Historia

Pałac wzniesiony został w latach 1850-1852 jako rezydencja miejska i zarazem prezent dla drugiej żony księcia, Amalii Schenk von Geyern, hrabiny Rothenburg. Z budynkiem związany był ogród w stylu francuskim. W latach 1862-1863 do pałacu dobudowano stajnię i powozownię. Po śmierci księcia w 1869 r. obiekt został przekazany przez wdowę krewnym z linii Hohenzollern – Sigmaringen. Od 1870 r. właścicielem pałacu był książę von Hohenzollern zu Düsseldorf, a następnie hrabia von Nostitz z Soboty. Sprzedał on posiadłość władzom powiatu lwóweckiego. W przebudowanych wnętrzach ulokowano siedzibę władz powiatowych, m.in. sejmiku i starosty. Obecnie (połączony z sąsiednimi kamienicami) mieści Urząd Miasta i Gminy Lwówek Śląski oraz komendanturę Straży Miejskiej. W miejscu dawnego ogrodu urządzono parking.

Opis

Budynek usytuowany na zachód od centrum miasta, w sąsiedztwie plant. Wzniesiony na zbliżonym do litery „T” planie. Rozczłonkowana bryła złożona jest z osadzonego na cokole, równoległego do ulicy, trójkondygnacyjnego korpusu oraz prostopadłego doń niższego skrzydła tylnego. Środkowa część korpusu wysunięta jest płytkim ryzalitem przed lico elewacji i nakryta niskim, czterospadowym dachem o krótkiej kalenicy. Pozostałe części budynku nakryte zostały dachami dwuspadowymi. Elewacje korpusu oblicowano regularnymi ciosami szarego piaskowca, a w zwieńczeniu znalazł się mocno wysunięty gzyms koronujący. Większość okien zamknięto półkoliście, a w partii pierwszego piętra osadzono je w profilowanych oprawach. W przyziemiu znajdującej się od północnego wschodu fasady umieszczony został dwuosiowy, wgłębny portyk ze wspartym na konsolach balkonem i trzymanym przez dwa psy kartuszem herbowym. Wnętrza otrzymały bogatą dekorację rzeźbiarską i sztukatorską, obecnie w większości niezachowaną. Serce pałacu stanowi znajdująca się na pierwszym piętrze dawna sala koncertowa, późniejsza sala obrad.

Wnętrza dostępne w godzinach pracy Urzędu Miasta i Gminy.

Oprac. Piotr Roczek, OT NID we Wrocławiu, 28.11.2018 r.