Kościół parafialny pw. św. Maurycego, Wrocław
Narodowy Instytut Dziedzictwa en

Zdjęcie panoramiczne tej lokalizacji jest niedostępne.

Kościół parafialny pw. św. Maurycego

Wrocław

photo

Gotycko-barokowy kościół w oprawie neobarokowej, jeden z najstarszych kościołów Wrocławia.

Historia

Kościół wzniesiony poza murami miasta, na terenie dawnego Przedmieścia Oławskiego, prawdopodobnie już w XII wieku, natomiast pierwszy raz wzmiankowany w 1234 roku. Obecny wybudowano przed rokiem 1268, od początku jako parafialny, związany z osadą tkaczy walońskich. Była to budowla o trzyprzęsłowej nawie, z węższym prezbiterium.

W XV wieku dodano do wschodniego przęsła korpusu kaplicę po stronie północnej. W XVII w. od południa i zachodu do korpusu przylegała kruchta. W 1695 roku nad korpusem wzniesiono nowe sklepienie kolebkowe a budowlę w całości otynkowano - poza ówczesną wieżą, częściowo murowaną, częściowo w konstrukcji szachulcowej. W 1723 r. wybudowano obecną wieżę, wg projektu Johanna Blasiusa Peintnera. Kolejna znacząca przebudowa kościoła nastąpiła w latach 1897-1899, kiedy to na miejscu starego wybudowano nowe prezbiterium z zakrystią, znacznie większe od poprzedniego, poprzedzone transeptem. Zastąpiono też stropy sklepieniem, zaś teren wokół kościoła otoczono murem z bramą, z neobarokową kratą z 1900 roku. W czasie wojny w 1945 r. kościół został zniszczony w 60%. Odbudowa następowała sukcesywnie w latach 1946-67.

Opis

Kościół otoczony murem i kutym ogrodzeniem, orientowany, murowany z cegły, tynkowany. Prezbiterium zamknięte wielobocznie, transept trójprzęsłowy, nawa trójprzęsłowa poprzedzona od zachodu sześciokondygnacyjną wieżą. Od północy do prezbiterium przylega zakrystia. Przy zamknięciach obu ramion transeptu mniejsze kruchty i większa po płd. stronie nawy. W narożniku nawy i północnego ramienia transeptu niewielka przybudówka. Bryła oskarpowana, wieża opięta pilastrami, zwieńczona jednoprześwitowym hełmem. Dachy nawy i transeptu dwuspadowe, pozostałe pulpitowe. W nawie sklepienie kolebkowe z lunetami, w przęśle krzyżowym jakby kopuła, też z lunetami. W zach. części nawy empora. Okna owalne i prostokątne, zamknięte odcinkowo. Fasada dekorowana rzeźbą św. Maurycego, umieszczoną we wnęce, na szczytach wieńczących transept figury św. Jana Chrzciciela i św. Mikołaja. Wyposażenie kościoła barokowe, z ok. 1730 r. : ołtarz gł., trzy ołtarze boczne i drewniana ambona; chrzcielnica z brązu ok. 1850, epitafium F. J. Psarskiego 1806 rok.

Obiekt dostępny.

oprac. Teresa Przydróżna, OT NID we Wrocławiu, 09-11-2015 r.

Bibliografia

  • Atlas architektury Wrocławia, t. 1. Budowle sakralne. Świeckie budowle publiczne. Wrocław, 1997, nr kat. 37.
  • Encyklopedia Wrocławia, Wrocław 2001, s. 408.
  • Leksykon architektury Wrocławia, Wrocław 2011, s. 687-689.
  • Zabytki sztuki w Polsce. Śląsk, Warszawa 2006, s. 1042.

Informacje ogólne

  • Rodzaj: kościół
  • Chronologia: 1268 r.
  • Forma ochrony: rejestr zabytków
  • Adres: Romualda Traugutta 34, Wrocław
  • Lokalizacja: woj. dolnośląskie, pow. Wrocław, gmina Wrocław
  • Źródło: Narodowy Instytut Dziedzictwa

Licencja:

zgłoś problem do konserwatora zabytków

Geoportal

Mapa Google

Zobacz także w najbliższej okolicy