Jest cennym świadectwem wielokulturowego dziedzictwa Wielkopolski.

Historia

Węgorzewo (do 2005 r. Węgorzewo Szczecineckie) było niegdyś wsią szlachecką. Pierwotny kościół wzniesiony został zapewne w 1621 r. Zachowany do dziś kościół szkieletowy wzniesiony został na miejscu wcześniejszego budynku w 1791 r. z fundacji ówczesnych właścicieli wsi - rodziny Wangerów. W 1945 r. świątynia została przejęta przez katolików, od tego czasu pełni funkcję kościoła filialnego p.w. Wniebowzięcia NMP w Lotyniu.

Kościół był kilkakrotnie remontowany, m. in. w roku 1970 odrestaurowana została wieża, w l. 1984-85 w świątyni zlikwidowano empory i część drewnianych słupów, przy ścianach obwodowych od wewnątrz wzniesiono nowe ściany, zamurowano dawne wejście w wieży, wykonano nowe wejście od strony wsch. Pomimo przeprowadzenia prac remontowych stan budynku jest zły. Widoczne są liczne uszkodzenia podmurówki i drewnianych elementów konstrukcyjnych ścian. Tynk w wielu miejscach odpadł, nieszczelne jest pokrycie dachu. Zniszczony jest mur otaczający świątynię.

Opis

Kościół usytuowany jest w pd.-zach. części Węgorzewa, przy lokalnej drodze wiejskiej. Jego prezbiterium pierwotnie skierowane było na wsch., obecnie - na zach. Świątynię otacza dawnym cmentarz przykościelny ogrodzony kamienno-ceglanym murem z furtkami od pd. i wsch.

Salowy kościół wzniesiony został na planie wydłużonego prostokąta, z prosto zamkniętą partią wsch. Po stronie zach. znajduje się wieża z kruchtą w przyziemiu na planie zbliżonym do kwadratu.. Nawa nakryta jest wysokim dachem dwuspadowym z naczółkiem po stronie wsch. Nad całością dominuje wysoka wieża, częściowo wtopiona w bryłę nawy. Najwyższa kondygnacja wieży znacznie węższa, nakryta hełmem z iglicą zwieńczoną chorągiewką z datą 1791.

Kościół jest budynkiem drewnianym, wzniesionym na ceglanej podmurówce, w konstrukcji szkieletowej, z wypełnieniem cegłą i gliną. Ściany od wewnątrz oraz Wypełnienia od zewnątrz oraz wtórne ściany wewnętrzne otynkowano. Dach nawy oraz dolne polacie dachu wieży pokryte są łupkiem, hełm wieży i iglica pokryte zostały blachą. Wnętrze nakryte jest drewnianym stropem z podbiciem z desek.

Na zewnątrz kompozycja ścian oparta jest na kontraście ciemnych belek konstrukcji szkieletowej i jasnych, otynkowanych, malowanych na biało wypełnień (obecnie tynk znacznie uszkodzony). Okna i wejścia są prostokątne.

Całkowicie zmodernizowane wnętrze kościoła nakryte jest drewnianym stropem podbitym deskowaniem wspartym na ścianach obwodowych oraz drewnianych słupach.

Z dawnego wyposażenia kościoła zachował się zmontowany z elementów późnobarokowych ołtarz gł. (pierwotnie ambonowy), a także chrzcielnica z 1626 r., obecnie wykorzystana jako podstawa ołtarza soborowego.

Kościół dostępny do zwiedzania z zewnątrz oraz - po wcześniejszym uzgodnieniu - wewnątrz.

Bliższe informacje oraz godziny Mszy Św. są podane na stronie internetowej Diecezji Koszalińsko-Kołobrzeskiej: www.koszalin.opoka.org.pl

Oprac. Krzysztof Jodłowski, OT NID w Poznaniu, 06.11.2015 r.