Powstała w połowie XIX wieku. Jest świadectwem wspaniałego kunsztu lokalnych rzemieślników (cieśli i stolarzy). Kaplica jest wpisana do rejestru zabytków woj. mazowieckiego pod nr A-627. Zbudowana została na planie prostokąta z wydzielonym prezbiterium, po bokach którego znajduje się zakrystia i skarbczyk. Nawy boczne z obniżonym stropem oddzielone są od nawy głównej dwoma rzędami słupów. Wydzielona od strony południowej kruchta, nad którą znajduje się balkon chóru muzycznego, otwarta jest do nawy głównej prostokątnym przeźroczem zamkniętym łukiem koszowym. Wystrój wnętrza kaplicy jest surowy, wręcz ascetyczny, brak tu zdobień i malunków na ścianach. W prezbiterium znajduje się ołtarz główny wykonany z drewna. Pochodzi z wieku XVIII i prezentuje styl późnego baroku. W części centralnej ołtarza widnieje obraz malowany na desce z wizerunkiem św. Rocha datowany na wiek XVII. Autor obrazu nieznany. Po stronie lewej prezbiterium znajduje się drewniana ambona pochodząca z I poł. XVIII wieku. W nawach bocznych są dwa ołtarze z XVIII wieku z obrazami: Matka Boska z Dzieciątkiem (1890r.), św. Katarzyna i św. Stanisław (1899r.). W kaplicy są także dwa konfesjonały barokowe z XVII i XVIII w. W nawie bocznej ustawiony jest pochodzący z XVII wieku kredens kościelny służący do przechowywania szat i naczyń liturgicznych. W roku 2021 r. rozpoczęto zakrojone na szeroką skalę prace remontowo-konserwatorskie, które swoim zakresem objęły: wzmocnienie fundamentów, wymianę dachu wraz z pokryciem, odbudowę zniszczonej wieżyczki, wymianę elewacji, odtworzenie drewnianej podłogi, konserwację wnętrza i wyposażenia kaplicy.