Wodociągowa wieża ciśnień, ob. obserwatorium astronomiczne - Zabytek.pl
Wodociągowa wieża ciśnień, ob. obserwatorium astronomiczne
Adres
Olsztyn, Żołnierska 13
Lokalizacja
woj. warmińsko-mazurskie,
pow. Olsztyn,
gm. Olsztyn
Historia
Pomysł stworzenia nowoczesnego systemu wodociągów i systemu kanalizacji miejskiej w Olsztynie pojawił się pod koniec XIX wieku. Idea uzyskała wsparcie burmistrza – Oskara Beliana, który powołał specjalną komisję odpowiedzialną za inwestycję. W przedsięwzięcie został włączony ówczesny architekt miejski, Robert Luckhardt, który w 1895 roku rozpoczął prace nad projektem. Przygotowanie dokumentacji technicznej powierzono inżynierowi Ottonowi Smrekerowi. Wieża ciśnień w Olsztynie stanowiła istotny element infrastruktury wodociągowo-kanalizacyjnej powstałej w latach 1897-1899. Została wybudowana na tzw. Wzgórzu Św. Andrzeja, czyli najwyższym wówczas (143 m n.p.m.) wzniesieniu Olsztyna. Woda zgromadzona wewnątrz zbiornika wieży zasilała pod ciśnieniem hydrostatycznym miejską sieć wodociągową. W latach 30. XX wieku wodociąg miejski w Olsztynie został unowocześniony, a zbiornik wieżowy pełnił funkcje zbiornika wyrównawczego, ale po kolejnej modernizacji (w latach 60. XX wieku) całkowicie wyłączono go z eksploatacji.
W 1973 roku (z okazji obchodów pięćsetnej rocznicy urodzin Mikołaja Kopernika) nieopodal wieży otwarto nowoczesny gmach planetarium. Lokalni miłośnicy astronomii od lat starali się o utworzenie obserwatorium astronomicznego. Nieużytkowana wieża ciśnień stanowiła idealny obiekt do adaptacji pod tę funkcję. Dzięki staraniom ówczesnego dyrektora planetarium – Stanisława Oszczaka oraz astronoma Zbigniewa Gałeckiego władze miasta wyraziły zgodę na zagospodarowanie obiektu. Autorami projektu przebudowy wieży byli architekci: Kazimierz Frankowski i Andrzej Zaborowski z Biura Projektowo-Badawczego Budownictwa Ogólnego „Miastoprojekt” Olsztyn. Za rozwiązania konstrukcyjne odpowiadał inżynier Kazimierz Jastrzębski. W maju 1979 roku obiekt obserwatorium został przekazany Planetarium Lotów Kosmicznych. Podczas prac adaptacyjnych usunięto elementy wewnętrzne budynku, a na szczycie dostawiono kopułę teleskopu. We wnętrzach wykonano wystrój plastyczny, nawiązujący do dekoracji wnętrz w planetarium. Za jego projekt odpowiadał zespół artystów z Okręgu Olsztyńskiego Związku Polskich Artystów Plastyków w składzie: Jan Wiesław Kaczmarek, Marek Nowak i Marek Kłos. Uroczyste otwarcie Ludowego Obserwatorium Astronomicznego nastąpiło w dniu 13 października 1979 roku. W 2007 roku obiekt został kompleksowo odrestaurowany w ramach realizacji projektu „Konserwacja i modernizacja wieży ciśnień”. Prace restauratorskie przy budynku oraz jego otoczeniu zostały docenione w konkursie „Zabytek Zadbany” zdobywając w 2008 roku laur w kategorii „obiekt poprzemysłowy”.
Obiekt
Wolnostojąca wieża, zlokalizowana przy ul. Żołnierskiej w Olsztynie, posadowiona jest na rzucie koła, murowana z cegły i licowana. Została wzniesiona na planie koła, z poziomym podziałem elewacji na cztery kondygnacje. Wejście do wieży znajduje się w półkoliście zamkniętej wnęce. Bryłę wieńczy gzyms schodkowy i krenelaż (tzw. zęby). Podczas prac adaptacyjnych w latach 70. XX wieku we wnętrzu wieży zdemontowano stalowy zbiornik i istniejące stropy. W trzonie wprowadzono szkielet żelbetowy, w który wbudowano 6-kondygnacyjne pomieszczenia pracowni naukowych obserwatorium. Na szczycie wieży zabudowano kopułę mieszczącą przyrządy obserwacyjne. Utrzymano materiał, konstrukcję, plan i elewacje murowanego z cegły trzonu. Obiekt posiada górny taras widokowy z kopułą obserwacyjną.
Oprac. Marta Liszewska, OT NID w Olsztynie, 25.07.2025 r.
Dane obiektu zostały uzupełnione przez użytkownika Lech Pietrzak.
Rodzaj: architektura przemysłowa
Materiał budowy:
ceglane
Styl architektoniczny: nieznana
Forma ochrony: Rejestr zabytków, Ewidencja zabytków
Inspire id: PL.1.9.ZIPOZ.NID_N_28_BL.36791, PL.1.9.ZIPOZ.NID_E_28_BL.30842