Szkoła, Zuzela
Narodowy Instytut Dziedzictwa en

Zdjęcie panoramiczne tej lokalizacji jest niedostępne.

photo

Obiekt stanowi przykład małomiasteczkowego budownictwa drewnianego. Budynek szkoły jest rekonstrukcja XIX-wiecznego budynku. Obiekt posiada głównie wartość historyczną, w latach 1908-1911 w szkole w Zuzeli pierwsze nauki pobierał Kardynał Stefan Wyszyński - prymas polski. Ponadto obiekt ten jest jedynym przykładem szkoły jednoklasowej na terenie północnego Mazowsza.

Historia

Budynek szkolny wybudowany pod koniec XIX wieku, użytkowany do 1945 roku. Od 1946 roku siedziba Gromadzkiej Rady Narodowej. Od 1975 roku nieużytkowany. W 1987 roku gruntownie odnowiony i adaptowany na muzeum. Remont kapitalny objął wymianę podmurówki, zabezpieczenie i częściowa wymianę bali zrębu, zabezpieczenie i częściową wymianę belek stropu i desek pułapu, wymianę więźby dachowej, pokrycia dachu, częściową wymianę stolarki.

Opis

Dawna szkoła w Zuzeli położona jest w środku wsi, naprzeciw kościoła parafialnego. Budynek ustawiony kalenicowo do drogi przez wieś. Szkoła na planie prostokąta, trójdziałowa, z sienią przechodnią na środku. W części wschodniej wielka izba lekcyjna. W części zachodniej, dwutraktowej, izba od tyłu kuchnia. Od frontu na osi prostokątny ganek. Bryła budynku prostopadłościenna, podpiwniczona, parterowa nakryta wysokim dachem dwuspadowym z szerokimi okapami. Ganek środkowy niższy od zrębu, nakryty spłaszczonym dwuspadowym dachem. Szkołę wzniesiono z drewna, o konstrukcji zrębowej. Podmurówka z kamieni polnych. Zręb z bali sosnowych łączonych ze sobą w długości tyblami, na narożach na jaskółczy ogon z przyciętymi ostatkami. Od wewnątrz otynkowany. Podłogi drewniane, deskowe na legarach. W sieni posadzka z cegły klinkierowej. Stropy drewniane, belkowe, z deskowym górnym pułapem, docieplone polepą. W izbie wschodniej belki stropowe wsparte na wzdłużnym podciągu. Więźba dachowa drewniana krokwiowo - stolcowa. Dach kryty gontem. Okna drewniane, ościeżnicowe, dwuskrzydłowe, sześciopolowe z filongowymi okiennicami. Drzwi drewniane, futrynowe, płycinowe, jednoskrzydłowe. Zewnętrzne z nadświetlem, od frontu dwuskrzydłowe. Schody do piwnic ceglane, jednobiegowe. Schody na poddasze drewniane, jednobiegowe, z poręczą zewnętrzną. Kominy ceglane, słupowe. Ganek frontowy konstrukcji słupowo - ramowej. Schody zewnętrzne z kamienia polnego, łamanego. Elewacje budynku z odsłonięta strukturą ścian, na kamiennej podmurówce, rozczłonkowane prostokątnymi otworami okiennymi i drzwiowymi. Otwory w profilowanych, deskowych okładzinach. Okapy z deskową podbitka. Szczyty dekoracyjnie oszalowane z okienkami na osiach. Elewacja frontowa pięcioosiowa, z gankiem na osi. Pod gankiem drzwi główne, na osiach bocznych okna. Elewacja tylna trójosiowa, z oknami po bokach i drzwiami na środku ujętymi po bokach oknami jednoskrzydłowymi. Elewacje szczytowe analogiczne, dwuosiowe, z oknami na osiach.

Obiekt dostępny dla zwiedzających w godzinach pracy muzeum.

Oprac. Katarzyna Kosior, OT NID w Warszawie, 14.11.2014 r.

Bibliografia

  • Katalog Zabytków Sztuki w Polsce, t. X: Województwo warszawskie, z. 12: Powiat ostrowsko - mazowiecki, Instytut Sztuki PAN, Warszawa 1974.
  • Karta ewidencyjna zabytku architektury i budownictwa tzw Karta Biała, St. Fiedorczuk, 2000.

Informacje ogólne

  • Rodzaj: budynek użyteczności publicznej
  • Chronologia: koniec XIX w.
  • Forma ochrony: rejestr zabytków
  • Adres: Zuzela
  • Lokalizacja: woj. mazowieckie, pow. ostrowski, gmina Nur
  • Źródło: Narodowy Instytut Dziedzictwa

Licencja:

zgłoś problem do konserwatora zabytków

Geoportal

Mapa Google

Zobacz także w najbliższej okolicy