Historia obiektu

Na podstawie znalezisk z badań powierzchniowych archeolodzy w latach 60. XX w. zaproponowali datowanie grodziska w Radziądzu-Szarzynie na XII-XIII wiek. Obecnie badacze uznają taką chronologię za domniemaną i widzą konieczność wykopaliskowego zweryfikowania dawnych ustaleń.

Opis obiektu

Usytuowanie zabytku:

Stanowisko archeologiczne jest zlokalizowane w obrębie mezoregionu Kotliny Żmigrodzkiej, w dawnej wsi Szarzyna (osada Radziądza), na południowym brzegu stawu Jeleniego Drugiego. W osadzie Szarzyna zachowały dwie zagrody. Po przejściu ok. 72 m za posesją nr 2 (w kierunku zachodnim) należy skręcić na północ i przejść przez las ok. 165 m w kierunku stawu.

Opis stanowiska:

Założenie obronne wzniesiono na planie owalu o wymiarach u podstawy 65 x 40 m. Wysokość nasypu nie przekracza 2,3 m. Obiekt jest częściowo zniszczony.

Stan i wyniki badań archeologicznych:

Stanowisko było znane przed 1945 r. Badali je powierzchniowo Max Hellmich i O. Hoffmann. W latach 1960 i 1964 na zlecenie Konserwatora Zabytków Archeologicznych we Wrocławiu przeprowadzono powierzchniowe oględziny grodziska. W czasie tych prospekcji z powierzchni obiektu zebrano kilka ułamków ceramiki. Na 1972 r. planowano weryfikacyjne badania wykopaliskowe, które nie doszły do skutku. W 1991 r. w ramach realizacji weryfikacyjno-poszukiwawczych badań Archeologicznego Zdjęcia Polski dla obszaru 72-28 Elżbieta Noworyta opracowała kartę ewidencyjną stanowiska archeologicznego.

Dostępność obiektu dla zwiedzających: Zabytek dostępny – na terenie rezerwatu Stawy Milickie

Autor noty: oprac. Donata Trenkler, OT NID we Wrocławiu, 23-11-2020 r.