Obecnie w stanie ruiny z częściowo zachowaną fosą.

Historia

Dwór szlachecki rodu von Stosch, wzniesiony w poł. XVII w., prawdopodobnie na miejscu średniowiecznej siedziby, o czym świadczy zachowane w partii piwnic pod skrzydłem północnym sklepione pomieszczenie datowane na XV w. Zachowane XVI-wieczne fragmenty kamieniarki świadczą o kolejnym etapie budowy. Dwór gruntownie został przebudowany na pocz. wieku XVIII przez Jerzego Abrahama von Stosch. Czworoboczne z wieżami oraz z wieżą bramną. W początkach wieku XVIII Czernina przeszła na własność rodziny von Lestwitz. Jeszcze w wieku XVIII Karol Rudolf von Lestwitz, kolejna rozbudowa nadbudował pałac o jedną kondygnację. Umierając bezpotomnie w 1803 roku cały majątek zapisał, ustanowionej przez siebie fundacji, którą stanowił zakład wychowawczy dla szlachetnie urodzonych osieroconych dziewcząt. Fundacja działała do czasów II wojny światowej. Pałac nieużytkowany po 1945 roku, w szybkim czasie uległ zniszczeniu w roku 1960 zabezpieczony został jako trwała ruina.

Opis

Pałac z zachowanym południowym odcinkiem fosy, usytuowany jest w pd.-wsch. części rozległego zespołu pałacowo-folwarczego. Murowany w kamienia i cegły. Obecnie w stanie ruiny z zachowanymi silnie uszkodzonymi murami obwodowymi. Założony na planie prostokąta, czteroskrzydłowy z wewnętrznym dziedzińcem i fasadą (elewacja zach.) flankowaną szerokimi cylindrycznymi wieżami. W środkowej części elewacji południowej prostokątny dwuosiowy ryzalit. Pałac jest budowlą trójkondygnacyjną, posadowioną na wysokiej partii cokołowej. Elewacje o prostokątnych otworach okiennych, rozczłonkowane zostały jońskimi pilastrami, w dolnej partii boniowanymi oraz szerokimi płaskimi gzymsami międzykondygnacyjnymi. Na osi fasady znajduje się prostokątny poryk balkonowy, pod otworem okiennym na kondygnacji II umieszczono dwa płaskorzeźbione piaskowcowe kartusze herbowe von Lestwitz i von Stosch. W partii dachu środkowa część elewacji zwieńczona została prostokątną nadstawą, z trójkątnymi częściami bocznymi, zwieńczona trójkątnym naczółkiem. W nadstawie otwór tarczy zegarowej, podtrzymywanej przez dwa putta.

Obiekt dostępny, w stanie ruiny.

oprac. Maria Czyszczoń, OT NID we Wrocławiu 10.12.2015 r.