Historia

Został ufundowany przez społeczność supraską w 1934 roku, jako Dom Ludowy im. Mariana Zyndram-Kościałkowskiego. Zaprojektowany przez warszawskiego architekta Jarosława Girina, autora Teatru im. Aleksandra Węgierki w Białymstoku. Został zbudowany z drewna, które podarował na ten cel fabrykant supraski Konstanty Zachert. Uroczyste otwracie obiektu odbyło się w 1935 roku. Wewnątrz była sala widowiskowa na 300 miejsc oraz biura Zarządu Miejskiego i pomieszczenia przeznaczone organizacjom młodzieżowym. Odbywały się tu oficjalne uroczystości, występowały zespoły muzyczne i teatralne oraz działało kino. Po wojnie budynek został wyremontowany (zabudowano wówczas m.in. antresolę), oszalowany i użytkowany jako kino, urząd stanu cywilnego oraz lokal gastronomiczny. W latach 2013-1015 w budynku przeprowadzono remont generalny odtwarzając elementy zatarte w okresie powojennym.

Dom Ludowy w Supraślu został laureatem konkursu Zabytek Zadbany w 2016 roku w kategorii architektura i konstrukcje drewniane.

Opis

Budynek usytuowany po zachodniej stronie ul. Piłsudskiego, na placu miejskim pomiędzy dwoma kościołami. Ustawiony kalenicowo do ulicy, w głębi działki, frontem skierowany na wschód, otoczony drzewami. Modernistyczny.

Część główna budynku na rzucie prostokąta, do boków którego przylegają prostokątne w rzucie przybudówki i trójbocznie zamknięte aneksy przy fasadzie (klatka schodowa) i elewacji północnej. Bryła złożona z prostopadłościennego, dwukondygnacyjnego korpusu głównego ujętego z trzech stron jednokondygnacyjnymi, prostopadłościennymi przybudówkami, z trójbocznie zamkniętym aneksem przy elewacji północnej oraz wysoką, wyniesioną ponad wysokość dachu i wysuniętą przed lico, przeszkloną klatką schodową z trójbocznym zamknięciem, umieszczoną z lewej strony fasady. Budynek nakryty dachem wielospadowym. Z tyłu budynku - zewnętrzna scena letnia w formie zadaszonej wiaty ujętej drewnianą balustradą. Drewniany, zbudowany w konstrukcji sumikowo-łątkowej, oszalowany deskami ułożonymi poziomo. Elewacja frontowa dwukondygnacyjna, czteroosiowa, z wejściem głównym poprzedzonym schodami. Od południa do fasady przylega wysoka, przeszklona klatka schodowa. Po obu stronach symetrycznie umieszczone wejścia do jednokondygnacyjnych części bocznych budynku. Okna trójskrzydłowe. Wnętrze z holem poprzedzającym salę widowni ze sceną umieszczoną od zachodu. Przeszklona klatka schodowa prowadzi na antresolę widowni. Z prawej strony sceny pomieszczenie zamknięte trójbocznie, z lewej strony - pomieszczenie prostokątne. Po obu stronach widowni pomieszczenia o układzie amfiladowym.

Obiekt dostępny dla zwiedzających z zewnątrz, zwiedzanie wnętrza możliwe jest podczas imprez.

Oprac. Joanna Kotyńska-Stetkiewicz, OT NID w Białymstoku, 22-11-2015 r.