Grodzisko, Pniewy
Narodowy Instytut Dziedzictwa en
photo

Siedziba rodowa Pniewskich później Nowomiejskich.

Usytuowanie i opis

Położone na zachód od miasta, w parku przypałacowym, w pobliżu jeziora pniewskiego.

Grodzisko stożkowate z fosą kształtu owalnego, o średn. podstawy 45 m, u góry 17 m, wysokości do 4 m, szer. fosy do 6 m, głęb. 0,3 m. Od południowego wschodu znajdują pozostałości po grobli.

Historia

Gród stożkowaty z pobliską osadą istniał w 2 poł. XIII w. wzmiankowane w `1256 jako Pnev. Znane było zapewne już co najmniej od połowy XIX w., gdy majętność należała do Szołdrskich.

Stan i wyniki badań

Badania powierzchniowe R. Virchowa w 1877, W. Kowalenki w 1922, sondażowe E. Kihl-Byczko w 1969.

Położone na terenie ogólnodostępnego parku.

oprac. Marek Wróbel, OT NID Poznań, PT Trzebiny, 02-11-2015 r.

Bibliografia

  • Hensel W., Hilczer-Kurnatowska Z., Studia i materiały do osadnictwa Wielkopolski wczesnohistorycznej, 1980, t. 5, s. 86-88
  • Kowalenko W., Grody i osadnictwo grodowe Wielkopolski wczesnohistorycznej (od VII do XII wieku), 1938, Poznań, s. 354
  • Marciniak-Kajzer A., Średniowieczny dwór rycerski w Polsce. Wizerunek archeologiczny, 2011, Łódź, s. 401-402

Informacje ogólne

  • Rodzaj: grodzisko
  • Chronologia: 2. poł. XIII w. – XV w.
  • Forma ochrony: rejestr zabytków
  • Adres: Pniewy
  • Lokalizacja: woj. wielkopolskie, pow. szamotulski, gmina Pniewy - miasto
  • Źródło: Narodowy Instytut Dziedzictwa

Licencja:

zgłoś problem do konserwatora zabytków

Geoportal

Mapa Google

Zobacz także w najbliższej okolicy