Historia obiektu

Kościół pw. św. Antoniego Padewskiego został wzniesiony w 1741 r. z fundacji ówczesnego właściciela miejscowości, wojewody wołyńskiego Mikołaja Potockiego, wg projektu architekta Jana de Oppitz ze Lwowa, na gruntach należących do parafii. Kościół konsekrowano 25 lat później w 1766 r. W 1834 r. odnowiono budynek kościoła i klasztoru. W 1953 r. dokonano remontu świątyni, założono instalację centralnego ogrzewania, wymieniono pokrycie dachu, wykonano także polichromię we wnętrzu świątyni. Sceny figuralne wykonała artystka malarka Jadwiga Rymarówna z Krakowa.  W l. 50. XX w. odnowiono ołtarz główny a plac kościelny wzbogacono nowymi stacjami Drogi Krzyżowej, pędzla artysty malarza ks. Stanisława Nowaka.

W l. 60. XX w. wybudowano kaplicę od zach. i połączono ja z kruchtą, pracom konserwatorskim poddano część wyposażenia: boczne ołtarze i ambonę,. W 1979 r. wymieniono pokrycie dachowe z dachówki ceramicznej na blachę.

Opis obiektu

Kościół położony jest w zespole zabudowy klasztornej, we wsch. części miejscowości, po pd. stronie ul. Jana Pawła II, zwrócony frontem do drogi, poprzedzony od pn. obszernym, reprezentacyjnym dziedzińcem z figurą MB Niepokalanie Poczętej pośrodku. Kościół usytuowany jest na zamknięciu dziedzińca, późnobarokowy, z kryptami mieszczącymi pochówki fundatorów, dobrodziei i części zakonników. Świątynię wzniesiono na rzucie prostokąta, obudowano z dwóch stron pomieszczeniami klasztornymi. Jednonawowy kościół o dwuprzęsłowej nawie i jednoprzęsłowym, zamkniętym prostą ścianą prezbiterium, z dwoma rzędami połączonych ze sobą kaplic po obu stronach nawy, o zwartej bryle, z zewnątrz przypomina bazylikę. Równej wysokości nawa i prezbiterium przykryte są dachami dwuspadowymi, kalenica nad prezbiterium znajduje się nieco niżej niż nad nawą. Dwa rzędy kaplic po obu stronach nawy przykryte zostały dachami pulpitowymi. Masywna wieżyczka na sygnaturkę, wbudowana niegdyś w dwuspadowy dach chóru zakonnego, zatopiona jest w nadbudowanym, przylegającym do kościoła od pd., budynku klasztornym. Kościół wymurowano z cegły, pokrycie dachu stanowi blacha zakładkowa.

Elewację północną - frontową, rozplanowano jako trójosiową, dwukondygnacyjną, z ramową dekoracją, ujętą spływami wolutowymi i zwieńczoną trójkątnym szczytem. Oś zaakcentowano skromnym, kamiennym portalem wejścia głównego, nad którym w drugiej kondygnacji umieszczono obramienie wypełnione obrazem św. Franciszka a ponad nim duże, prostokątne, zamknięte łukiem odcinkowym okno. W bocznych osiach  rozmieszczono dwa niewielkie okienka w parterze. Fasada przedłużona od zachodu o dwie osie, przesłaniające współczesną kaplicę.

We wnętrzu świątyni, o ścianach rozczłonkowanych pilastrami, dominuje nawa nakryta kolebką z lunetami, uwagę zwraca wyposażenie kościoła, m.in.: późnobarokowy ołtarz z cudownymi obrazami: Matki Bożej z 1613 r. oraz św. Antoniego Padewskiego, marmurowe kropielnice, rokokowe krucyfiksy.

Dostępność obiektu dla zwiedzających. Kościół dostępny.

Autor noty: opr. Barbara Potera, OT NID w Rzeszowie, 12-02-2024 r.