klasztor, ob. szkoła, Łuków
Narodowy Instytut Dziedzictwa en

Zdjęcie panoramiczne tej lokalizacji jest niedostępne.

klasztor, ob. szkoła

Łuków

photo

Dawny zespół klasztorny Bernardynów, budowany z przerwani od 1655 do 1770 r., składa się z jednonawowego, dwuwieżowego kościoła klasztornego (ob. par.), dzwonnicy oraz gmachu klasztoru (ob. szkoła). Głównym walorem zabytkowym stosunkowo skromnego kościoła, jest zespół późnobarokowo-rokowych ołtarzy architektonicznych z rzeźbą figuralną proweniencji lwowskiej. Całość wyposażenia reprezentuje wysoki poziom wykonawczy i artystyczny

Historia

Bernardyni zostali sprowadzeni do Łukowa 1627 r. dzięki staraniom Erazma Domaszewskiego, starosty łukowskiego, podczaszego lubelskiego, koniuszego koronnego. Pierwszy kościół i zabudowania klasztorne były drewniane. Budowę murowanego kościoła i klasztoru rozpoczęto w 1648 r., następnie po przerwie podjęto po 1725 r. i kontynuowano do 1766 r., konsekracja kościoła nastąpiła w 1770 r. Po kasacie zakonu w 1865 r. kościół, jako filialny, przekazano duchowieństwu świeckiemu. Klasztor w większości przeznaczono na magazyny wojskowe, a następnie szkołę elementarną. U schyłku XIX w. budynek klasztorny znajdował się w bardzo złym stanie technicznym (rozważano jego rozbiórkę). W 1902 r. wyremontowany wraz z przebudową elewacji pn. i przeznaczony na potrzeby szkolnictwa, która to funkcja jest kontynuowana do dzisiaj; część pd.-zach. pozostała w użytkowaniu parafii. W westybulu na piętrze wyeksponowano drewnianą belkę z poprzedniego kościoła z datą „1696”. W 1920 r. przy kościele erygowana została parafia.
Kościół kilkakrotnie remontowany, Podczas kolejnych remontów malowidła zdobiące pierwotnie fasadę były przemalowywane a ostatecznie zostały zamalowane. W l. 70. XX w. rozebrano pierwotne ogrodzenie w formie pełnego muru i zastąpiono współczesnym. W l. 60. i 80. XX w. na terenie d. zespołu klasztornego wzniesiono szereg nowych obiektów (internat, sala gimnastyczna, budynek szkoły).

Opis

Klasztor. Położony po wsch. stronie kościoła, z którym pierwotnie połączony korytarzem, obecnie od pn. skomunikowany z kompleksem nowych budynków szkolnych. Dwukondygnacyjny, wzniesiony na planie wydłużonego prostokąta z wydatnymi skrajnymi ryzalitami w elewacji frontowej (wsch.) i niewielką, niższą dobudówką od pd.-zach. Układ wnętrza w części głównej dwutraktowy, z korytarzem pomiędzy traktami. Elewacje zwieńczone profilowanym gzymsem, wsch. i pn. dodatkowo podzielone gzymsem kordonowym oraz ożywione boniowanymi pilastrami ujmującymi naroża. Elewacja pn. (z pocz. XX w.) o charakterze reprezentacyjnym (ob. częściowo przesłonięta łącznikiem), z ryzalitem środkowym zwieńczonym ścianką attykową i dekoracyjnie rozmieszczonymi otworami okiennymi o zróżnicowanych kształtach i wielkości.

Zabytek dostępny. Możliwość zwiedzania po wcześniejszym uzgodnieniu telefonicznym

oprac. Bożena Stanek-Lebioda, OT NID w Lublinie, 29-12-2017 r.

Bibliografia

  • Michoński M., Kościół i klasztor pobernardyński w Łukowie, woj. siedleckie, Lublin 1986, mps w archiwum Narodowego Instytutu Dziedzictwa Oddział Terenowy w Lublinie.
  • Milewski T., Parafia rzymsko-katolicka Podwyższenia Świętego Krzyża w Łukowie,. Zarys dziejów, Łuków 1999.
  • Zabytki architektury i budownictwa w Polsce, t. 36, cz. 1: Województwo siedleckie, Warszawa 1988, s. 118.
  • Zabytki sztuki w Polsce. Małopolska, pr. zb., Warszawa 2016, s. 869-870.
  • https://www.lukow-historia.pl/?p=5896
  • https://www.lukow-historia.pl/?p=4243
  • https://www.galeria.lukow-historia.pl/ng/?p=636
  • https://www.galeria.lukow-historia.pl/ng/?p=1422

Informacje ogólne

  • Rodzaj: klasztor
  • Chronologia: 1770 r.
  • Forma ochrony: rejestr zabytków
  • Adres: Ks. Kardynała Stefana Wyszyńskiego 41, Łuków
  • Lokalizacja: woj. lubelskie, pow. łukowski, gmina Łuków (gm. miejska)
  • Źródło: Narodowy Instytut Dziedzictwa

Licencja:

zgłoś problem do konserwatora zabytków

Geoportal

Mapa Google

Zobacz także w najbliższej okolicy