Historia

Istnienie młyna w Starych Siołkowicach poświadczone jest w źródłach już z 2 poł. XIII w. Młyn obecnie znajdujący się w Muzeum Wsi Opolskiej pochodzi zaś z początku XIX w. i został wzniesiony przez rodzinę Wawrzyn.

W 1832 r. obiekt relokowano w dół rzeki Brynica, ok. 250 m od wcześniejszej lokalizacji. Już dwa lata później, jako właściciel wymieniany jest Szymon Pogrzeba. W rękach rodziny Pogrzeba obiekt pozostawał do 1970 r., kiedy to młyn został sprzedany do MWO.

Młyn na rzece Brynicy był jednym z kilku obiektów w zagrodzie młynarza. Bezpośrednio do młyna przylegał budynek mieszkalny, który posiadał wraz z młynem wspólny mansardowy dach. W skład zagrody wchodziły także stodoła, budynek gospodarczy z mieszkaniem wysypnika oraz szopa na siano i słomę. Po przeniesieniu młyna do Muzeum Wsi Opolskiej został on odbudowany już bez części mieszkalnej, która pierwotnie była murowana. Młyn jest obiektem wzniesionym w całości z drewna. Konstrukcja ścian jest mieszana wieńcowa i sumikowo-łątkowa. Budynek nakrywa dach mansardowy, zastosowanie którego dawało młynarzowi więcej przestrzeni, w której mógł składować zboże i mąkę. Napęd młyna zapewnia pojedyncze koło wodne śródsiębierne. Obecnie jest on elementem znajdującej się w centrum Muzeum zagrody młynarza, w skład której wchodzą także: stodoła z połowy XIX w. z Dąbrówki Dolnej; chałupa z przełomu XVIII i XIX w. z Antoniowa; spichlerz z przełomu XVIII i XIX w. z Ligoty Górnej oraz szopa z połowy XIX w. z Bogacicy.