Kościół parafialny św. Michała Archanioła, Wrocław
Narodowy Instytut Dziedzictwa en

Zdjęcie panoramiczne tej lokalizacji jest niedostępne.

Kościół parafialny św. Michała Archanioła

Wrocław

photo

Neogotycki kościół wg projektu Alexisa Langera. Pierwszy tak duży i ceglany kościół jaki powstał w mieście poza jego ścisłym centrum i Ostrowem Tumskim. Jest najwybitniejszym na Śląsku przykładem późnoromantycznej architektury sakralnej w duchu neogotyku.

Historia

Kościół wzniesiony z inicjatywy biskupa Foerstera, za pieniądze wyłącznie przez niego zgromadzone, na miejscu rozebranego w 1529 r. opactwa ołbińskiego. Dotychczasowa niewielka świątynia w konstrukcji szkieletowej z 1597 roku była w ruinie i nie wystarczała rozrastającej się parafii. Zamiarem biskupa nowy kościół miał być monumentalny, odwołujący się do gotyckich katedr, dlatego swoje plany powierzył specjalizującemu się w architekturze neogotyckiej Alexisowi Langerowi. Budowa trwała od 1862 do 1871 roku. Po poświęceniu nowego kościoła rozebrano dotychczasowy. Podczas prac budowlanych doszło do dwóch katastrof. W wyniku zawalenia się wieży północnej w 1868 r. zerwano kontrakt z Langerem a dalsze prace powierzono Karlowi Lüdeckemu, który ukończył wieżę zmieniając jej projekt. W 1945 roku świątynia została poważnie uszkodzona. Odbudowano ją w latach 1947-52, obniżono wówczas dach, usunięto polichromie i wstawiono nowe wyposażenie. W latach 2002 -2004 odtworzono pierwotną wysokość dachu, w 2006 r. zrekonstruowano ołtarz główny.

Opis

Kościół orientowany, murowany, z cegły maszynowej zbliżonej rozmiarami do średniowiecznej, z piaskowcowym detalem architektonicznym, położony na terenie dawnego opactwa ołbińskiego. Jest to bazylika trójnawowa, pięcioprzęsłowa, założona na planie krzyża łacińskiego, o sklepieniach krzyżowo-żebrowych. Prezbiterium zamknięte wielobocznie, po obu stronach przyległe do niego, otwarte pięcioboczne kaplice. Transept pięcioprzęsłowy, zakończony był domkami portalowymi - zachowany jedynie południowy. Nawa poprzedzona trójprzęsłowym przedsionkiem z wieżami, ujętymi po bokach wielobocznymi kaplicami. Kościół opięty przyporami, okna ostrołukowe. W elewacji zach. trzy portale z figuralnymi tympanonami, zwieńczone ażurowymi wimpergami. Rozwiązanie to nawiązuje do katedry kolońskiej. Wnętrze strzeliste, zdobione pierwotnie bogatą polichromią o motywach roślinnych, podzielono w nawie na trzy strefy: strefę arkad wspartych na wiązkowych filarach, pas triforium powyżej oraz pas okien - podział taki nawiązuje do klasycznych katedr gotyku francuskiego. W całości budowla jest uproszczoną wersją nagrodzonego projektu konkursowego Langera na kościół Wotywny w Wiedniu z 1855 roku.

Obiekt dostępny.

oprac. Teresa Przydróżna, OT NID we Wrocławiu, 13-11-2015 r.

Bibliografia

  • Atlas architektury Wrocławia, t. 1. Budowle sakralne. Świeckie budowle publiczne. Wrocław, 1997, nr kat. 62.
  • Encyklopedia Wrocławia, Wrocław 2001, s. 408.
  • Leksykon architektury Wrocławia, Wrocław 2011, s. 864-865.
  • Zabytki sztuki w Polsce. Śląsk, Warszawa 2006, s. 1031.

Informacje ogólne

  • Rodzaj: kościół
  • Chronologia: 1862 - 1871
  • Forma ochrony: rejestr zabytków
  • Adres: Bolesława Prusa 78, Wrocław
  • Lokalizacja: woj. dolnośląskie, pow. Wrocław, gmina Wrocław
  • Źródło: Narodowy Instytut Dziedzictwa

Licencja:

zgłoś problem do konserwatora zabytków

Geoportal

Mapa Google

Zobacz także w najbliższej okolicy