Historia obiektu

Zamek, wzmiankowany w 1297 r. jako własność księcia świdnicko-jaworskiego Bolka I, przypuszczalnie zbudowano na starszym założeniu. Pod koniec XIII w. (1297/1298 rok) książę nadał prawa miejskie miejscowości Kant. W 1302 r. dokumenty wymieniają wójta dziedzicznego Gerharda i potwierdzają istnienie w Kant parafii. W 1474 r. miasto i okręg stały się własnością diecezji wrocławskiej. W latach 1475 i 1497 zamek uległ zniszczeniom, ale został odbudowany prawdopodobnie w nieco innym kształcie. W październiku 1512 r. skutecznie opierał się wojskom księcia Bartłomieja z Ziębic. Świetnie wyszkolone i uzbrojone oddziały wysłane z Wrocławia zostały zakwaterowane w zamku. Książę Bartłomiej dysponował znaczną przewagą liczebną, ale pierwszy atak jego wojsk został odparty. Podobno w nocy obrońcy wyszli z zamku i  napadli na niczego niespodziewających się żołnierzy Bartłomieja. Bitwa zakończyła się zwycięstwem wrocławian. W 1624 roku zamek strawił pożar. Pozostałości rozebrano dopiero w 1829 r. i w ich miejscu wzniesiono nieistniejący już browar. Pod koniec XIX w. splantowano relikty fosy zamkowej. Obecnie jest to teren Parku Staromiejskiego z widocznymi pozostałościami wału.

Opis obiektu

Usytuowanie zabytku:

Grodzisko w Kątach Wrocławskich jest zlokalizowane w obrębie mezoregionu Równiny Wrocławskiej, mikroregionu Równiny Kąckiej, na północny wschód od Starego Miasta, nad rzeką Bystrzycą – obecnie teren Parku Staromiejskiego.

Opis stanowiska:

Istnieją niepotwierdzone badaniami archeologicznymi przypuszczenia, że zamek w Kątach Wrocławskich został wzniesiony na starszym założeniu obronnym. Zamek nie zachował się ani nie przeprowadzono badań wykopaliskowych, w związku z tym rozplanowanie obiektu można analizować tylko na postawie ryciny Friedricha Bernharda Wernhera z połowy XVIII wieku. Budowla oznaczona na tym rysunku numerem 3 była założeniem na planie prostokąta. Składała się z dwóch prostopadłych do siebie budynków. Według autorów Leksykonu zamków w Polsce dziedziniec był zamknięty murami kurtynowymi. Bramę wjazdową zlokalizowano prawdopodobnie od północy.

Stan i wyniki badań archeologicznych:

Grodzisko nie było badane wykopaliskowo. W 1981 roku w ramach weryfikacyjno-poszukiwawczych badań Archeologicznego Zdjęcia Polski, na podstawie danych archiwalnych, zespół badaczy w składzie: Ludwik Kamiński, Leszek Lenarczyk i Krystyna Maksymowicz opracował kartę ewidencyjną stanowiska archeologicznego.

Zabytek dostępny dla zwiedzających (Park Staromiejski).

Autor noty: Oprac.: Donata Trenkler, OT NID we Wrocławiu, 19-03-2020 r.