Historia

Parafia w Słocinie istniała już w 1419 roku. Pierwsza drewniana świątynia pod wezwaniem św. Marcina spłonęła w 1466 roku. Kolejny kościół powstał z fundacji Jana Pileckiego i przetrwał do 1624 roku, ulegając zniszczeniu w wyniku najazdu tatarskiego. Następna świątynia powstała jako częściowo murowana i była poddawana licznym przebudowom, w 1828 roku dobudowano do niej wieżę. Mimo licznych prac naprawczych stan techniczny kościoła pogarszał się. Stał się również niewystarczający dla rozrastającej się parafii. Na początku XX-wieku postanowiono rozpocząć budowę nowego kościoła. Obecna świątynia powstała w latach 1913-1916 według projektu Tadeusza Obmińskiego z poprawkami Mateusza Tekielskiego. Świątynię konsekrowano 08.05.1932 roku nadając jej wezwanie św. Rocha. 

Opis

Kościół pw. św. Rocha położony jest w centralnej części dawnej wsi Słocina, przy ul. Paderewskiego; otoczony kręgiem drzew oraz ogrodzeniem z kutych przęseł pomiędzy ceglanymi słupkami. Jest to kościół neogotycki, murowany z cegły na kamiennym cokole, z kamiennymi elementami architektonicznymi i dekoracyjnymi oraz dachami dwuspadowymi pokrytymi blachą miedzianą.  Nieorientowany, frontem zwrócony na pd. o masywnej, oszkarpowanej w narożach bryle. Kościół został wybudowany na planie krzyża łacińskiego jako trzynawowy, z szerokim transeptem oraz prezbiterium zamkniętymi trójbocznie, ujętym dwoma zakrystiami. Nawa główna poprzedzona jest kruchtą, do której dobudowano dwa pomieszczenia pomocnicze. Nad kruchtą masywna wieża czworoboczna zwieńczona strzelistym hełmem. Na skrzyżowaniu kalenic sygnaturka. Elewacja frontowa trójosiowa, z wejściem głównym zamkniętym łukiem ostrym. Po bokach płaskorzeźbione dekoracje upamiętniające 1000-lecie Chrztu Polski. 

W nawach bocznych, transepcie prezbiterium i zakrystiach smukłe okna zamknięte łukiem ostrym w profilowanym obramieniu. W części prezbiterium wypełnione witrażami z przedstawieniem Dobrego Pasterza oraz św. Jana Kantego i św. Izydora, pochodzącymi z Krakowskiego Zakładu Witrażów S. G. Żeleńskiego. W pozostałych oknach witraże współczesne, głównie z fundacji parafian.

Nawa główna dwuprzęsłowa, ostrołukowo otwarta do naw bocznych. Sklepienia gwiaździste i krzyżowe. Wnętrze zdobione bogatą polichromią floralno-geometryczną z lat 30. XX wieku autorstwa Juliusza Makarewicza (prezbiterium) i Jana Bukowskiego (nawy).  Nad kruchtą chór muzyczny wsparty na kolumnach. Organy z 1930 roku firmy Rieger, przebudowane w 1988 roku. Ołtarz główny w formie pentaptyku z wizerunkiem Matki Bożej Szkaplerznej w otoczeniu świętych przedstawionych na skrzydłach ołtarza. We wschodniej nawie ołtarz z wizerunkiem św. Rocha, w nawie zachodniej przedstawienie Matki Bożej z Lourdes. Wśród neogotyckiego wyposażenia kościoła wyróżnić należy chrzcielnicę, ambonę, konfesjonały. 

Obiekt dostępny

Oprac. Joanna Dzik, OT NID w Rzeszowie, 07.01.2025 r.