Historia obiektu

Kamienica została wzniesiona w 1897 r. w pd. pierzei ówczesnej ul. Krakowskiej według projektu rzeszowskiego przedsiębiorcy budowlanego Franciszka Stążkiewicza (ok. 1858-1944) dla Jana Krawieckiego, dyrektora Szkoły Miejskiej w Rzeszowie. Budynek został rozplanowany na rzucie zbliżonym do kwadratu z charakterystycznym ryzalitowo wysuniętym narożnikiem pn.-wsch. o dwóch kondygnacjach przypominającym nieco wieżę obronną. Od strony pd. usytuowany był niewielki ogród na rzucie prostokąta. Już w 1910 r. budynek przeszedł na własność Konstantego i Władysławy Bieleckich, którzy w 1912 r. przeprowadzili częściowy remont jego wnętrz. Budynek był remontowany również  latach 60. XX w. Pod koniec lat 70. XX w. właścicielami domu byli Emil Bielecki i Tadeusz Cieszyński. Począwszy od lat 90. ubiegłego stulecia po przeprowadzeniu remontu budynku w jego części parterowej funkcjonowała przez kilkanaście lat apteka, a później gabinet dentystyczny. Obecnie budynek nadal jest wykorzystywany do celów mieszkalnych, a dolna kondygnacja od strony ul. Jałowego pełni rolę usługową, w której funkcjonuje gabinet stomatologiczny.

Opis obiektu

Budynek ustawiony kalenicowo w zwartej zabudowie pd. pierzei ul. ks. Jałowego. Kamienica została wzniesiona z cegły na rzucie zbliżonym do kwadratu jako budynek o trzech traktach dwukondygnacyjny, murowany, otynkowany, podpiwniczony, zwrócony frontem w kierunku pn. Dach trójspadowy z więźbą stolcową pokryty dachówką, a nad ryzalitowo wysunięta wieżą od strony pn.-wsch. czterospadowy, wtopiony w dach korpusu głównego. Elewacja frontowa o czterech osiach w parterze i 5-osiowa w kondygnacji górnej. Elewacje frontowa i boczna są ozdobione dekoracją ramową i gzymsem kapnikowym umieszczonym między kondygnacjami. Od strony elewacji bocznej znajduje się dobudowany w 1960 r. murowany ganek nakryty daszkiem dwuspadowym pokrytym blachą. Część pn.-wsch. budynku zwieńczona jest belkowaniem z rzędem niewielkich konsolek we fryzie. Okna w elewacji frontowej prostokątne ujęte w delikatnie zaznaczone obramienia. W elewacji wsch. w kondygnacji górnej dwa otwory okienne pozostają obecnie zamurowane. Elewacja tylna od strony pd. posiada gładką, otynkowaną powierzchnię z czterema prostokątnymi oknami bez obramień w każdej z kondygnacji.

Dostępność obiektu. Zabytek dostępny z zewnątrz.

Autor noty: dr Andrzej Gliwa, 27-09-2024 r.