Stanowi cenne źródło do poznania obrządku pogrzebowego z okresu wczesnego średniowiecza.

Usytuowanie i opis

Cmentarzysko kurhanowe znajduje się  na terenie lasu Państwowego Gospodarstwa Leśnego, wchodzącego w skład Lasów Państwowych Nadleśnictwa Chełm. Jest położone w obrębie uroczyska „Majdan Czerniejowski“, około 150 m na wschód od stanowiska kurhanowego nr 3. Leży na stoku doliny rzeki Krzywulki,  po obu stronach drogi z Pobołowic do Andrzejowa, ok. 700 m na północny wschód  od szosy Chełm-Hrubieszów. 

Opis stanowiska: Cmentarzysko liczy 6  kopców ziemnych o różnym stanie zachowania. Położone są one nieregularnie na obszarze około 2 ha. W terenie dobrze czytelnych jest 5 mogił. Dwie najlepiej  zachowane  znajdują się po północnej stronie drogi  z Pobołowic do Andrzejowa. Średnice ich wynoszą 10 i 15 m, wysokości względne odpowiednio 1,50 i 1,80 m. Trzy kopce znajdują się po południowej stronie drogi. Jeden kopiec, o średnicy 10 m i wysokości względnej 1,80 m, posiada nasyp częściowo zniszczony wkopem rabunkowym. Dwa pozostałe kurhany zachowały się w formie szczątkowej. Ich średnice wynoszą 8-9 m, wysokość względna od 0,50 do 0,60 m. Na terenie cmentarzyska nie zarejestrowano zabytków ruchomych.

Historia

Pierwsze ogólne informacje na temat cmentarzysk kurhanowych w lesie Nadleśnictwa Pobołowice ( w tym stanowiska nr 8) odnotował Stanisław Skibiński na początku lat 60. XX wieku. W wyniku pozytywnej kwerendy Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków, cmentarzysko zostało w 1961 roku uznane za zabytek a następnie wpisane do rejestru zabytków woj. lubelskiego. Od tego czasu stan zabytku nie uległ poważnym zmianom. Jest częściowo zniszczony przez korzenie drzew i krzewów, które porastają powierzchnię kurhanów oraz działalność rabunkową.

Stan i wyniki badań archeologicznych

Na cmentarzysku nie prowadzono archeologicznych badań wykopaliskowych.

Badania powierzchniowe w ramach Archeologicznego Zdjęcia Polski wykonał w 1984 roku Bogusław Okupny oraz w 1996 roku Andrzej Bronicki. Badania AZP z 1996 r. potwierdziły 4 kopce ziemne, przy czym stwierdzono, że jedna mogiła jest częściowo zniszczona przez wkop najpewniej rabunkowy. Zwiad terenowy prowadzony w 2011 r. dla potrzeb Narodowego Instytutu dziedzictwa wykazał 5 zachowanych mogił.

Zabytek dostępny dla zwiedzających.

Oprac. Ewa Prusicka, OT NID Lublin, 11.03.2019 r.