dzwonnica, Młodzawy Małe
Narodowy Instytut Dziedzictwa en
photo

Dzwonnica stanowi element zespółu kościoła parafialnego pw. Ducha Świętego i Matki Boskiej Bolesnej. 

Historia

Dzwonnicę zbudowano w  latach 1777-79 z inicjatywy Adam Brachman. W 1882 r. staraniem ks. Konstantego Wojciechowskiego odnowiono dzwonnicę, kościół i jego wyposażenie. Ponownie były one restaurowane w 1910 r. Niestety w latach 1914-15 na skutek działań wojennych poważnie uszkodzono zakrystię, dzwonnicę i kościelne dachy. Naprawa tych zniszczeń trwała w latach 20. XX wieku. Po 1945 r. zespół kilka razy doraźnie remontowano. W latach 90. XX w. odnowiono elewacje dzwonnicy i ogrodzenie. 

Opis

Zespół kościoła par. pw. św. Ducha i MB Bolesnej usytuowany na wzniesieniu w pd.-wsch. części wsi, zajmuje wnętrze wielobocznej działki. W jego centrum leży późnobarokowa świątynia, a na osi jej fasady znajduje się późnobarokowa dzwonnica; całość założenia ujmuje mur z kapliczkami na Stacje Męki Pańskiej. 

Dwukondygnacyjna prostokątna dzwonnica, z przejściem w przyziemiu, po bokach posiada niskie, prostokątne aneksy z bramami. Wymurowano ją z kamienia i obustronnie wytynkowano. Nakryta została hełmem z dwoma prześwitami, a aneksy dachem dwuspadowym. Skromne jednoosiowe elewacje są w narożach opięte pilastrami. W wejściu od strony kościoła znajduje się kartusz z datą: 1779.

Zabytek dostępny. Możliwość zwiedzania po wcześniejszym uzgodnieniu z proboszczem.

Oprac. Łukasz Piotr Młynarski, OT NID w Kielcach, 06-05-2017 r.

Bibliografia

  • Karta ewidencyjna. Kościół par. p.w. Ducha Św. i M.B. Bolesnej w Młodzawach Małych, oprac. A. Adamczyk, Kielce 1997, Archiwum Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w Kielcach i Archiwum Narodowego Instytutu Dziedzictwa w Warszawie.
  • Karta ewidencyjna. Dzwonnica i przybudówki w zespole kościoła par. p.w. Ducha Św. i Matki Boskiej Bolesnej w Młodzawach Małych, oprac. A. Adamczyk, Kielce 1997, Archiwum Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w Kielcach i Archiwum Narodowego Instytutu Dziedzictwa w Warszawie.
  • Adamczyk A., Kościoły drewniane w województwie kieleckim, Kielce 1998.
  • Adamczyk A., Modras J., Polanowski L., Prace przy zabytkach architektury sakralnej i zabudowie miejskiej, [w:] Prace konserwatorskie w woj. świętokrzyskim w latach 2001-2012, red. J. Cedro, Kielce 2014, s. 23-86
  • Bernatowicz A., Andrzej Radwański, [w:] Słownik artystów polskich i obcych w Polsce działających (zmarłych przed 1966 r.), t. 8, red. U. Makowska, K. Mikocka-Rachubowa, Warszawa 2007, s. 181-184.
  • Corpus Inscriptionum Poloniae, t. 1: Województwo kieleckie, red. J. Szymański, z. 4: Miechów i Pińczów wraz regionem, wyd. B. Trelińska, Kielce 1983.
  • Jóźkiewicz K., Andrzej Radwański- malarz krakowski 1711-1762. Rys życia i Twórczości, „Biuletyn Krakowski” 1961, t. 3, s. 160-200.
  • Karpowicz M., Artisti ticinesi in Polonia nella prima metà del '700, Bellinzona 1999.
  • Katalog zabytków sztuki w Polsce, t. 3: Województwo kieleckie, red. J. Z. Łoziński, B. Wolff, z. 9: Powiat pińczowski, oprac. K. Kutrzebianka, J. Z. Łoziński, B. Wolff, Warszawa 1961.
  • Kracik J., Konsekracje kościołów i ołtarzy w diecezji krakowskiej w XVII i XVIII wieku, ,,Nasza Przeszłość” 1984, t. 61, s. 111-147.
  • Kowalski W., „Do zmartwychwstania swego za pewnym wodzem Kristusem…". Staropolskie inskrypcje północno-zachodniej Małopolski, Kielce 2004.
  • Lepiarczyk J., W sprawie fasady późnobarokowego kościoła parafialnego w Młodzawach, „Zeszyty Naukowe Uniwersytetu Jagiellońskiego. Prace z Historii Sztuki", t. 5, 1967, s. 117-120.
  • Łoziński J. Z., Pomniki sztuki w Polsce, t. I: Małopolska, Warszawa 1985, s. 429.
  • Pielas M., Matka Boska Bolesna, Kraków 2000.
  • Rosiński P., Zabytkowe organy w województwie kielecki, Warszawa-Kraków 1992.
  • Szydłowski T., Ruiny Polski. Opis szkód wyrządzonych przez wojnę w dziedzinie zabytków sztuki na ziemiach Małopolski i Rusi Czerwonej, Lwów 1919.
  • Wardzyński M., Prace rzeźbiarsko-kamieniarskie Wacława Beranka dla konwentów Paulinów Prowincji Polskiej Jasna Góra-Pińczów-Beszowa-Skała, [w:] Veritati serviens. Księga Pamiątkowa Ojcu Profesorowi Januszowi Zbudniewkowi zp, Warszawa 2009, red. J. Dzięgielewski i in., s. 493-527, il. 1-28.
  • Wiśniewski J., Historyczny opis kościołów, miast zabytków i pamiątek w pińczowskiem, skalbmierskiem i wiślickiem, Marówka 1927.
  • Wiśniowski E., Rozwój sieci parafialnej w prepozyturze wiślickiej w średniowieczu. Studium geograficzno-historyczne, Warszawa 1965.
  • Wiśniowski E., Prepozytura wiślicka do schyłku XVIII w., Lublin 1976.
  • Wojtasik Z., Zub J., Konserwacja tzw. zabytków ruchomych, [w:] Prace konserwatorskie w woj. świętokrzyskim w latach 2001-2012, red. J. Cedro, Kielce 2014, s. 121-178.
  • Zagórowski O., Architekt Kacper Bażanka, „Biuletyn Historii Sztuki” 1956, nr 1, s. 84-122.
  • Zarewicz L., Erem margrabski oo. Kamedułów w Szańcu. Wspomnienia historyczne, Kraków 1879.

Informacje ogólne

  • Rodzaj: dzwonnica
  • Chronologia: 1779 r.
  • Forma ochrony: rejestr zabytków
  • Adres: Młodzawy Małe 46
  • Lokalizacja: woj. świętokrzyskie, pow. pińczowski, gmina Pińczów - obszar wiejski
  • Źródło: Narodowy Instytut Dziedzictwa

Licencja:

zgłoś problem do konserwatora zabytków

Geoportal

Mapa Google

Zobacz także w najbliższej okolicy