Historia obiektu

Kaplica dworska w stylu klasycystycznym została wybudowana ok. 1810 r. w centralnej wówczas części parku dworskiego z inicjatywy Katarzyny Stadnickiej, żony Jana Stadnickiego. Kaplica wzniesiona została na rzucie prostokąta z prostokątnym portykiem od frontu i drugim półokrągłym od strony elewacji tylnej przypisywana jest wybitnemu architektowi Christianowi Piotrowi Aignerowi. Pierwotnie w elewacji frontowej umieszczone były symetrycznie dwa otwory okienne, które później zostały jednak zamurowane. Przez pierwsze kilkadziesiąt lat swojego istnienia kaplica pełniła funkcje kultowe jako obiekt przeznaczony dla członków rodziny właściciela majątku dworskiego. W latach 1862-1933 kaplica była już wykorzystywana jako świątynia katolicka pw. Św. Jana Chrzciciela ogólnodostępna dla wiernych, mieszkańców wsi Boratyn i najbliższych okolic. Po drugiej wojnie światowej budynek kaplicy pozostawał nieużytkowany. Na początku lat 70. XX w. kaplica poddana została gruntownemu remontowi, który objął m.in. wymianę pokrycia dachu i renowację tynków.

Opis obiektu

Murowana, otynkowana i niepodpiwniczona kaplica wzniesiona na rzucie prostokąta położona na skarpie opadającej w kierunku potoku Rokietnica w pn. części założenia parkowego. Budynek w stylu klasycystycznym zwrócony fasadą w kierunku pd. z prostokątnym portykiem od frontu i drugim półokrągłym w elewacji tylnej. Kaplica o jednej kondygnacji nakryta dachem dwuspadowym krytym blachą z wyjątkiem portyku tylnego, który posiada dach płaski. Portyk frontowy wsparty na sześciu kolumnach, z których wewnętrzne umieszczone są parami Na osi elewacji frontowej znajdują się drewniane drzwi wejściowe obite blachą oraz dwa zamurowane otwory okienne. Wnętrze kaplicy jednotraktowe, trójpasmowe pozbawione obecnie całkowicie wyposażenia z korytarzykiem przechodzącym w absydę.

Dostępność obiektu. Zabytek dostępny z zewnątrz

Autor noty: oprac. dr Andrzej Gliwa, OT NID w Rzeszowie, 08.07.2023 r.