Pałac, ob. Muzeum Wnętrz, Maciejów
Narodowy Instytut Dziedzictwa en

Zdjęcie panoramiczne tej lokalizacji jest niedostępne.

Pałac, ob. Muzeum Wnętrz

Maciejów

photo

Pałac w Maciejowie, wzniesiony według projektu znanego architekta Carla Gottharda Langhansa, jest przykładem klasycystycznej rezydencji, stanowiącej kompozycyjną dominantę założenia pałacowo-parkowego.

Historia

Pałac w Maciejowie powstał wg projektu arch. Carla Gottharda Langhansa ok. 1790 r., gdy miejscowość należała do hrabiego Gottlieba Ernesta, syna Karola Erdmanna von Henckel Donnersmarcka ze Świerklańca. Na przełomie XVIII i XIX w. rezydencja była własnością hrabiego Franciszka von Gaschin, który odsprzedał ją Ernstowi Filipowi von Bethusy-Huc. Kolejnym znanym właścicielem został w 1886 r. baron Oskar von Rothkirch-Pantheu. W 1898 r. Maciejów przeszedł w ręce hrabiego Bernarda von Prittwitz-Gaffron, a w 1909 r. - Gustawa Staroste. Od 1917 r. pałacem administrował hrabia Jochann Broel-Plater, którego następcą w latach 1922-1945 był Kurt Dobers.

Po 1945 r. pałac upaństwowiono i oddano w zarząd miejscowego PGR, który korzystał z niego do lat 60. XX wieku. Prace remontowe podjęto w 1982 r., z inicjatywy państwa Grotowskich, nowych właścicieli obiektu. W latach 2006-2008 kolejny prywatny właściciel przeprowadził gruntowną restaurację pałacu i stworzył w nim Muzeum Wnętrz.

Opis

Pałac usytuowano w centralnej części Maciejowa. Na zachód od budynku rozciąga się park, na wsch. dziedziniec honorowy, naprzeciwko którego jest ulokowane podwórze z budynkami folwarcznymi.

Dwukondygnacyjny, murowany z cegły i otynkowany pałac zbudowano na planie prostokąta z podjazdem na osi fasady. Nakryto go wysokim czterospadowym dachem. Elewacje są symetryczne: wsch. - jedenastoosiowa, zach. - dziewięcioosiowa, pn. i pd. - sześcioosiowe. Ściana zachodnia, podobnie jak frontowa, wzbogacona została znajdującym się na osi płytkim ryzalitem zwieńczonym trójkątnym naczółkiem.Elewacje artykułowano jednakowymi, prostokątnymi otworami okiennymi ujętymi opaskami. W elewacjach bocznych przestrzenie między oknami dekorowane stiukowymi festonami.

Układ wnętrz jest dwutraktowy, z korytarzem pomiędzy traktami oraz znajdującymi się na osi sienią i salonem. Stropy nad parterem i piętrem są płaskie, w piwnicach kolebkowe z lunetami i żaglaste.Z pierwotnego wystroju wnętrza zachował się w salonie na pierwszym piętrze zespół romantycznych malowideł ściennych z przeł. XVIII i XIX w. oraz oryginalny kominek.

Obiekt dostępny dla zwiedzających. www.maciejow.pl

Oprac. Aleksandra Ziółkowska, OT NID w Opolu, 09.12.2015 r.

Bibliografia

  • Gaworski M., Opolskie zamki i pałace, Strzelce Opolskie 2011, s. 95.
  • Gaworski M., Najpiękniejsze zamki, pałace Śląska i pogranicza polsko-czeskiego, Strzelce Opolskie 2012, s.179.
  • Karta ewidencyjna zabytku architektury, Pałac w Maciejowie, oprac. Kalinowski Z., 1997, Archiwum Wojewódzkiego Urzędu Ochrony Zabytków w Opolu.
  • Katalog Zabytków Sztuki w Polsce, t. 7: Województwo opolskie, z. 4: Powiat kluczborski, oprac. T. Chrzanowski, A. Ciechanowiecki, Warszawa 1958, s. 36-37.  
  • Zabytki Sztuki w Polsce. Śląsk, red. zbiorowa, Warszawa 2006, s. 549.

Informacje ogólne

  • Rodzaj: pałac
  • Chronologia: 1790 r.
  • Forma ochrony: rejestr zabytków
  • Adres: Maciejów 43
  • Lokalizacja: woj. opolskie, pow. kluczborski, gmina Kluczbork - obszar wiejski
  • Źródło: Narodowy Instytut Dziedzictwa

Licencja:

zgłoś problem do konserwatora zabytków

Geoportal

Mapa Google

Zobacz także w najbliższej okolicy