja tzw. zabytków ruchomych, [w:] Prace konserwatorskie w woj. świętokrzyskim w latach 2001-2012, red. J. Cedro, Kielce 2014, s. 123.

Informacje ogólne

  • Rodzaj: dzwonnica
  • Chronologia: 1889 r.
  • Forma ochrony: rejestr zabytków
  • Adres: Farna , Nowy Korczyn
  • Lokalizacja: woj. świętokrzyskie, pow. buski, gmina Nowy Korczyn
  • Źródło: Narodowy Instytut Dziedzictwa

Licencja:

uzupełnij dane tego obiektu

zgłoś problem do konserwatora zabytków

Geoportal

Mapa Google

Zobacz także w najbliższej okolicy