Historia

Już w 1410 roku wzmiankowana jest parafia w Mrzygłodzie, erygowana z fundacji Władysława Jagiełły jako wotum wdzięczności za zwycięstwo w bitwie pod Grunwaldem. Kościół pw. Rozesłania Apostołów wzniesiono w pierwszej połowie XV wieku w odległości 100 metrów za południową pierzeją rynku. Według miejscowej tradycji kościół budowali jeńcy krzyżaccy. W 1624 roku w wyniku najazdu tatarskiego spłonął dach wraz ze stropem oraz wyposażenie kościoła. Budynek kościoła był przebudowywany i odnawiany kilkukrotnie: w latach 1624-1646 (nowe sklepienie nawy i ściana tęczowa), w 1881 roku (fasadę wzbogacono o szczyt), w 1912 roku (dobudowa kruchty), w 1934 roku (zmiana kształtu otworów okiennych), w 1965 roku (remont generalny całego budynku), w latach 1998-1999 (wymiana więźby dachowej oraz pokrycia, remont elewacji), w latach 2008-2010 (odnowienie elewacji, konserwacja malowideł, wymiana posadzki w prezbiterium, nowy ołtarz soborowy). W 2011 roku wstawiono nowe tabernakulum a w 2012 roku przeprowadzono prace renowacyjne ołtarza głównego. W stulecie odzyskania przez Polskę niepodległości mieszkańcy Mrzygłodu ufundowali słup pamięci, który umiejscowiono na placu przykościelnym.

Opis

Świątynia jest orientowana, założona na rzucie podłużnym. Kościół wymurowano z ciosów piaskowca, cegły i pustaków oraz przekryto dachem dwuspadowym z pokryciem z blachy płaskiej. Prezbiterium nakryte jest oddzielnym, nieco niższym dachem dwuspadowym opadającym od wschodu trzema połaciami. We wschodniej części dachu nawy znajduje się wieżyczkę na sygnaturkę. Niewielki dwuspadowy dach umieszczono nad kruchtą. Bryła świątyni jest zwarta, zróżnicowana pod względem wysokości, opięta przyporami. Elewacje są gładko tynkowane, w elewacji południowej zachował się kamienny portal. Otwory okienne są półkoliście zamknięte, w nawie i prezbiterium osadzone w głębokich rozglifieniach. Nawa główna na planie prostokąta z zamkniętym trójbocznie, w sposób nieregularny prezbiterium, do którego od strony północnej dobudowano zakrystię ze skarbczykiem. Wnętrze nawy przekryte jest pozorną kolebką. Nad prezbiterium występuje sklepienie krzyżowo-żebrowe, w zakrystii kolebkowe Prezbiterium od nawy rozdziela półkoliście zamknięty łuk tęczowy. Wnętrze częściowo zdobione polichromią. Wśród wyposażenia kościoła warto wyróżnić drewnianą chrzcielnicę z 1. połowy XVIII wieku oraz XVII-wieczne: obraz Chrystusa Króla, krucyfiks i kropielnicę.

Obiekt dostępny w godzinach otwarcia świątyni.

Oprac. Joanna Dzik, OT NID w Rzeszowie, 25.11.2025 r.