Historia

Kamienna obora powstała w ostatniej ćwierci XIX stulecia w południowo-zachodniej części kompleksu folwarczno-dworskiego między korytem młynówki a potokiem Lubatówka. Obora została wybudowana przez Dembińskich, ówczesnych właścicieli majątku ziemskiego w Rogach w miejscu starszej murowanej obory i przylegającego do niej od strony północnej niewielkiego budynku brogu. Po ich wyburzeniu, co nastąpiło po 1851 roku wzniesiono kamienny budynek obory na rzucie prostokąta, który został nakryty dachem dwuspadowym. Ostatnim właścicielem zespołu dworskiego pochodzącym z klasy ziemiańskiej był Eustachy Antoni hr. Dembiński (1880-1924). Po jego śmierci w 1924 roku doszło do zlicytowania miejscowego kompleksu dworskiego. W ten sposób budynek obory z częścią obszaru dworskiego wszedł w posiadanie rodziny Macyków. 

Opis

Budynek obory położony jest w południowej części dawnego założenia dworskiego pomiędzy ul. Dworską i ul. Szkolną na lewym brzegu potoku Lubatówka. Jest to budynek parterowy wzniesiony na rzucie prostokąta o wymiarach 9 x 18 metrów o prostopadłościennej bryle, który nakryty jest dachem dwuspadowym wykonanym z dachówki ceramicznej. W dolnej części połaci zachodniej dachu zaślepiony blachą otwór po istniejącej wcześniej w tym miejscu lukarnie i okienku wrzutowym. Ściany kamienne z nielicznymi przemurowaniami ceglanymi. Budynek obory w większości pozbawiony jest tynków. W wystroju elewacji wschodniej uwagę zwracają niewielkie i półkoliście zamknięte obramowania okienne. Obecnie od strony elewacji wschodniej i elewacji bocznej od strony północnej pierwotne otwory okienne są zaślepione cegłami. W elewacjach wschodniej i zachodniej zachowane są łącznie cztery otwory wejściowe, a w elewacji północnej jeden otwór drzwiowy, który zamurowany jest obecnie cegłą i kamieniami. 

Zabytek dostępny z zewnątrz.

Oprac. Andrzej Gliwa, OT NID w Rzeszowie, 17.04.2025 r.