Kościół pw. św. Jana Ewangelisty, Pisarzowa
Narodowy Instytut Dziedzictwa en

Zdjęcie panoramiczne tej lokalizacji jest niedostępne.

Kościół pw. św. Jana Ewangelisty

Pisarzowa

photo

XVIII-wieczny, mocno przebudowany kościół, cechuje malownicze, wyizolowane otoczenie. W wyniku kilku faz przebudowy obiekt niezbyt stylowy, ale nadal stanowiący malowniczą dominantę w panoramie wsi.

Historia

Parafia w Pisarzowej istnieje od XIV wieku. W 1581 Pisarzowi należała do kapituły sądeckiej, wkrótce potem wcielono ją do dóbr królewskich Obecny kościół św. Jana Ewangelisty w Pisarzowej, najpewniej trzeci na tym miejscu, wzniesiony został w 1713 przez F. Wąsowskiego. Do jego budowy użyto elementów z poprzedniej, rozebranej XV-wiecznej gotyckiej świątyni. Konsekracja w 1749 przez sufragana krakowskiego Michała Kunickiego. Po I rozbiorze Polski, w wyniku konfiskaty przez Austriaków dóbr królewskich, Pisarzowa przeszła w ręce Austrii, stając się własnością skarbu cesarskiego w Wiedniu i przez pewien czas wchodziła w skład dóbr kameralnych. W wyniku przywłaszczenia terenu wsi pod opiekę tego urzędu przeszedł kościół parafialny. Dwukondygnacyjną wieżę konstrukcji słupowej wzniesiono w 1875. 1923-1935 budowa Kaplicy Różańcowej. W 1978 przebudowa - kościół został podniesiony i poszerzony w dolnej części, a do wieży dobudowano trzecią kondygnację. W 2014 świątynia była konserwowana - remont dachu oraz schodów i obejścia wokół kościoła.

Opis

Kościół orientowany, jednonawowy, z węższym prezbiterium, zamkniętym trójbocznie. Wzniesiony w konstrukcji wieńcowo-zrębowej. Nawę i prezbiterium nakrywa jadnokalenicowy dach wielospadowy, kryty blachą, z barokową sygnaturką zwieńczoną baniastym hełmem z latarnią. Górna kondygnacja wieży za każdej strony przepruta okienkami o wykroju czwórliścia. Środkowa kondygnacja ozdobiona od południa dużym oknem w neogotyckim obramieniu zwieńczonym kwiatonami. Do prezbiterium, od strony północnej. przylega zakrystia. Od południa Kaplica Różańcowa (1923-1935) z obrazem przedstawiającym Maryję wręczającą różaniec św. Dominikowi. Z kaplicy przejście do Ogrojca. Nad prezbiterium pozorne sklepienia kolebkowe, nad nawą stropy płaskie. Wnętrze zdobi polichromia figuralna i ornamentalna z 1897 (malował Adolf Gucwa z Tarnowa). Barokowe i rokokowe wyposażenie świątyni pochodzi z końca XVII w. oraz z XVIII w. W ołtarzu głównym znajduje się intarsjowany obraz Matki Boskiej z Dzieciątkiem, datowany na koniec XVII w. Z tego samego okresu pochodzi kamienna chrzcielnica. W nawie dwa ołtarze boczne - ołtarz św. Anny (w nim wizerunek św. Izydora z 1720) oraz Serca Pana Jezusa (w nim wizerunek św. Antoniego z 1640). Wokół świątyni XIX-wieczny kamienny mur z trzema bramkami. W murze kapliczki z figurami: Chrystus frasobliwy, Upadek Chrystusa, Pieta i Chrystus Zmartwychwstały.

Obiekt dostępny. Dni powszednie - 18.00 (w zimie 17.00). Niedziele i święta - 7:30, 10:45, 16:00.

Oprac. Roman Marcinek, OT NID w Krakowie, 20.03.2015 r.

Bibliografia

  • G. Ruszczyk, Drewniane kościoły w Polsce 1918-1939, Warszawa 2001,
  • [M. Kornecki], Kościoły Diecezji Tarnowskiej [w:] Rocznik Diecezji Tarnowskiej, Tarnów 1972,
  • P. Skoczek: Parafie Ziemi Limanowskiej. Proszówki 2009,
  • Matuszczyk, Beskid Wyspowy. Pruszków 2008.
  • Katalog Zabytków Sztuki w Polsce, T. I, Województwo krakowskie, z. 7, Powiat limanowski, Warszawa 1953

Informacje ogólne

  • Rodzaj: kościół
  • Chronologia: 1 poł. XVIII w.
  • Forma ochrony: rejestr zabytków
  • Adres: Pisarzowa 20
  • Lokalizacja: woj. małopolskie, pow. limanowski, gmina Limanowa
  • Źródło: Narodowy Instytut Dziedzictwa

Licencja:

zgłoś problem do konserwatora zabytków

Geoportal

Mapa Google

Zobacz także w najbliższej okolicy